Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o ochronie i pomocy dla pokrzywdzonego i świadka. 

Uchwalona ustawa jest efektem prac parlamentu nad rządowym projektem ustawy wniesionym do Sejmu w lipcu 2014 r. (druk sejmowy nr 2653). Celem ustawy jest stworzenie systemu wsparcia i ochrony pokrzywdzonych i świadków oraz osób im najbliższych, których zdrowie i życie są zagrożone, w związku 
z toczącym się lub zakończonym postępowaniem karnym. 
Ponadto ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. implementuje do krajowego porządku prawnego: 
– dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 
25 października 2012 r. ustanawiającą normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz
– dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/99/UE z dnia 
13 grudnia 2011 r. w sprawie europejskiego nakazu ochrony.
Pierwsza z dyrektyw ma na celu zapewnienie odpowiedniej ochrony ofiarom przestępstw w prawie krajowym państw członkowskich Unii Europejskiej, celem drugiej – jest zapewnienie ustanowionej przez jedno państwo członkowskie ochrony ofiary przestępstwa na terenie innych państw członkowskich Unii Europejskiej.
Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. zawiera trzy odrębne części realizujące wyżej wskazane cele. 
W pierwszej wprowadzone zostają środki ochrony i pomocy: 
a)	ochrona na czas czynności procesowej,
b)	ochrona osobista,
c)	pomoc w zakresie zmiany miejsca pobytu i – ewentualnie – związana z nią pomoc finansowa na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, potrzeb mieszkaniowych lub uzyskanie świadczeń opieki zdrowotnej. 
Osobie, której udzielono pomocy w zakresie zmiany miejsca pobytu, która nie posiada źródeł utrzymania ani nie może podjąć pracy z powodu zagrożenia dla życia lub zdrowia będzie można udzielić pomocy finansowej nieprzekraczającej miesięcznie 3500 zł, a dla osoby małoletniej – 2000 zł.
Środki ochrony i pomocy mają być udzielane przez komendantów wojewódzkich (Stołecznego) Policji, w którego okręgu osoby chronione przebywają, na pisemny wniosek pokrzywdzonego lub świadka. Warunkiem udzielenia ochrony jest zagrożenie życia lub zdrowia osoby, której dotyczy wniosek.
Druga część ustawy wprowadza do procedury karnej zasadę anonimizacji danych dotyczących miejsca zamieszkania i miejsca pracy osób przesłuchiwanych w postępowaniu karnym.
Trzecia część – implementuje przepisy dyrektywy 2011/99/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie europejskiego nakazu ochrony. Nowelizacja polega na dodaniu do Kodeksu postępowania karnego dwóch nowych rozdziałów oznaczonych jako rozdziały 66j oraz 66k. Celem przepisów jest zapewnienie, by ochrona udzielana danej osobie na postawie orzeczenia sądu w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej, była wykonywania i kontynuowana we wszystkich innych państwach UE , w których osoba ta przebywa. 
Ustawa wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, 
z wyjątkiem przepisów implementujących dyrektywę w sprawie europejskiego nakazu, które zaczną obowiązywać z dniem 11 stycznia 2015 r.