PU. 117-38-2012                       

KOMUNIKAT
w sprawie zastosowania przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej prawa łaski
	Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 7 wniosków Prokuratora  Generalnego  w  sprawie  ułaskawienia.
        Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej postanowieniem z dnia 31 października 2012 r. zastosował  prawo łaski  wobec 7 osób. 

Informacja  statystyczna
1/. We wszystkich sprawach postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561 kpk.
W sprawach tych Sądy orzekające w I lub w I i II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę.

2/. Prokurator Generalny wobec 3 osób wystąpił z wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski.

3/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 7 osób, wszystkie te osoby w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem:
- 1 osoba została skazana na karę grzywny,
- 3 osoby zostały skazane na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania;
- 2 osoby zostały skazane na kary ograniczenia wolności,
- 1 osoba skorzystała z przerwy w karze w trybie art. 568 kpk.

4/.  Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa:                                                                                                                                                                                                                       
-   z art. 178a § 1 kk (nietrzeźwość kierowcy – 2 sprawy),
-	z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk (usiłowanie kradzieży – 1 sprawa), 
-	z art. 233 § 1 kk (fałszywe zeznania – 1 sprawa), 
-	z art. 286 § 1 kk (oszustwo – 1 sprawa),
-	z art. 48 i 46 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 1997 r. i z art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 2005 r. (posiadanie środków odurzających – 2 sprawy).

5/. W 5 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. 

Motywy  ułaskawienia:
	Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec 7 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne, a przede wszystkim:
wykonanie orzeczonych kar grzywien i środków karnych w całości, odbycie części zarządzonej do wykonania kary pozbawienia wolności, znaczny upływ czasu od popełnienia czynów, częściowy (bądź całkowity) upływ okresu próby warunkowego zawieszenia wykonania kary, bardzo trudna sytuacja materialno-zdrowotna skazanego (przy uiszczeniu części zastępczej kary grzywny), surowe konsekwencje wyroku dla życia osobistego w związku z niemożnością  wykonywania zawodu, nie wykonanie kary ograniczenia wolności z uwagi na zaniedbania leżące po stronie sądu, a także incydentalny charakter popełnionych czynów i nienaganne opinie środowiskowe wszystkich sprawców.