Informacja 
w sprawie ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o zasadach ewidencji 
i identyfikacji podatników i płatników oraz niektórych innych ustaw

Podstawowym celem przedłożonej nowelizacji jest usprawnienie i uproszczenie systemu ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, poprzez:
1)	ograniczenie liczby identyfikatorów, którymi muszą posługiwać się podatnicy będący osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL, jeżeli nie prowadzą działalności gospodarczej lub nie są zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług;
2)	odstąpienie od obowiązku składania zgłoszenia identyfikacyjnego (w celu nadania NIP) przez podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL, jeżeli nie prowadzą działalności gospodarczej lub nie są zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług;
3)	usprawnienie działania administracji przez odstąpienie od kilkukrotnego wprowadzania tych samych danych do różnych rejestrów;
4)	zwiększenie efektywności przetwarzania danych identyfikacyjnych oraz poprawa ich jakości.
	Podstawowa zmiana wprowadzona mocą przedłożonej ustawy polega na ograniczeniu kręgu podmiotów zobowiązanych do posługiwania się NIP. Ustawa wprowadza bowiem nową instytucję, tzw. identyfikator podatkowy. Identyfikatorem podatkowym jest numer PESEL – w przypadku podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług, bądź NIP – w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu. W konsekwencji ograniczony został zakres obowiązku dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego, przez wyłączenie z tego obowiązku podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL, nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług. 
	Ustawa wprowadza zmiany dostosowujące w 65 ustawach.