Informacja dotycząca ustawy z dnia 24 października 2012 r. o ratyfikacji Umowy pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Europejską Agencją Kosmiczną w sprawie przystąpienia Polski do Konwencji o utworzeniu Europejskiej Agencji Kosmicznej i związanych z tym warunków, podpisanej w Warszawie dnia 31 lipca 2012 r., oraz Konwencji o utworzeniu Europejskiej Agencji Kosmicznej, sporządzonej w Paryżu dnia 30 maja 1975 r.

Polska, nie będąc dotychczas członkiem ESA nie może efektywnie odzyskiwać znacznej części wnoszonych do UE i EUMETSAT składek, w praktyce nie uczestniczy też w konkursach w ramach 7 Programu Ramowego, w tym w konkursach na budowę segmentu kosmicznego GMES i w budowie systemu nawigacyjnego GALILEO.  Polskie firmy w wielu przypadkach realizowanych przez ESA przedsięwzięć dysponują odpowiednim potencjałem naukowo-technicznym i są konkurencyjne cenowo. W sytuacji, w której Polska nie jest członkiem ESA, firmy polskie nie znają procedur w tej organizacji obowiązujących i mechanizmów jej funkcjonowania, nie mogą się wykazać doświadczeniem w realizacji projektów dla ESA, gdyż jej polityka ukierunkowana jest na preferencyjne traktowanie członków organizacji. Polska, odprowadzając część unijnej składki na programy ESA, de facto współfinansuje kontrakty dla firm z innych krajów.  Wstąpienie Polski do ESA zmieni tę sytuację, bowiem ESA stosuje wobec swoich członków zasadę zrównoważonego zwrotu geograficznego tzn. że większość składki wraca do danego kraju w postaci kontraktów dla jego przemysłu i jednostek naukowo-badawczych (zasada fair return oznaczająca, że dla każdego państwa udział jego przemysłu w kontraktach ESA powinien być jak najbliższy udziałowi tego państwa w budżecie Agencji).
Polska podpisała w 2002 r. Porozumienie o współpracy z ESA w dziedzinie badania i użytkowania przestrzeni kosmicznej dla celów pokojowych, w 2007 r. Porozumienie o Europejskim Państwie Współpracującym a w 2008 r. tzw. kartę PECS umożliwiającą ograniczone współuczestnictwo w korzyściach wynikających z działalności ESA.  Po przystąpieniu Polski do ESA status Agencji w naszym kraju, w stosunku do regulacji zawartych w karcie PECS, nie ulegnie zasadniczym zmianom.  Zmieni się natomiast sytuacja Polski, która z chwilą przystąpienia do ESA uzyska wszystkie uprawnienia kraju członkowskiego, m.in. pełny a nie ograniczony, jak dotychczas, dostęp do wszystkich programów ESA, dostęp do funduszy UE przekazywanych do ESA na realizację uzgodnionych projektów itd. Ratyfikacja Konwencji o utworzeniu ESA oznacza dla Polski konieczność przestrzegania zasad w niej określonych i dążenie do realizacji jej celów.  Oznacza także konieczność wnoszenia corocznej składki członkowskiej na programy obowiązkowe, opcjonalne i na wspólne koszty Agencji. Przewidywane skutki finansowe dla budżetu państwa to:
- jednorazowa „opłata wstępna”, za pozyskanie prawa współwłasności infrastruktury ESA- 11,1 mln euro, płatna w 4 ratach rocznych, od bieżącego (2012 r.)
- coroczna składka na programy obowiązkowe ESA. Dla Polski wynieść ma ona za rok 2012 19,2 mln euro, co stanowi 2,57% udziału w budżecie rocznym ESA. Wysokość składki kalkulowana jest proporcjonalnie do liczby dni od dnia przystąpienia danego państwa do ESA, do końca roku kalendarzowego
-składka na programy opcjonalne ESA- jej wysokość zależy od indywidualnej decyzji zainteresowanego państwa. Programy opcjonalne są dla członków ESA atrakcyjne, więc kraje członkowskie wydają na nie średnio dwa, trzy razy więcej niż na programy obowiązkowe.
Minister Finansów przewiduje, że środki finansowe potrzebne na sfinansowanie udziału Polski w ESA, nie mogą przekroczyć 145 mln zł i suma ta stanowi maksymalny limit wydatków budżetowych na ten cel. Wydatki niezbędne do poniesienia w 2012 r. i 2013 roku zostaną sfinansowane ze środków zaplanowanych w części Ministra Gospodarki,  dodatkowe środki finansowe potrzebne od 2015 r. będą zaplanowane w budżecie Ministra Spraw Wewnętrznych i Ministra Administracji i Cyfryzacji.