Informacja o ustawie z dnia  6 lipca 2016 r. o  ratyfikacji Protokołu do Traktatu Północnoatlantyckiego w sprawie akcesji Czarnogóry, podpisanego w Brukseli dnia 19 maja 2016 r. 

Decyzja o przyjęciu Czarnogóry do NATO została podjęta przez ministrów spraw zagranicznych państw NATO na sesji w dniu 2 grudnia 2014 r. Jest ona  potwierdzeniem kontynuacji polityki „otwartych drzwi”, zachowując perspektywę dla Gruzji, a w przyszłości  dla Finlandii i Szwecji, jeśli państwa te zdecydują się na przystąpienie do Sojuszu.  Przyjmując Czarnogórę do NATO, potwierdza się, że państwa trzecie nie mają prawa weta w sprawie rozszerzenia tej organizacji. Członkostwo Czarnogóry w NATO nie tylko przyczyni się do zwiększenia bezpieczeństwa tego kraju, ale ma też zasadnicze znaczenie dla stabilizacji całego regionu  Bałkanów Zachodnich. Istotne znaczenie strategiczne ma także fakt, iż od chwili przyjęcia Czarnogóry do NATO, Sojusz będzie kontrolował całą linię brzegową basenu Morza Adriatyckiego.
Strona czarnogórska kilkakrotnie sygnalizowała, że bardzo zależy jej na tym, aby Polska – gospodarz Szczytu NATO oraz kraj, który silnie popiera zaproszenie tego państwa do Sojuszu – była jednym z pierwszych państw członkowskich, które ratyfikują Protokół akcesyjny. Mając na celu utrzymanie wizerunku i wiarygodności Polski jako państwa aktywnie wspierającego politykę „otwartych drzwi” oraz jednego z najważniejszych sojuszników Czarnogóry, zdaniem Rządu, wskazane jest jak najpilniejsze przeprowadzenie procesu ratyfikacji.
Po wejściu w życie Protokołu akcesyjnego, Czarnogóra stanie się stroną Traktatu Północnoatlantyckiego i na mocy jego postanowień Polska będzie zobowiązana do udzielania, w razie potrzeby, wsparcia wojskowego nowemu członkowi NATO. Z wyjątkiem zakresu podmiotowego tej organizacji, nie zmienią się natomiast istniejące już mechanizmy podejmowania decyzji i współpracy Sojuszników w ramach NATO.
Protokół składa się z trzech artykułów. Pierwszy upoważnia Sekretarza Generalnego NATO do przekazania, w imieniu wszystkich Sojuszników, zaproszenia Rządowi Czarnogóry do przystąpienia do Traktatu Północnoatlantyckiego, co stanowi wypełnienie dyspozycji 
art. 10 Traktatu, zgodnie z którym strony mogą za jednomyślną zgodą zaprosić do Traktatu inne państwo europejskie, które jest w stanie realizować zasady Traktatu i wnosić wkład do bezpieczeństwa obszaru północnoatlantyckiego. Zgodnie z tym postanowieniem Czarnogóra stanie się stroną Traktatu w dniu złożenia swego dokumentu przystąpienia Rządowi Stanów Zjednoczonych. Pozostałe dwa artykuły Protokołu mają charakter formalnoprawny.
Ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.