Informacja o ustawie z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego

Celem ustawy jest zmiana zakresu podmiotowego ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2099).
Nowelizacja włącza do katalogu osób uprawnionych osoby, które poniosły szkodę lub doznały krzywdy w związku z wydaniem wobec nich, niewykonanych orzeczeń sądowych albo niewykonanych decyzji o internowaniu w stanie wojennym. Dotychczas takie osoby były pozbawione możliwości dochodzenia roszczeń, ponieważ w obecnym stanie prawnym, osobie, wobec której stwierdzono nieważność orzeczenia albo wydano decyzję o internowaniu, w związku z wprowadzeniem stanu wojennego, przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, wynikłe z wykonania orzeczenia albo decyzji. 
Zmiana treści art. 8 ust. 1, dokonana ustawą, otworzy możliwość dochodzenia odszkodowania za poniesioną szkodę i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wynikłe nie tylko z samego wykonania orzeczenia albo decyzji, ale także już z samego wydania takiego orzeczenia lub decyzji. 
Przyjęta ustawa wydłuża także okres, w którym możliwe jest zgłoszenie żądania odszkodowania lub zadośćuczynienia z jednego roku od daty uprawomocnienia się postanowienia stwierdzającego nieważność orzeczenia do 10 lat od tej daty. 
Ponadto nowelizacja wprowadza regułę, zgodnie z którą w sprawach objętych ustawą o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, koszty postępowania w sprawach objętych ustawą, w tym z tytułu ustanowienia pełnomocnika, ponosi Skarb Państwa. 
Ustawa wchodzi w życie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.