Ustawa z dnia 25 lutego 2016 r. 
o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji

Ustawa jest efektem prac parlamentu nad projektem rządowym wniesionym do laski marszałkowskiej w styczniu 2016 r. (druk sejmowy nr 203). Celem nowelizacji jest dalsze dostosowanie przepisów ustawy 
o radiofonii i telewizji do treści dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dalej: „dyrektywa 2010/13/UE”). Dyrektywa 2010/13/UE została częściowo implementowana do prawa polskiego ustawami: z dnia 25 marca 2011 r. (Dz. Nr 85, poz. 459) oraz z dnia 12 października 2012 r. (Dz. U. poz. 1315).
Komisja Europejska zwróciła uwagę Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej na konieczność wprowadzenia kolejnych zmian ustawowych w celu prawidłowej implementacji wszystkich postanowień dyrektywy 2010/13/UE 
o audiowizualnych usługach medialnych. 
Ustawa – uwzględniając zalecenia Komisji Europejskiej – upoważnia Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji do określania – w drodze decyzji na wniosek nadawcy programu telewizyjnego rozpowszechnianego wyłącznie w systemie teleinformatycznym – niższego udziału w programie telewizyjnym audycji wytworzonych pierwotnie w języku polskim i audycji europejskich oraz w programie radiowym utworów słowno-muzycznych wykonywanych w języku polskim. Wydając taką decyzję Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji ma uwzględnić liczbę odbiorców i zasięg programu oraz możliwość realizacji obowiązków nałożonych na nadawcę. 

Ustawa wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.