Informacja o ustawie z dnia 15 grudnia 2016 r. o zasadach unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu stosowanych przez Rzeczpospolitą Polską i terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu

W wyniku sytuacji powstałej w Chinach po drugiej wojnie światowej, status prawny Tajwanu ma szczególny charakter. Tajwan jest jednostką geopolityczną posiadającą rząd de facto, który efektywnie kontroluje terytorium i wykonuje zwykłe funkcje rządowe, włączając w to odpowiedzialność za stosunki międzynarodowe. Jako reżim de facto jest ułomnym podmiotem prawa międzynarodowego, z pewnymi prawami i obowiązkami. 
Państwa, które nie uznają państwowości Tajwanu, utrzymują z nim stosunki międzynarodowe na poziomie niższym, niż z innymi państwami, nie zawierają z Tajwanem klasycznych umów międzynarodowych, nie utrzymują stosunków dyplomatycznych (brak oficjalnych kontaktów międzyrządowych), lecz ustanawiają specjalne biura handlowe (między innymi dla ochrony interesów własnych obywateli). Polska polityka w stosunku do Tajwanu także mieści się w takim schemacie. Interesy polskie na Tajwanie reprezentuje Warszawskie Biuro Handlowe w Tajpej, z kolei w Warszawie działa Biuro Gospodarcze i Kulturalne Tajpej.
Brak regulacji dotyczącej unikania podwójnego opodatkowania w stosunkach Polski z Tajwanem stanowi przeszkodę w rozwijaniu wzajemnych relacji gospodarczych. Z uwagi na zasady polskiej polityki zagranicznej, w przypadku Tajwanu nie było możliwe zawarcie aktu regulującego kwestie unikania podwójnego opodatkowania w formie umowy międzynarodowej. W związku z tym, zostało zawarte porozumienie między dwoma przedstawicielstwami wyposażonymi w szczególne kompetencje, w tym promowania stosunków gospodarczych, handlowych i kulturalnych między Tajwanem a Polską. Zawarte porozumienie nie jest więc klasyczną umową międzynarodową, a jej celem jest stworzenie ram prawnych, na podstawie których określone zostaną zasady wzajemnej współpracy dotyczące opodatkowania dochodów.
Proponowana ustawa ma charakter ustawy transponującej postanowienia zawartego porozumienia do prawa polskiego i zapewniającej jego wykonanie w prawie polskim, pod warunkiem wzajemności w przyjęciu przez Polskę oraz Tajwan wynikających z niej zobowiązań. Wzajemność ta będzie jednocześnie dotyczyć zarówno kwestii materialnoprawnych, jak i ram czasowych wejścia w życie oraz obowiązywania przepisów.
Porozumienie zostało przygotowane w oparciu o aktualną wersję Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku (OECD, lipiec 2014 r.), odzwierciedlając między innymi systematykę Modelowej Konwencji.
Zakres przedmiotowy proponowanej ustawy obejmuje wszystkie podatki, o których mowa w porozumieniu, które stanowi załącznik do ustawy. Należą do nich podatek dochodowy od osób fizycznych oraz podatek dochodowy od osób prawnych.
Zakres podmiotowy  odnosi się do katalogu podmiotów wymienionych w artykule 4 porozumienia, będącego załącznikiem do ustawy. Zasadniczo ustawa dotyczy więc osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub obu terytoriach. Użyte określenie „osoba” należy rozumieć szeroko i obejmuje ono zarówno osoby fizyczne, spółki oraz każde inne zrzeszenie osób. Artykuł 4 porozumienia stanowi, że podmiotem opodatkowania są osoby, które zgodnie z prawem stron porozumienia podlegają tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli są ich rezydentami podatkowymi.
W porozumieniu zastosowano jako metodę unikania podwójnego opodatkowania,  metodę zaliczenia proporcjonalnego dla wszystkich kategorii dochodów. Polega ona na tym, że podatek zapłacony od dochodu osiągniętego za granicą jest zaliczany na poczet podatku należnego na terytorium rezydencji podatkowej, obliczonego od całości dochodów w takiej proporcji, w jakiej dochód ze źródeł zagranicznych pozostaje w stosunku do całości dochodu podatnika. Metoda odliczenia proporcjonalnego gwarantuje pełną kontrolę nad dochodami polskich podatników osiągniętymi za granicą, a jednocześnie w całości usuwa podwójne opodatkowanie dochodów.
Zamieszczono w Porozumieniu tzw. pełną klauzulę wymiany informacji – jest to zbieżne z polityką Ministerstwa Finansów oraz OECD dotyczącą wymiany informacji. Przedmiotowe postanowienia stanowią, iż jeżeli terytorium występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem, wówczas drugie terytorium użyje środków służących zbieraniu informacji nawet jeżeli nie potrzebuje tej informacji dla własnych celów podatkowych.
Ustawa wejdzie w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, a stosowana ma być od dnia 1 stycznia 2017 r.