Informacja w sprawie ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz ustawy o funduszach inwestycyjnych

Sejm w dniu 19 kwietnia 2013 r. uchwalił ustawę o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz ustawy o funduszach inwestycyjnych. Senacki projekt ustawy wpłynął do Sejmu w dniu 15 czerwca 2012 r. (druk sejmowy nr 605). W głosowaniu podczas trzeciego czytania udział wzięło 440 posłów, 293 głosowało za przyjęciem ustawy, 134 osoby głosowały przeciw, 13 posłów wstrzymało się od głosu. Senat po rozpatrzeniu ustawy na posiedzeniu w dniu 16 maja 2013 r. wprowadził do jej tekstu dwie poprawki, które zostały odrzucone przez Sejm.
Podstawowym celem przedłożonej do podpisu ustawy jest wykonanie obowiązku dostosowania polskiego systemu prawnego do dwóch wyroków Trybunału Konstytucyjnego, tj. wyroku z dnia 15 marca 2011 r. (sygn. akt P 7/09) oraz wyroku z dnia 11 lipca 2011 r. (sygn. akt P 1/10). W pierwszym z powołanych orzeczeń Trybunał stwierdził niezgodność z Konstytucją RP art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 26 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 131, poz. 1075), w związku z art. 244 § 1 i art. 252 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.), w części w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych banku w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych w postępowaniu cywilnym prowadzonym przez konsumenta. Drugi wyrok dotyczył niezgodności Konstytucją RP art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z późn. zm.) w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta. 
Zgodnie z treścią uchwalonej ustawy księgi rachunkowe banków i sporządzane na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banków i opatrzone pieczęcią banku, jak również sporządzone w ten sposób pokwitowania odbioru należności, zachowują moc prawną dokumentów urzędowych w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych oraz ustanowionych na rzecz banku zabezpieczeń i mogą stanowić podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych. Moc prawna powyższych dokumentów nie obowiązuje jednak w postępowaniu cywilnym. Analogiczną regulację przewiduje się w odniesieniu do dokumentów funduszy sekurytyzacyjnych. Ustawodawca, wbrew pierwotnym założeniom projektodawcy, dokonał zatem ścisłego dostosowania przepisów do powołanych orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, rezygnując z rozszerzania utraty mocy dokumentów urzędowych na inne rodzaje postępowań. 
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.