Informacja w sprawie ustawy z dnia  7 lutego 2014 r. o udziale zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa określa zasady udziału zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników państw członkowskich Unii Europejskiej i innych państw stosujących dorobek Schengen oraz państw trzecich we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzonych przez funkcjonariuszy lub pracowników Policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej. Jej wprowadzenie wynika z konieczności dostosowania polskiego porządku prawnego do decyzji Rady Unii Europejskiej (2008/615/WSiSW, 2008/616/WSiSW oraz 2008/615/WSiSW. Przedmiotowa ustawa, w celu przyśpieszenia i usprawnienia współpracy transgranicznej, konsoliduje wskazane wyżej przepisy europejskie oraz prawa międzynarodowego oraz ujednolica odpowiednie procedury krajowe. 
Regulacja znajdzie zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, w których Rzeczpospolita Polska będzie potrzebować międzynarodowej pomocy w postaci interwencji odpowiednich służb, w celu ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobiegania przestępczości, w trakcie zgromadzeń, imprez masowych lub podobnych wydarzeń, klęsk żywiołowych oraz poważnych wypadków, a także uporania się z sytuacją kryzysową stanowiącą zagrożenie fizyczne dla osób, majątku, infrastruktury lub instytucji (dotyczy to w szczególności zwalczania terroryzmu). Wspólne operacje i wspólne działania ratownicze będą prowadzone wyłącznie na wniosek polskich organów złożony do organu państwa wysyłającego, jeżeli będzie to uzasadnione względami merytorycznymi oraz będzie istniała możliwość ich sfinansowania w ramach posiadanych środków. 
Działania podejmowane w ramach współpracy transgranicznej są koordynowane i nadzorowane przez polskie organy administracji państwowej. Ustawa szczegółowo określa zakres uprawnień przysługujących zagranicznym funkcjonariuszom lub pracownikom – m.in. korzystają oni z ochrony prawnej przewidzianej dla polskich funkcjonariuszy publicznych, zaś biorący udział we wspólnych operacjach mają prawo użycia lub wykorzystania broni palnej oraz środków przymusu bezpośredniego, jednak wyłącznie pod dowództwem i w obecności polskiego funkcjonariusza, działając w obronie koniecznej przed bezprawnym, bezpośrednim i rzeczywistym zamachem.
Ustawa wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.