Informacja dotycząca ustawy z dnia 26 czerwca 2014 r.  o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Kajmanami o wymianie informacji w sprawach podatkowych, podpisanej w Londynie dnia 29 listopada 2013 r.

Do tej pory Rzeczpospolita Polska nie była związana umową z Kajmanami o wymianie informacji w sprawach podatkowych.  Zawarcie takiej umowy stało się możliwe z chwilą, gdy zmieniło się podejście administracji Kajmanów do kwestii wymiany informacji podatkowych z  innymi krajami.   Ze względu na to, że Polska nie miała do tej pory odpowiedniej umowy o wymianie informacji w sprawach podatkowych z Kajmanami, terytorium to znajduje się na liście krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową opublikowanej w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2013 r.   Dotychczas Kajmany zawarły umowy o wymianie informacji w sprawach podatkowych z kilkunastoma państwami, w tym z niektórymi państwami-członkami UE.
Umowa pomiędzy RP a Kajmanami została przygotowana w oparciu o Modelową Umowę OECD o wymianie informacji w sprawach podatkowych.
W Umowie znajdują się szczegółowe definicje i regulacje dotyczące wzajemnej wymiany informacji, zobowiązania Stron Umowy w tej materii, zakres przekazywanych informacji, kwestie kontroli podatkowej i in.   
W odniesieniu do Polski Umowa dotyczy podatków dochodowych od osób prawnych i od osób fizycznych, w przypadku zaś Kajmanów- podatków, niezależnie od ich rodzajów i nazwy. 
Ze względu na różnorodność systemów podatkowych i określeń występujących w nich stosowanych, w tej Umowie, jak zresztą we wszystkich innych o podobnym celu, zawarta jest delegacja definiowania większości pojęć do prawa wewnętrznego Stron Umowy.   Ma to także związek z długotrwałą procedurą wprowadzania zmian w umowach międzynarodowych, co, przy częstych zmianach systemów podatkowych, nie dawałoby możliwości efektywnego stosowania  podobnych umów. Dlatego międzynarodowe umowy podatkowe definiują wyłącznie pojęcia fundamentalne, niezbędne do ich funkcjonowania i zachowania intencji Stron.
Obowiązek Strony proszonej o pomoc w dostarczeniu informacji nie jest ograniczony przez miejsce zamieszkania, siedzibę lub obywatelstwo osoby, której informacje dotyczą lub przez miejsce zamieszkania, siedzibę lub obywatelstwo osoby posiadającej bądź sprawującej nadzór nad informacjami będącymi przedmiotem wniosku.  Informacje w sprawach podatkowych będą wymieniane bez względu na to, czy Strona proszona o pomoc potrzebuje ich dla własnych celów podatkowych, jak również niezależnie od tego, czy czyn podlegający dochodzeniu stanowi przestępstwo na podstawie prawa Strony proszonej o pomoc, która jest zobowiązana do podjęcia wszelkich starań w celu dostarczenia informacji Stronie wnioskującej. Istotne znaczenie ma obowiązek uchylenia tajemnicy bankowej, co ma znaczenie  w procesie weryfikowania przez organ podatkowy prawidłowości deklarowanej podstawy opodatkowania w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych za granicą. W  omawianej Umowie znajduje się też zasada, że  Strona proszona o pomoc nie jest zobowiązana do udzielenia informacji, które nie znajdują się w posiadaniu jej organów a także w posiadaniu lub pod nadzorem osób nie pozostają pod nadzorem w ich właściwości miejscowej.
Informacje będą wymieniane między Stronami Umowy wyłącznie w celu weryfikacji i prawidłowego wdrażania obowiązków podatkowych w relacjach gospodarczych miedzy Polską i Kajmanami.
 Zwykłe koszty poniesione w związku z udzieleniem pomocy są ponoszone przez Stronę proszoną o pomoc;  właściwe organy Strony proszonej o pomoc będą się konsultować  okresowo z właściwymi organami Strony wnioskującej, jeśli przewiduje się, że koszty przekazania informacji w  konkretnym przypadku mogą być znaczne.
Omawiana Umowa z Kajmanami  ma być  ważnym krokiem w kierunku rozwoju dwustronnej współpracy w sprawach podatkowych to jest, przede wszystkim, może prowadzić do zawarcia w następnych latach pełnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Kajmanami.