Informacja
o ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa 

Celem ustawy jest zwiększenie atrakcyjności pracy w instytucjach publicznych, które odpowiedzialne są za cyberbezpieczeństwo państwa. Celowi temu służyć ma utworzenie Funduszu Cyberbezpieczeństwa, z którego finansowane będą dodatki do wynagrodzeń osób pracujących na stanowiskach związanych z zapewnianiem szeroko rozumianego bezpieczeństwa w sieciach teleinformatycznych sektora publicznego, zwane świadczeniem teleinformatycznym.
Działania podejmowane na podstawie ustawy służyć będą realizacji celów określonych w rządowej Strategii Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej na lata 2019–2024, zgodnie, z którą zarobki pracowników administracji publicznej zajmujących się cyberbezpieczeństwem będą zwiększane do poziomu, jaki mogliby oni uzyskać zatrudniając się w sektorze prywatnym.
Dysponentem Funduszu będzie minister właściwy do spraw informatyzacji. Ustawa wskazuje źródła przychodu Funduszu, którymi będą między innymi:
1)	wpływy z kar pieniężnych nakładanych na podstawie ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa,
2)	środki z zysku netto wypracowanego przez Naukową i Akademicką Sieć Komputerową – Państwowy Instytut Badawczy,
3)	środki z Funduszu Szerokopasmowego, o którym mowa w ustawie o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych,
4)	dotacje z budżetu państwa i inne przychody.
Środki na wypłatę świadczenia teleinformatycznego udzielane będą ze środków Funduszu na podstawie umowy pomiędzy dysponentem Funduszu a wnioskodawcą, którym będą organy i podmioty wymienione w art. 5 pkt 1 i 2 ustawy. Wnioski, składane raz do roku do 31 sierpnia roku poprzedzającego, opiniowane będą przez Kolegium do Spraw Cyberbezpieczeństwa w zakresie maksymalnej kwoty prognozowanych kosztów związanych z przyznaniem świadczenia teleinformatycznego poszczególnym wnioskodawcom. W przypadku zmiany maksymalnej kwoty prognozowanych kosztów albo negatywnej opinii Kolegium wnioskodawca może złożyć kolejny, zmieniony wniosek, który wymaga uzyskania pozytywnej opinii Kolegium. Przedziały kwotowe wysokości świadczenia teleinformatycznego określać będzie Rada Ministrów w drodze rozporządzenia. 
Ustawa stanowi, że wysokość wynagrodzenia za pracę wraz z dodatkami albo uposażenia wraz z dodatkami, z uwzględnieniem świadczenia teleinformatycznego, nie może przekroczyć 21-krotności kwoty bazowej dla członków korpusu służby cywilnej określonej w ustawie budżetowej.  
W ustawie określono tryb przyznawania i cofania prawa do świadczenia oraz jego ponownego przyznawania w przypadku wcześniejszej utraty tego prawa. Ustawa stanowi również, że świadczenia teleinformatycznego nie wlicza się do ustalania wysokości nagrody jubileuszowej, odprawy emerytalnej lub rentowej, wynagrodzenia rocznego, o którym mowa w ustawie o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej a także emerytury lub renty inwalidzkiej, o której mowa w ustawie o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, emerytury, renty inwalidzkiej i renty rodzinnej, o której mowa w ustawie o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.
Ustawa nakłada na ministra właściwego do spraw informatyzacji obowiązek przedstawiania sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych sprawozdania z dysponowania środkami Funduszu za każdy kwartał, w terminie 21 dni od zakończenia kwartału.
Ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 22, który wejdzie w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. Przepisy art. 22 nowelizują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych i mają na celu wydłużenie o rok, tj. do 1 stycznia 2023 r. okresu vacatio legis dla przepisów, które:
1)	zachowują w mocy (na kolejny rok) niektóre akty wykonawcze, wymienione w nowelizowanym przepisie art. 34 pkt 1;
2)	nakładają obowiązek informowania Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej o posiadanej infrastrukturze telekomunikacyjnej oraz o przebiegu światłowodowych linii kablowych zapewniających dostęp do Internetu, przez podmioty wskazane w art. 29 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych.