Informacja 

                                  w sprawie ustawy o zmianie ustawy – Prawo celne

Potrzeba nowelizacji powyższej ustawy wynika przede wszystkim 
z konieczności wykonania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 listopada 2011 r. - w sprawie pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że 
w przypadku zajęcia towarów w celu uregulowania ich sytuacji i umieszczenia ich „przymusowo” w  depozycie urzędu celnego opłata za przechowywanie towaru nabiera odmiennego charakteru. Nie stanowi ona – tak jak to ma miejsce w sytuacji, gdy instytucja depozytu urzędu celnego stosowana jest na wniosek osób dokonujących obrotu towarowego z  zagranicą – ekwiwalentu za określoną usługę, ale przybiera postać daniny publicznej. 
W przypadku powyższej opłaty wymaganiem wynikającym z zasady wyłączności ustawowej w dziedzinie prawa daninowego jest uregulowanie w ustawie istotnych elementów konstrukcji daniny – w wypadku danin publicznych o charakterze niepodatkowym, określenie w ustawie co najmniej dolnych i górnych granic opłaty. W wykonaniu orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego zmodyfikowano ustawę – Prawo celne. W unormowaniu określono dolną 
i górną granicę opłaty za przechowywanie w depozycie urzędu celnego towarów zajętych na podstawie tej ustawy. 
W opinii projektodawcy nie jest przewidziane zmniejszenie przychodów budżetu państwa z tytułu zmiany w zakresie opłaty za przechowanie w depozycie towarów zajętych do postępowania celnego. Opłaty z tego tytułu nie były pobierane od czasu złożenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego - od kwietnia 2010 r. Postępowania w sprawach, w których wydane zostały wcześniej postanowienia określające tę opłatę dotyczyły jedynie drobnych wykroczeń przemytniczych w ruchu przygranicznym i  zostały przez organy celne zawieszone do czasu wydania wyroku przez Trybunał Konstytucyjny.