Ustawa z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób jest efektem prac parlamentu nad projektem rządowym skierowanym do Sejmu w lipcu 2013 r. (druk sejmowy nr 1577).
	
Podstawowym celem ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. jest wprowadzenie do krajowego porządku prawnego nowych postpenalnych środków zabezpieczających w postaci nadzoru prewencyjnego albo umieszczenia w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym. Wprowadzenie nowych rozwiązań ma służyć ochronie społeczeństwa poprzez nadzorowanie albo izolowanie osób, które, odbywając karę pozbawienia wolności, wykazują zaburzenia psychiczne w postaci upośledzenia umysłowego, zaburzenia osobowości albo zaburzenia preferencji seksualnych. 
By wobec takiej osoby można było zastosować przepisy ustawy konieczne jest, by charakter lub nasilenie zaburzenia psychicznego u skazanego było wysokie lub bardzo wysokie w stopniu uzasadniającym prawdopodobieństwo popełnienia przez niego – po opuszczeniu zakładu karnego – czynu zabronionego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności seksualnej. Dotyczy to wyłącznie przestępstwa, które jest zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dziesięć lat. 
	Postępowanie będzie wszczynane na wniosek dyrektora zakładu karnego, w którym przebywa osoba mogąca stanowić potencjalne zagrożenie. Decyzja 
o zastosowaniu nadzoru prewencyjnego albo o umieszczeniu w Ośrodku podejmowana będzie przez sąd okręgowy (w składzie 3 sędziów) orzekający na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
	
Osoba umieszczona w Ośrodku ma zostać objęta odpowiednim postępowaniem terapeutycznym, którego celem jest poprawa stanu jej zdrowia i zachowania w stopniu umożliwiającym funkcjonowanie w społeczeństwie w sposób niestwarzający zagrożenia życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób.
Ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.