Informacja o ustawie z dnia 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw. 
Celem ustawy jest poprawa dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej dla pacjentów poprzez:
1)	podniesienie standardu opieki nad pacjentem onkologicznym;
2)	ulepszenie zarządzaniem listami oczekujących na świadczenia zdrowotne oraz zarządzania procesem zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;
3)	zmianę funkcjonowania Narodowego Funduszu Zdrowia.
Ustawa wprowadza tzw. „szybką diagnostykę onkologiczną” obejmującą świadczenia opieki zdrowotnej w zakresie onkologii. Zgodnie z założeniami projektodawcy (Minister Zdrowia) pacjent będzie zgłaszał się do swojego lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (dalej zwanej POZ), którego zadaniem będzie określenie, czy wizyta u specjalisty jest konieczna. W tym celu lekarz POZ będzie przeprowadzał dokładny wywiad i oceniał dolegliwości pacjenta oraz zlecał wykonanie niezbędnych badań. W przypadku podejrzenia wystąpienia nowotworu złośliwego lekarz POZ będzie kierował pacjenta do onkologa lub do specjalisty właściwego dla danego umiejscowienia nowotworu. Pacjentowi wydawana będzie karta diagnostyki i leczenia onkologicznego, która będzie uprawniać go do wejścia na „szybką diagnostykę onkologiczną”. Karta diagnostyki i leczenia onkologicznego będzie dawać możliwość zapisu na odrębną listę oczekujących, dedykowaną pacjentom oczekującym na diagnostykę onkologiczną. Karta będzie własnością pacjenta i będzie dokumentować cały proces jego diagnostyki oraz leczenia, aż do momentu powrotu do lekarza POZ po jego zakończeniu. Świadczeniodawcy będą zobowiązani do nieodpłatnego przekazywania pacjentom kopii dokumentacji medycznej (np. wyników badań), będącej integralną częścią świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w ramach karty diagnostyki i leczenia onkologicznego. 
Ustawa wprowadza również zmiany, mające na celu rozwiązanie problemów wynikających z nieprawidłowego prowadzenia list oczekujących, które mają wpływ na wydłużanie czasu oczekiwania na leczenie, w szczególności:
1)	wyeliminowanie przypadków wpisywania się przez świadczeniobiorców na więcej niż jedną listę oczekujących na to samo świadczenie poprzez rozszerzenie obecnie obowiązującego zakazu dotyczącego wpisywania się na więcej niż jedną listę oczekujących na świadczenia udzielane na podstawie skierowania, także na świadczenia udzielane bez skierowania oraz wprowadzenie obowiązku dostarczenia oryginału skierowania.
2)	zapewnienie świadczeniobiorcom informacji o pierwszym wolnym terminie udzielenia świadczenia przez danego świadczeniodawcę;
3)	wprowadzenie zasady, że zawinione przez świadczeniobiorcę niezgłoszenie się w ustalonym terminie w celu uzyskania świadczenia skutkuje skreśleniem z listy; 
4)	wprowadzenie obowiązku prowadzenia przez świadczeniodawców list oczekujących w formie elektronicznej.
Ustawą wprowadzane są zmiany dotyczące programów zdrowotnych – ustawa  rozróżnienia programy zdrowotne i programy polityki zdrowotnej. Projekty programów polityki zdrowotnej będą opracowywane na podstawie map potrzeb zdrowotnych – instrumentu wprowadzanego omawianą ustawą. Ogólnopolska Mapa Potrzeb Zdrowotnych oraz mapy regionalne (dla terenu województwa) mają służyć zmniejszeniu nierówności 
w opiece zdrowotnej. 
Zmianie ulega sposób powoływania organów NFZ. Prezesa NFZ powoływać 
i odwoływać będzie minister właściwy do spraw zdrowia (aktualnie było to zadanie Prezesa Rady Ministrów działającego na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia). Również członkowie Rady Funduszu będą powoływani przez ministra właściwego do spraw zdrowia. 
Ustawą wprowadzane zmianę w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty - obecnie, lekarz orzeka o stanie zdrowia określonej osoby po uprzednim, osobistym jej zbadaniu, z zastrzeżeniem sytuacji określonych w odrębnych przepisach. Ustawą ustanawia wyjątek od konieczności osobistego badania pacjenta, polegającego na tym, że lekarz, znając stan zdrowia pacjenta (odzwierciedlony w dokumentacji medycznej pacjenta), będzie mógł, bez dokonania osobistego badania pacjenta, wystawić receptę niezbędną do kontynuacji leczenia oraz zlecenie na zaopatrzenie w wyroby medyczne jako kontynuację zaopatrzenia 
w wyroby medyczne.
Ustawa ma wejść w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem części przepisów, które wejdą w życie z dniem ogłoszenia, z dniem 1 stycznia 2016 r., 1 stycznia 2018 r. oraz 1 stycznia 2020 r.