Informacja o ustawie z dnia 5 marca 2015 r. o ratyfikacji Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Bośnią i Hercegowiną w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Sarajewie dnia 4 czerwca 2014 r.

Obowiązująca dotychczas Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową i Socjalistyczną Federacyjną Republiką Jugosławii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania dotyczącego podatków od dochodu i majątku, została podpisana dnia 10 stycznia 1985 r. W nowych warunkach gospodarczych, jak i nowej sytuacji międzynarodowej zaistniałej po roku 1989, zawarte w latach osiemdziesiątych umowy podatkowe z różnymi państwami nie odpowiadają współczesnym wymogom wynikającym z przystąpienia Polski do Europejskiej Organizacji Współpracy i Rozwoju (OECD), jak i Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Dlatego zachodzi konieczność zawierania nowych umów odnoszących się do spraw podatkowych i do takich należy Konwencja z Bośnią i Hercegowiną.  Nowa Konwencja między Polską a Bośnią i Hercegowiną (BiH) o unikaniu podwójnego opodatkowania jest oparta o aktualną wersję Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku (OECD, lipiec 2010). 
Konwencja ma zastosowanie w przypadku Polski do osób fizycznych i osób prawnych mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, BiH lub w obu Umawiających się Państwach. Jej postanowieniami objęty zostanie podatek dochodowy od osób prawnych oraz podatek dochodowy od osób fizycznych. W przypadku zaś BiH, obejmie ona podatek dochodowy od osób fizycznych oraz podatek od zysków przedsiębiorstw.  Konwencja ustanawia ogólną zasadę, iż zyski przedsiębiorstwa danego państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, chyba że osiągane są w drugim państwie za pośrednictwem położonego tam zakładu i w takiej mierze, w jakiej mogą być one zakładowi przypisane.
W nowej Konwencji zmieniono definicję należności licencyjnych, w celu bezspornego objęcia tą definicją oprogramowania komputerowego. Co do zasady, uposażenia pracowników najemnych mających miejsce zamieszkania w jednym państwie i zatrudnionych w drugim państwie, mogą być w nim opodatkowane, jeżeli pobyt w tym państwie trwa dłużej niż 183 dni w każdym dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym.  Konwencja oddzielnie reguluje zarobki dyrektorów, artystów i sportowców.  Świadczenia emerytalne bądź rentowe opodatkowane będą w miejscu rezydencji.  Zarówno w dotychczas obowiązującej Umowie z 1985 r., jak i w nowej Konwencji, w przypadku Polski jako podstawowa metoda unikania podwójnego opodatkowania zastosowanie ma metoda wyłączenia z progresją. W nowej Konwencji rozszerzono natomiast zastosowanie metody zaliczenia proporcjonalnego w odniesieniu do dochodów z zysków przedsiębiorstw, dywidend, odsetek, należności licencyjnych, zysków z przeniesienia własności majątku oraz do innych dochodów, nieobjętych pozostałymi postanowieniami Konwencji. 
Metoda wyłączenia z progresją polega na tym, że dochód osiągnięty za granicą jest zwolniony z podatku w kraju rezydencji podatkowej, natomiast jest brany pod uwagę jedynie przy obliczaniu stawki podatkowej, według której podatnik będzie zobowiązany rozliczyć podatek od dochodów uzyskanych w kraju rezydencji podatkowej. 
Metoda proporcjonalnego zaliczenia polega na tym, że podatek zapłacony od dochodu osiągniętego za granicą jest zaliczany na poczet podatku należnego w kraju rezydencji podatkowej, obliczonego od całości dochodów w takiej proporcji, w jakiej dochód ze źródeł zagranicznych pozostaje w stosunku do całości dochodu podatnika.
 	W Konwencji zastosowano rozwiązanie  zgodne z Modelową Konwencją OECD, które ma na celu zapewnienie stosowania w relacjach bilateralnych tzw. pełnej klauzuli wymiany informacji podatkowych.
Konwencja będzie stosowana w odniesieniu do podatków potrącanych „u źródła” – do dochodu osiągniętego lub majątku posiadanego w dniu 1 stycznia lub tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym Konwencja wejdzie w życie zaś w odniesieniu do pozostałych podatków, do dochodu osiągniętego lub do majątku posiadanego w jakimkolwiek roku podatkowym rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym niniejsza Konwencja wejdzie w życie. 
Postanowienia Umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową i Socjalistyczną Federacyjną Republiką Jugosławii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Warszawie dnia 10 stycznia 1985 r. przestaną obowiązywać od dnia, w którym nowa Konwencja znajdzie zastosowanie w odniesieniu do podatków, do których się ona odnosi.