Informacja o ustawie z dnia 6 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz niektórych innych ustaw

Uchwalona ustawa zawiera nowy, pilotażowy mechanizm prawno-finansowy, umożliwiający ograniczenie ubóstwa energetycznego, dotyczącego części społeczeństwa polskiego. Nadrzędnym celem proponowanej zmiany jest poprawa jakości powietrza oraz efektywności energetycznej na terenie wybranych samorządów. Celem ustawy jest także stworzenie podstaw prawnych do pilotażowego przetestowania programu termomodernizacji budynków jednorodzinnych należących do osób ubogich energetycznie – w modelu przewidującym ścisłą współpracę finansowo-organizacyjną pomiędzy Radą Ministrów a samorządami gminnymi.
Nowela przewiduje następujące zmiany w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów:
1) ustanowienie definicji – „przedsięwzięcia niskoemisyjnego” oraz „standardów niskoemisyjnych”; 
2) wprowadzenie przepisów regulujących przedsięwzięcia niskoemisyjne i gminne programy niskoemisyjne. Gminny program niskoemisyjny może zostać ustanowiony w celu ograniczenia emisji zanieczyszczeń i poprawy jakości powietrza w gminie, w szczególności poprzez realizację przedsięwzięć niskoemisyjnych na rzecz najmniej zamożnych gospodarstw domowych, finansowanych w części ze środków Funduszu Termomodernizacji i Remontów. Gminny program niskoemisyjny jest przyjmowany przez radę gminy w drodze uchwały i jest aktem prawa miejscowego. Powinien być zgodny z planem gospodarki niskoemisyjnej oraz z planem zaopatrzenia gminy w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe oraz programem ochrony powietrza, o ile taki dokument jest w gminie uchwalony. W ustawie określono także zakres informacji, jakie powinien zawierać gminny program niskoemisyjny; 
3) przejęcie rozwiązań, zgodnie z którymi przedsięwzięcia niskoemisyjne ujęte w gminnym programie niskoemisyjnym będą realizowane w drodze porozumienia zawieranego przez ministra właściwego do spraw gospodarki z gminą, która jest gotowa współuczestniczyć w sfinansowaniu wymiany lub likwidacji starych urządzeń grzewczych na nowe, spełniające standardy niskoemisyjne oraz termomodernizacji jednorodzinnych budynków mieszkalnych osób ubogich energetycznie. W ramach współfinansowania gmina ma zobowiązać się do zabezpieczenia w swoim budżecie 30 % kosztów realizacji porozumienia (w przypadku miast, których liczba mieszkańców przekracza 100 tys., wysokość zobowiązania wynosić ma więcej niż 30% kosztów realizacji porozumienia). W ustawie wskazano także katalog działań, które mogą być współfinansowane w ramach przedsięwzięć niskoemisyjnych. Porozumienie jest zawierane na wniosek gminy na okres nie dłuższy niż 3 lata; 
4) określenie katalogu osób, z którymi gmina może zawrzeć umowę o realizację przedsięwzięcia niskoemisyjnego. Wskazane powyżej osoby, będące beneficjentami takiego przedsięwzięcia, muszą spełniać określone w ustawie warunki. Beneficjent musi m.in. być właścicielem, współwłaścicielem, posiadaczem samoistnym lub współposiadaczem samoistnym całości lub części budynku mieszkalnego oraz faktycznie w nim zamieszkiwać. Powinny to być także osoby o odpowiednio niskich dochodach – nieprzekraczających limitów określonych w ustawie. 
Ustawa ma wejść w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.