Informacja dotycząca   ustawy  z dnia 6 lutego  2015 r. o ratyfikacji Układu o stowarzyszeniu między  Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a  Gruzją, z drugiej strony, sporządzonego w Brukseli dnia 27 czerwca 2014 r. 

Dotychczasowe relacje między Unią Europejską a Gruzją opierają się na podpisanej dnia 22 kwietnia 1996 r. Umowie o Partnerstwie i Współpracy między Wspólnotami Europejskimi i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, która weszła w życie w dniu 1 lipca 1999 r.
W dniu 7 maja 2009 r. zainaugurowano Partnerstwo Wschodnie, przewidujące perspektywę zawarcia z Gruzją Układu o stowarzyszeniu (EU–Georgia Association Agreement, AA), którego częścią byłoby ustanowienie Pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu (Deep and Comprehensive Free Trade Area, DCFTA).  Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (zwany dalej „układem”) został parafowany na Szczycie Partnerstwa Wschodniego w Wilnie w dniu 29 listopada 2013 r.  Układ został uroczyście podpisany dnia 27 czerwca 2014 r. w Brukseli.   Od tego momentu rozpoczął się nowy etap w relacjach wzajemnych, dając podstawy prawne i stwarzając odpowiednie warunki polityczne do systemowej integracji Gruzji ze strukturami europejskimi. Okoliczność ta zyskuje szczególnie na znaczeniu w sytuacji promowania przez Rosję konkurencyjnego modelu integracji w ramach Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej.
Ratyfikacja układu przez Polskę jest logiczną konsekwencją wsparcia dla proeuropejskiej polityki Gruzji.  Stanowi jednocześnie potwierdzenie aprobaty Rzeczypospolitej Polskiej dla ścieżki reform transformacyjnych i systemowych, na jakiej znajduje się Gruzja.
Na układ składają się:
Preambuła,
	Art. 1 – Cele,
	8 Tytułów: I – Zasady ogólne (art. 2), II – Dialog i reformy polityczne, współpraca w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (art. 3–12), III – Wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość (art. 13–21), IV – Handel i zagadnienia związane z handlem (art. 22–276), V – Współpraca gospodarcza (art. 277–291), VI – Inne polityki objęte współpracą (art. 292–382), VII – Postanowienia dotyczące zwalczania nadużyć finansowych i kontroli (art. 383–402), VIII – Postanowienia instytucjonalne, ogólne i końcowe (art. 403–432),
	34 Załączniki,
	4 Protokoły.
	Przepisy dotyczące Pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu UE–Gruzja zawarte w Tytule IV układu składają się z 15 rozdziałów.  Treści te omówione są w obszernym 13 stronicowym Uzasadnieniu do Układu.
Dzięki  Układowi Gruzja uzyska lepszy dostęp do rynku UE dla swoich towarów i usług, a UE lepszy dostęp do rynku gruzińskiego.  Ponadto układ ma znaczenie systemowe w relacjach gospodarczo-handlowych UE–Gruzja, ponieważ wyznacza drogę dla dalszych reform w polityce handlowej Gruzji, odnoszących się do norm dotyczących higieny produktów rolnych oraz harmonizacji przepisów dotyczących produktów przemysłowych. 
Zasady ogólne układu obejmują szczegółowy zestaw „zasadniczych elementów”, których naruszenie przez jedną ze stron może doprowadzić do podjęcia konkretnych środków przewidzianych w układzie, w tym do zawieszenia praw i obowiązków. Do elementów tych należy poszanowanie zasad demokratycznych, praw człowieka i podstawowych wolności, poszanowanie praworządności, respektowanie zasady poszanowania suwerenności i integralności terytorialnej, nienaruszalności i niezależności oraz przeciwdziałanie rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, związanych z nią materiałów oraz środków przenoszenia.
Inne zasady ogólne układu odnoszą się do gospodarki wolnorynkowej, sprawowania rządów, walki z korupcją, zwalczania międzynarodowej przestępczości zorganizowanej i terroryzmu, promowania zrównoważonego rozwoju i skutecznych działań wielostronnych.
W obszarze sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa w układzie zwraca się szczególną uwagę na praworządność oraz wzmocnienie instytucji i praktyk sądowych. Układ określa ramy współpracy w zakresie migracji, azylu oraz zarządzania granicami, ochrony danych osobowych, prania pieniędzy, finansowania terroryzmu i polityki antynarkotykowej. Tytuł ten zawiera postanowienia dotyczące przepływu osób, w tym readmisji, ułatwień wizowych oraz stopniowych działań w kierunku wprowadzenia ruchu bezwizowego w stosownym czasie. Układ reguluje również takie kwestie jak traktowanie pracowników oraz ich mobilność, a także zawiera zobowiązanie do dalszego rozwoju współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych, z pełnym wykorzystaniem odnośnych instrumentów międzynarodowych i dwustronnych.
Kluczowe znaczenie dla rozdziałów dotyczących współpracy sektorowej mają szczegółowe harmonogramy transpozycji i wdrożenia przez Gruzję wybranych części dorobku prawnego Unii Europejskie, której pomogą nadać kierunek bieżącej współpracy oraz będą zasadniczym elementem krajowych reform oraz programu modernizacji w Gruzji.
Układ zawiera również postanowienia dotyczące monitoringu, wypełniania zobowiązań oraz rozstrzygania sporów (w tym odrębne postanowienia związane z kwestiami handlowymi)

Skutki prawne zawarcia Układu o Stowarzyszeniu oznaczają dla Rzeczypospolitej Polskiej iż stanie się ona stroną Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony.  Zawarcie Układu nie spowoduje konieczności zmiany polskiego prawodawstwa.  
Skutki polityczne zawarcia Układu o stowarzyszeniu  oznaczają, że  długofalowo przyczyni się  on do wzrostu stabilności polityczno-gospodarczej Gruzji.
Skutki gospodarcze.  Wymiana handlowa Gruzji z UE jest w dużym stopniu oparta o handel metalami nieszlachetnymi i innymi towarami o charakterze podstawowym. Celem układu jest wprowadzenie większej różnorodności towarowej  dzięki wprowadzanym reformom i  na skutek oczekiwanego napływu  bezpośrednich inwestycji zagranicznych z UE. Układ ma ponadto przyczynić się do modernizacji obecnych stosunków handlowych między partnerami.  Gruzja ma uzyskać lepszy dostęp do rynku UE dla swoich towarów i usług. Układ wyznacza drogę dla dalszych reform w polityce handlowej Gruzji, odnoszących się do norm sanitarnych, fitosanitarnych i weterynaryjnych produktów rolnych oraz harmonizacji przepisów dotyczących produktów przemysłowych.  Zwiększy się dostęp dla gruzińskich towarów do rynku UE przy równoczesnym zwiększeniu bezpieczeństwa konsumentów.  UE jest największym partnerem handlowym Gruzji (handel z UE stanowił 26,6% całkowitej wymiany handlowej Gruzji w 2012 r.).  Udział Polski w całościowym eksporcie państw UE do Gruzji kształtował się w 2013 r., według danych Eurostatu,  na poziomie 3,8%.
Na wejściu w życie Układu skorzystać mogą polscy eksporterzy, dla których oznacza to zniesienie ograniczeń w dostępie do rynku gruzińskiego, tj. eliminacji i obniżenia poziomu ceł w niektórych grupach towarowych. W przypadku Gruzji, która ma już ustalone cła na stosunkowo niskim poziomie, co wynika z zobowiązań Gruzji w ramach członkostwa w Światowej Organizacji Handlu (90% towarów objętych jest stawką zerową), większe znaczenie niż redukcja stawek celnych będzie miało zniesienie lub ograniczenie barier pozataryfowych.  	W odniesieniu do handlu artykułami rolno-spożywczymi w układzie, w jego części handlowej (DCFTA) Gruzja zobowiązała się do pełnej liberalizacji importu towarów rolno--spożywczych pochodzących z UE z dniem wejścia w życie DCFTA. 
Poza redukcją barier handlowych, ustanowienie pogłębionej i całościowej strefy wolnego handlu ma skutkować uregulowaniem kwestii własności intelektualnej. Oznacza to udzielenie przez Gruzję wyższego poziomu ochrony towarów opatentowanych w Unii Europejskiej oraz zakłada także ochronę tzw. oznaczeń geograficznych.
W związku z istniejącymi w układzie postanowieniami ustanawiającymi ograniczenia w zakresie wolności przepływu pracowników, istnieje niewielkie zagrożenie zwiększeniem napływu niepożądanych pracowników do Polski.  Obecna skala napływu obywateli Gruzji do Polski jest niewielka.  Przykładowo, pracodawcom korzystającym z ogólnych zasad zatrudniania cudzoziemców wydano w 2013 r. 203 zezwolenia na pracę dla obywateli Gruzji (ok. 0,5% ogółu wydanych zezwoleń i 21 miejsce wśród wszystkich państw).
Ze względu na mieszany charakter Układu o stowarzyszeniu, wynikający z zakresu kompetencji Unii Europejskiej, określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Traktacie o Unii Europejskiej, wejście w życie Układu o stowarzyszeniu wymaga związania się nim przez Unię Europejską oraz wszystkie państwa członkowskie, w tym przez Rzeczpospolitą Polską. 
Do czasu wejścia w życie Układu, zgodnie z jego art. 431, od dnia 1 września 2014 r. niektóre z jego części są stosowane tymczasowo między Unią Europejską a Gruzją, wyłącznie w zakresie, w jakim obejmują kwestie objęte zakresem kompetencji Unii Europejskiej, w tym również kwestie dotyczące określania i realizowania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. W stosunku do tych części Układu, które nie będą tymczasowo stosowane, w dalszym ciągu obowiązywać będą przepisy Umowy o Partnerstwie i Współpracy pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, która weszła w życie dnia 1 lipca 1999 r.