Informacja dotycząca ustawy  z dnia 26 czerwca 2014 r.  o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Bermudów (zgodnie z upoważnieniem Rządu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej) o wymianie informacji w sprawach podatkowych oraz Uzgodnień końcowych dotyczących interpretacji oraz stosowania Umowy,  podpisanych w Londynie dnia 25 listopada 2013 r.    
           
Podlegająca ratyfikacji Umowa jest to pierwszą umową o wymianie informacji w sprawach podatkowych zawartą między Rzecząpospolitą Polską a Bermudami. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, Bermudy znajdują się na tej liście.  OECD, na skutek zwiększenia aktywności Bermudów w zawieraniu umów dotyczących wymiany informacji w sprawach podatkowych, usunęła to państwo z tzw. szarej listy krajów, które nie stosują międzynarodowych standardów w obszarze opodatkowania i wpisała  je  na tzw. „Białą listę”  krajów, czyli tych, które owe międzynarodowe standardy dotyczące opodatkowania wdrożyły.
 Zawarcie umowy o wymianie informacji w sprawach podatkowych stało się możliwe z uwagi na całkowitą zmianę podejścia administracji Bermudów do kwestii wymiany informacji podatkowych.  Omawiana Umowa została przygotowana w oparciu o Modelową Umowę OECD o wymianie informacji w sprawach podatkowych.   Upoważnienie do zawarcia tej Umowy udzielone przez  Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej odnosi się do przyjęcia zobowiązań międzynarodowych wyłącznie przez Bermudy.  Bermudy, będąc terytorium zależnym, nie są częścią UE i generalnie nie stosuje się tam prawa unijnego.
Przedmiotem Umowy jest zobowiązanie się Stron do udzielenia sobie pomocy w postaci wymiany informacji, które mogą mieć istotne znaczenie dla administracji i stosowania prawa wewnętrznego Umawiających się Stron w odniesieniu do podatków:  w Polsce, podatku dochodowego od osób prawnych i od osób fizycznych, zaś w przypadku Bermudów –  do podatków bezpośrednich, bez względu na ich rodzaj i nazwę.
Umowa definiuje zakres wymienianych informacji.   Strona proszona o pomoc nie jest zobowiązana do udzielenia informacji, które nie znajdują się w posiadaniu jej  organów.  Informacje będą wymieniane wyłącznie w celu weryfikacji i prawidłowego wdrażania obowiązków podatkowych w gospodarczych relacjach Polska – Bermudy, bez względu na to, czy Strona proszona o pomoc potrzebuje ich dla własnych celów podatkowych, jak również niezależnie od tego, czy czyn podlegający dochodzeniu stanowi przestępstwo na podstawie prawa Strony proszonej o pomoc. Strona proszona o pomoc zobowiązana jest podjąć wszelkie  działania mające na celu dostarczenie wnioskowanych informacji, tzn. by nie odmawiała pomocy administracyjnej partnerowi umownemu z uwagi na brak wewnętrznego interesu w posiadaniu danej kategorii informacji. Ma to przede wszystkim znaczenie w odniesieniu do tzw.  rajów podatkowych,   w których przy braku podatków dochodowych, informacje dotyczące dochodów rezydentów i nierezydentów nie są gromadzone przez właściwe organy państwa.  W Umowie zawarto również przepisy dotyczące  zwyczajowych powodów odmówienia udzielenia informacji, podobne do tego typu postanowień w innych międzynarodowych aktach dotyczących wymiany informacji.  Strona wnioskująca musi podać cel podatkowy dla którego informacja jest poszukiwana oraz oświadczyć, że wniosek o przekazanie informacji jest zgodny z jej ustawodawstwem lub  z  praktyką administracyjną. Jeśli właściwe organy Stron Umowy nie uzgodnią inaczej, zwykłe koszty poniesione w związku z udzieleniem pomocy będą ponoszone przez Stronę proszoną o pomoc. W celu właściwej interpretacji i stosowania Umowy, Strony zawarły uzgodnienia końcowe, w których, przede wszystkim, wyjaśnia się kwestie ponoszenia kosztów.