Informacja
o ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne 

Celem ustawy jest zminimalizowanie podwyżek cen paliwa gazowego dla gospodarstw domowych, będących następstwem dynamicznego wzrostu cen paliw gazowych na rynku europejskim, przy jednoczesnym zapewnieniu przedsiębiorstwom energetycznym możliwości odzyskania kosztów związanych z dostawami paliwa gazowego.
Ustawa umożliwia przedsiębiorstwom energetycznym skorzystanie ze szczególnej, tymczasowej i fakultatywnej regulacji w zakresie zatwierdzania taryfy skalkulowanej na podstawie części kosztów uzasadnionych paliwa gazowego, planowanych do poniesienia na okres obowiązywania taryfy. W uzasadnieniu do projektu ustawy wskazano, że przyjęty w ustawie mechanizm gwarantuje przedsiębiorstwom energetycznym możliwość następczego odzyskania faktycznie poniesionych kosztów, których prognozowanie w sytuacji dynamicznego wzrostu cen, obarczone jest dużym ryzykiem. Możliwość doliczania takich kosztów do cen dla odbiorców w gospodarstwach domowych w dłuższym okresie tj. 36 miesięcy od dnia 1 stycznia 2023 r. zapobiegnie ryzyku skumulowanej i jednorazowej podwyżki na rok 2022.
Zgodnie z dodawanym do ustawy – Prawo energetyczne art. 62f ust. 1 przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi będzie mogło do dnia 30 czerwca 2022 r. przedłożyć Prezesowi URE do zatwierdzenia taryfę skalkulowaną na podstawie części kosztów uzasadnionych zakupu paliwa gazowego planowanych do poniesienia w okresie obowiązywania taryfy. Prezes URE wydając decyzję w sprawie zatwierdzenia taryfy na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego określi średni jednostkowy koszt zakupu paliwa gazowego przyjęty do kalkulacji tej taryfy. Wartość średniego jednostkowego kosztu ustalana będzie w odniesieniu do całkowitego wolumenu paliwa gazowego planowanego do dostarczenia przez przedsiębiorstwo energetyczne w okresie obowiązywania taryfy. W przypadku zatwierdzenia przez Prezesa URE taryfy skalkulowanej zgodnie z dodawanym do ustawy art. 62f ust. 1, przy zatwierdzaniu kolejnych taryf tego przedsiębiorstwa uwzględniona zostanie, jako koszty uzasadnione zakupu paliw gazowych, wartość korekty kosztów zakupu paliw gazowych. Wartość tej korekty ustalana będzie, jako iloczyn ilości dostarczonych paliw gazowych za okres objęty korektą i różnicy pomiędzy faktycznie poniesionymi przez przedsiębiorstwo energetyczne jednostkowymi kosztami ich zakupu, udokumentowanymi zgodnie z prowadzoną przez to przedsiębiorstwo energetyczne ewidencją, a jednostkowym kosztem zakupu paliw gazowych, przyjętym przy zatwierdzeniu taryfy. Wartość korekty zostanie powiększona o koszty uzasadnione finansowania wartości tej korekty.
Wzrost średniej ceny sprzedaży paliwa gazowego spowodowany uwzględnieniem rozliczenia części korekty w kolejnej taryfie ustalonej na zasadach określonych w art. 62f ust. 4–6, w okresie 12 miesięcy następujących po okresie stosowania taryfy, o której mowa w art. 62f ust. 1, nie będzie mógł przekroczyć 25% poziomu średniej ceny, która zostałaby ustalona bez rozliczania tej korekty.
W przepisie przejściowym wskazano, że do taryf na obrót paliwami gazowymi zatwierdzonych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej oraz do wniosków o zatwierdzenie taryf na obrót paliwami gazowymi złożonych przed dniem wejścia w życie ustawy i do tego dnia nierozpatrzonych, będą mogły znaleźć zastosowanie dodawane do ustawy – Prawo energetyczne przepisy art. 62f, pod warunkiem złożenia przez przedsiębiorstwo energetyczne w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej wniosku o zmianę taryfy albo korekty wniosku o zatwierdzenie taryfy. 
Ustawa wejdzie w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.