Informacja ws. ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r.
o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw.

Uchwalona ustawa jest efektem prac parlamentu nad rządowym projektem wniesionym do Sejmu w grudniu 2013 r. (druk sejmowy nr 2016).
Celem ustawy jest  –  implementacja dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/93/UE w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępującej decyzję ramową Rady 2004/68/WSiSW (termin wdrożenia Dyrektywy do prawa krajowego upłynął dnia 18 grudnia 2013 r.) oraz  –  doprowadzenie do zgodności polskich regulacji karno-prawnych z postanowieniami Konwencji Rady Europy (Konwencja z Lanzarote) 
o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych oraz, w zakresie dotyczącym zwalczania przestępstw związanych z pornografią dziecięcą, Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości. 
Istotna zmiana wprowadzana do Kodeksu karnego (zmiana art. 101 § 4 k.k.) polega na wydłużeniu terminu przedawnienia karalności przestępstw seksualnych wobec dzieci. Obecnie przedawnienie karalności takich przestępstw nie może nastąpić przed upływem 5 lat od ukończenia przez pokrzywdzonego 18 lat. Wskutek nowelizacji – przedawnienie karalności nie będzie mogło nastąpić przed ukończeniem przez pokrzywdzonego 30. roku życia.
	Do ograniczenia zjawiska prostytucji nieletnich doprowadzić ma zmiana art. 199 § 3 k.k. Dyrektywa 2011/93/UE  i Konwencja z Lanzarote wymagają od państw członkowskich wprowadzenia karalności korzystania 
z prostytucji dziecięcej. Obecne brzmienie przepisu przewiduje penalizację działań podejmowanych z inicjatywy innej osoby niż małoletni. Natomiast istotą prostytucji nieletnich jest to, iż propozycja kontaktów seksualnych wychodzi od małoletniego – stąd wprowadzana przez ustawodawcę zmiana nie uzależnia odpowiedzialności karnej od tego z czyjej inicjatywy dochodzi do karalnych zachowań seksualnych. Karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 będzie podlegał ten, kto obcuje płciowo z małoletnim lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej albo doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonywania, nadużywając zaufania lub udzielając w zamian korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy.
	Dodanie w art. 200 k.k. paragrafów 3-5 – poza poprawą systematyki przepisów kodeksowych – doprowadzić powinno do ograniczenia prezentowania lub udostępniania małoletnim treści oraz przedmiotów 
o charakterze pornograficznym. Powszechnie aprobowane jest twierdzenie 
o istnieniu zagrożenia, jakie dla zdrowia i rozwoju małoletnich poniżej lat 15 stanowi prezentowanie im pornografii. Sprawca przestępstwa podlegać będzie karze pozbawienia wolności do lat. 3. 
	Ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r. zwiększa wymiar kary za publiczne prezentowanie treści pornograficznych w taki sposób, że może to narzucić ich odbiór osobie, która tego sobie nie życzy (zmiana art. 201 § 1 k.k.). Sprawca podlegał będzie karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności dla lat 2 (dotychczas kara pozbawienia wolności może być orzekana 
w wymiarze do jednego roku).
	Zwiększona zostaje również kara (zmiana art. 202 § 3 k.k.) za produkcję, utrwalanie, sprowadzanie, przechowywanie, posiadanie, rozpowszechnianie lub prezentowanie – treści pornograficznych z udziałem małoletniego albo treści pornograficznych związanych z prezentowaniem przemocy lub z udziałem zwierząt. Maksymalny wymiar kary pozbawienia wolności wyniesie 12 lat (dotychczas maksimum wynosi 8 lat). 
Zmiana art. 202 §4 k.k. penalizuje utrwalanie treści pornograficznych z udziałem każdego małoletniego, bez ograniczania się – jak do tej pory – do ochrony w tym zakresie jedynie małoletnich poniżej 15 roku życia. Sprawca utrwalania treści pornograficznych z udziałem małoletniego podlegać będzie karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
Wskutek zmiany wprowadzanej ustawą –  art. 202 § 4a k.k. („korzystanie” z treści pornograficznych z udziałem małoletniego) obejmie również uzyskiwanie dostępu do treści pornograficznych za pośrednictwem systemów teleinformatycznych (INTERNET). Karalne będzie również uczestniczenie w prezentacji treści pornograficznych z udziałem małoletniego, jeżeli takie uczestniczenie ma na celu zaspokojenie seksualne (dodanie w art. 202 k.k. paragrafu 4c).
Zwiększony zostaje wymiar kary (zmiana art. 204 § 1 k.k.) za nakłanianie innej osoby do uprawiania prostytucji (zwane stręczycielstwem) oraz ułatwianie uprawiania prostytucji w zamian za korzyści majątkowe (zwane kuplerstwem). Sprawca podlegał będzie karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, a nie jak dotychczas karze pozbawienia wolności do lat 3.
Zmiany wprowadzane do ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (art. 2 ustawy) mają na celu rozszerzenie możliwości prowadzenia przez Policję skutecznych działań w zakresie zapobiegania, wykrywania, ustalania sprawców, a także uzyskiwania i utrwalania dowodów przestępstw określonych w rozdziale XXV k.k. Możliwość prowadzenia tzw. kontroli operacyjnej została przy tym ograniczona do przestępstw popełnionych na szkodę małoletniego, a w odniesieniu do przestępstw stypizowanych w art. 202 k.k., do sytuacji gdy treści pornograficzne opisane w tych przepisach obejmują udział małoletniego.
Nowelizacja ustawy z dnia 7 września 1991 r.  o systemie oświaty  (art. 3 ustawy) ma na celu zapewnienie dzieciom i młodzieży korzystającym z różnych form zorganizowanego wypoczynku możliwie najbardziej bezpiecznych do tego warunków. Wprowadzany jest wymóg niekaralności wychowawcy i kierownika za określone przestępstwa. Katalog tych przestępstw jest wystarczająco szeroki, aby spełnić oczekiwany cel. Jednocześnie na kandydata na wychowawcę lub kierownika – nakładany jest obowiązek przedłożenia organizatorowi wypoczynku informacji o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego. 
Zmiana ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (art. 4) – ma charakter wynikowy wobec proponowanych zmian w Kodeksie karnym. Możliwe stanie się pociągnięcie podmiotu zbiorowego do odpowiedzialności również w przypadku, gdy kierująca nim osoba dopuściła się określonego przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności  (art. 199-200b i art. 202-204 k.k.).
Ustawa wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.