Informacja dotycząca ustawy  z dnia  13 kwietnia 2016 r.  o ratyfikacji Porozumienia o zabezpieczeniu społecznym między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Quebecu, podpisanego w Quebecu dnia 3 czerwca 2015 r.

Gwarancji o zabezpieczeniu społecznym nadal nie ma wielu polskich obywateli zamieszkałych lub podejmujących zatrudnienie poza granicami naszego kraju. Do października 2009 r. grupą osób pozbawionych takich gwarancji była Polonia zamieszkała w Kanadzie. Jednakże w dniu 2 kwietnia 2008 r. została podpisana dwustronna Umowa o zabezpieczeniu społecznym między Rzecząpospolitą Polską a Kanadą, która weszła w życie z dniem 1 października 2009 r.  Umowa ta, zarówno Polonii zamieszkałej w Kanadzie, jak też osobom zamieszkałym w Polsce posiadającym okresy ubezpieczenia przebyte w Kanadzie, umożliwia nabywanie prawa do polskich i kanadyjskich świadczeń objętych zakresem przedmiotowym Umowy.
W związku z obecnie ratyfikowanym Porozumieniem, podkreślić trzeba, iż największa pod względem terytorialnym i druga co do wielkości pod względem liczby ludności, kanadyjska prowincja Quebec, ma własny system zabezpieczenia społecznego, którego podstawą jest Plan Emerytalno-Rentowy Quebecu (Quebec Pension Plan). Tym samym osoby zamieszkałe i zatrudnione na terytorium prowincji Quebec nie są objęte działaniem Planu Emerytalno-Rentowego Kanady, lecz Planu Emerytalno-Rentowego Quebecu. Oznacza to, że polsko-kanadyjska Umowa o zabezpieczeniu społecznym, nie ma zastosowania do osób objętych Planem Emerytalno-Rentowym Quebecu.  W trakcie rozmów z władzami Kanady, wskazywały one, że w celu zagwarantowania polskim obywatelom objętym systemem zabezpieczenia społecznego prowincji Quebec korzyści, jakie niesie ze sobą dwustronna umowa o zabezpieczeniu społecznym, konieczne jest zawarcie przez władze RP odpowiedniego aktu prawnego bezpośrednio z władzami tej prowincji. Fakt, że Polonia zamieszkała na terytorium prowincji Quebec jest pozbawiona możliwości korzystania z zasady sumowania okresów ubezpieczenia, niejednokrotnie przesądzającej o uzyskaniu, bądź nie, prawa do świadczeń emerytalno--rentowych, wzbudza niezadowolenie tej grupy osób oraz naraża RP na zarzut nierównego traktowania Polonii zamieszkałej w Kanadzie. Związanie odpowiednich władz RP i prowincji Quebec omawianym Porozumieniem o zabezpieczeniu społecznym należy uznać więc za celowe i uzasadnione.
Zakres podmiotowy Porozumienia obejmuje każdą osobę, która podlega lub podlegała ustawodawstwu jednej lub każdej ze Stron, oraz osoby, których prawa wynikają z praw osób, które podlegają lub podlegały ustawodawstwu jednej lub każdej ze Stron, zaś zakres przedmiotowy obejmuje:
–	 po Stronie Polski – świadczenia z tytułu: starości (emerytury), niezdolności do pracy (renty), wypadków przy pracy i chorób zawodowych (renty, odszkodowania), śmierci (renty rodzinne, zasiłki pogrzebowe), ) 
–	po Stronie Quebecu – świadczenia objęte Planem Emerytalno-Rentowym Quebecu (emerytury, renty inwalidzkie, renty rodzinne) oraz świadczenia z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.
Podstawową zasadą Porozumienia  jest zasada obowiązywania jednego ustawodawstwa. Zgodnie z nią, osoby objęte zakresem podmiotowym Porozumienia, w odniesieniu do danej pracy, podlegają wyłącznie ustawodawstwu jednej Strony . Natomiast osoby pracujące na własny rachunek, zamieszkałe na terytorium jednej ze Stron, które pracują na własny rachunek na terytorium drugiej Strony lub obydwu Stron, podlegają, w odniesieniu do tej pracy, wyłącznie ustawodawstwu pierwszej Strony, tj. ustawodawstwu Strony miejsca zamieszkania. Od tej zasady przewidziane są pewne wyjątki.
W odniesieniu do świadczeń emerytalno-rentowych, Porozumienie przewiduje, że uprawnienia do polskich świadczeń emerytalno-rentowych będą ustalane z uwzględnieniem łączonych okresów ubezpieczenia przebytych w RP i Quebecu, przy czym koszty tak ustalanych świadczeń będą obciążały instytucje ubezpieczeniowe Polski, proporcjonalnie do okresów ubezpieczenia przebytych zgodnie z ustawodawstwem polskim. W Porozumieniu określone zostały zasady według jakich ustalana będzie wysokość świadczeń. Obowiązek stosowania zasady „pro rata temporis” (proporcji okresów), tj. ustalanie częściowych świadczeń emerytalno-rentowych z zastosowaniem zasady sumowania okresów, będzie obligatoryjny tylko w tych przypadkach, gdy jest to dla zainteresowanego konieczne lub korzystniejsze. 
Porozumienie przewiduje możliwość uwzględniania do prawa do świadczeń emerytalno-rentowych także okresów ubezpieczenia przebytych w państwie trzecim. Będzie to możliwe, jeżeli okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem każdej ze Stron Porozumienia będą niewystarczające dla przyznania prawa do świadczenia, a osoba zainteresowana posiada okresy ubezpieczenia przebyte w państwie trzecim, z którym zarówno RP, jak i Quebec wiążą instrumenty zabezpieczenia społecznego przewidujące sumowanie okresów ubezpieczenia.
Prawo do świadczeń z tytułu wypadków przy pracy będzie ustalane zgodnie z ustawodawstwem, które miało zastosowanie w chwili zaistnienia wypadku a 
prawo do świadczeń z tytułu chorób zawodowych,  będzie ustalane zgodnie z ustawodawstwem, które miało zastosowanie w czasie wykonywania pracy, w wyniku której powstała choroba zawodowa.
Zgodnie z Porozumieniem, prawo do zasiłku pogrzebowego (w przypadku Polski) i świadczenia z tytułu śmierci (w przypadku Quebecu) będzie ustalane i przyznawane przez instytucję właściwą każdej ze Stron, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem. Jeżeli nabycie prawa do tego typu świadczenia, zgodnie z ustawodawstwem jednej ze Stron, będzie zależne od posiadania określonego okresu ubezpieczenia, wówczas możliwe będzie zastosowanie, zasady sumowania okresów.
Zasady ustalania prawa do świadczeń objętych zakresem przedmiotowym Porozumienia oraz ich wypłaty będą obowiązywały od dnia wejścia w życie Porozumienia. Postanowienia Porozumienia nie będą uzasadniały roszczeń o wypłatę świadczeń za okres przed jego wejściem w życie, ale okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem każdej ze Stron przed dniem wejścia w życie Porozumienia będą uwzględniane przy ustalaniu prawa i wysokości świadczeń przyznawanych na jego podstawie.
W Porozumieniu znalazły się także uregulowania administracyjne, odnoszące się np. do: wymiany informacji i wzajemnej pomocy administracyjnej , badań lekarskich, zwolnienia z opłat lub ich zmniejszenia, języka komunikacji, składania wniosków, zawiadomień i odwołań, wypłaty świadczeń i rozstrzygania sporów. W Porozumieniu umieszczono także dość szczegółowe postanowienia dotyczące ochrony danych osobowych.
Omawiane Porozumienie wejdzie w życie pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po dniu otrzymania ostatniej z not, którymi Strony poinformują się o spełnieniu wymogów prawnych dla wejścia w życie Porozumienia.