Informacja w sprawie ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r.
o zmianie ustawy o zasadach finansowania nauki oraz niektórych innych ustaw.

Celem nowelizacji ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki jest udoskonalenie systemu finansowania nauki i ułatwienie środowisku naukowemu podejmowania badań naukowych i prac rozwojowych m. in. przez wprowadzenie przepisów skutkujących usprawnieniem procedur i zasad przyznawania środków finansowych na naukę, a także ich większym dostosowaniem do specyfiki i charakteru finansowanych zadań.
Do najistotniejszych zmian w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki należy zaliczyć:
1)	modyfikację definicji pojęcia „badania naukowe" oraz pojęcia „prace rozwojowe” polegającą na rozszerzeniu katalogu działań, które mogą zostać uznane za badania naukowe lub prace rozwojowe;
2)	wprowadzenie definicji pojęcia „strategiczna infrastruktura badawcza”; przez strategiczną infrastrukturę badawczą rozumie się dużą infrastrukturę badawczą oraz infrastrukturę budowlaną, ujęte w wykazie przedsięwzięć w zakresie strategicznej infrastruktury badawczej tzw. Polskiej Mapie Drogowej Infrastruktury Badawczej (PMDIB); PMDIB będzie ustalana przez ministra właściwego do spraw nauki; podstawą umieszczenia przedsięwzięcia na PMDIB będzie m. in. unikatowość planowanej infrastruktury badawczej w skali krajowej i międzynarodowej, wartość naukowa programu badawczego realizowanego za pomocą danej infrastruktury, zgodność tego programu z założeniami polityki naukowej, w szczególności z Krajowym Programem Badań, a także zdolność wnioskodawcy do samodzielnego pokrycia kosztów utrzymania strategicznej infrastruktury badawczej, w tym kosztów bieżących i możliwość włączenia planowanej strategicznej infrastruktury badawczej w przedsięwzięcia międzynarodowe;
3)	dodanie przepisów dotyczących prowadzenia przez ministra właściwego do spraw nauki Systemu Informacji o Nauce, w którym przetwarzane będą informacje na temat jednostek naukowych oraz ich osiągnięć naukowych, innowacyjnych, wdrożeniowych i innych; system ten będzie prowadzony z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, w ramach Zintegrowanego Systemu Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym „POL-on”; minister będzie mógł zlecić nadzorowanemu instytutowi badawczemu administrowanie bazami danych Systemu, przy zapewnieniu środków finansowych na ten cel;
4)	wprowadzenie przepisu zobowiązującego ministra właściwego do spraw nauki do prowadzenia centralnego wykazu pracowników naukowych zatrudnionych w jednostkach naukowych przy realizacji badań naukowych lub prac rozwojowych w ramach stosunku pracy;
5)	wprowadzenie przepisu, który przewiduje wykluczenie wnioskodawcy ubiegającego się o środki finansowe na naukę, pozostającego pod zarządem komisarycznym bądź znajdującego się w toku likwidacji albo postępowania upadłościowego, z postępowania w sprawie przyznania środków na naukę;
6)	wyłączenie obowiązku uzyskania promesy finansowania badań naukowych lub prac rozwojowych i obowiązku zatrudnienia przez jednostkę naukową w przypadku osób fizycznych, których projekty zakwalifikowano do finansowania w ramach programów lub przedsięwzięć związanych ze wsparciem komercjalizacji lub ochrony patentowej;
7)	doprecyzowanie zasad przyznawania środków finansowych na naukę poprzez:

a)	wskazanie kryteriów uwzględnianych przy przyznawaniu tych środków tj. poziomu naukowego prac lub zadań i ich znaczenia dla rozwoju nauki; praktycznej użyteczności oczekiwanych wyników prac lub zadań oraz ich znaczenia dla rozwoju innowacyjności, gospodarki, rozwoju międzynarodowej współpracy w zakresie nauki i techniki; możliwości współfinansowania przewidzianych do realizacji prac lub zadań z innych źródeł niż środki finansowe na naukę,
b)	określenie elementów wniosku o przyznanie środków finansowych,
c)	zdefiniowanie obowiązków podmiotu otrzymującego środki finansowe,
d)	określenie przesłanek wnioskowania do ministra właściwego do spraw nauki o ponowne rozpatrzenie sprawy (przesłanką taką będzie naruszenie procedury konkursowej lub innego rodzaju uchybienie formalne przy przyznawaniu środków);
e)	określenie przesłanek umorzenia należności finansowych wynikających z rozliczenia przyznanych środków finansowych,
f)	wskazanie elementów, od których zależy wysokość dotacji na utrzymanie potencjału badawczego jednostki naukowej oraz dotacji na działalność podstawowych jednostek naukowych uczelni, jednostek naukowych Polskiej Akademii Nauk, instytutów badawczych i międzynarodowych instytutów naukowych polegającą na prowadzeniu badań naukowych lub prac rozwojowych oraz zadań z nimi związanych, służących rozwojowi młodych naukowców oraz uczestników studiów doktoranckich, finansowanych w wewnętrznym trybie konkursowym;

7)	określenie warunków udziału w konkursie na przyznanie środków finansowych w ramach programu „Diamentowy Grant” (w konkursie mogą brać udział wybitnie uzdolnieni studenci oraz absolwenci studiów pierwszego stopnia);
8)	podwyższenie progu finansowego, po przekroczeniu którego powstaje obowiązek przeprowadzenia audytu zewnętrznego projektów (z 2 mln zł do 3 mln zł), a także wprowadzenie regulacji, w myśl której nieprzeprowadzenie audytu w terminie będzie mogło skutkować wstrzymaniem dalszego finansowania projektu do czasu przeprowadzenia audytu;
9)	modyfikacja przepisów dotyczących Komitetu Polityki Naukowej (organ opiniodawczo-doradczy ministra właściwego do spraw nauki), w tym dodanie przepisów regulujących skład tego Komitetu, wymagania jakie muszą spełniać jego członkowie, tryb ich powoływania i odwoływania oraz czas trwania kadencji Komitetu;
10)	wprowadzenie regulacji dotyczącej powołania przez ministra właściwego do spraw nauki Rady Młodych Naukowców jako zespołu doradczego, który ma wspierać ministra w działaniach służących rozwojowi kariery młodych naukowców i osób rozpoczynających karierę naukową.
Ustawa nowelizuje ponadto ustawę z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, ustawę z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, ustawę z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki, ustawę z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych oraz ustawę z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk.
Najistotniejsze zmiany w wymienionych ustawach polegają m. in. na:

1)	wskazaniu podmiotów uprawnionych do legalizacji dyplomów doktorskich i habilitacyjnych przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą;
2)	rozszerzeniu katalogu zadań Narodowego Centrum Badań i Rozwoju o finansowanie badań stosowanych realizowanych w formie niepodlegających współfinansowaniu z zagranicznych środków finansowych projektów badawczych w ramach programów lub inicjatyw międzynarodowych ogłaszanych we współpracy dwu- lub wielostronnej oraz projektów badawczych realizowanych przy wykorzystaniu przez polskie zespoły badawcze wielkich międzynarodowych urządzeń badawczych;
3)	modyfikacji definicji pojęcia „osoba rozpoczynająca karierę naukową”;
4)	doprecyzowaniu procedury odwoławczej od decyzji dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju oraz dyrektora Narodowego Centrum Nauki w sprawie przyznania środków finansowych na badania;
5)	wprowadzeniu obowiązku ogłaszania informacji o konkursie na stanowiska naukowe nie tylko na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw nauki w Biuletynie Informacji Publicznej, ale także na stronie internetowej Komisji Europejskiej w europejskim portalu dla mobilnych naukowców przeznaczonym do publikacji ofert pracy naukowców, a także wskazaniu przypadków, w których zatrudnienie pracownika na stanowisko naukowe nie wymaga przeprowadzenia procedury konkursowej;
6)	wprowadzeniu podstawy do utworzenia w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju oraz Narodowym Centrum Nauki funduszu rezerwowego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.