Informacja 
w sprawie ustawy z dnia 26 stycznia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców paliw gazowych w związku z sytuacją na rynku gazu.

Głównym celem ustawy jest uruchomienie specjalnych instrumentów zwiększających bezpieczeństwo energetyczne Polski, a w perspektywie krótkoterminowej wspierających gospodarstwa domowe, mieszkańców budynków wielolokalowych i niektórych odbiorców wrażliwych. W tym celu ustawa zmienia: 
1) ustawę z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne; 
2) ustawę z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym; 
3) ustawę z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw; 
4) ustawę z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych; 
5) ustawę z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw; 
6) ustawę z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych; 
7) ustawę z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym. 

W zakresie ochrony odbiorców paliw gazowych uchwalona ustawa wprowadza zmiany w ustawie – Prawo energetyczne mające na celu:  
1) rozszerzenie katalogu podmiotów objętych ochroną taryfową do 31 grudnia 2023 r.  (art. 62b ustawy – Prawo energetyczne) o niektóre kategorie odbiorców będących podmiotami realizującymi zadania z zakresu użyteczności publicznej (np. podmioty udzielające świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, szkoły, żłobki, przedszkola, jednostki pomocy społecznej, noclegownie, ochotnicze straże pożarne, organizacje pozarządowe w zakresie działalności pożytku publicznego); 
2) wprowadzenie mechanizmu rekompensat dla sprzedawców gazu ziemnego do odbiorców taryfowych, służący zrekompensowaniu skutków zamrożenia cen dla rozszerzonego katalogu odbiorców taryfowych. 
Podmiotem odpowiedzialnym za wypłatę rekompensat będzie Zarządca Rozliczeń 
S.A., a rekompensaty dla podmiotów uprawnionych będą finansowane z Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny.

Nowelizacja ustawy o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym umożliwia przedsiębiorstwom energetycznym zajmującym się obrotem gazem ziemnym z zagranicą oraz podmiotom sprowadzającym gaz ziemny z zagranicy, zobowiązanym na podstawie art. 24 ustawy o zapasach do utrzymywania zapasów gazu ziemnego, zlecenie na podstawie umowy Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych, zwanej dalej „Agencją”, wykonywania zadań w zakresie utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego. Wraz z zawarciem umowy o świadczenie takich usług, Agencja będzie przejmować na rzecz Skarbu Państwa własność zapasów obowiązkowych na warunkach cenowych wskazanych w uchwalonej ustawie oraz będzie wstępować w prawa i obowiązki wynikające z umów o świadczenie usług magazynowania zawartych z operatorem systemu magazynowania. 

Nowelizacja ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (art. 4 ustawy), zakłada, że jednym z działań, które ma na celu pozyskanie środków na zagwarantowanie ciągłości świadczenia usługi kompleksowej odbiorcom paliw gazowych w gospodarstwie domowym, w szczególności na wszelkie potrzeby bilansowania, zakupu lub rozliczenia zakupionego paliwa gazowego jest umożliwienie udzielania przez ministra właściwego do spraw aktywów państwowych pożyczek na rzecz podmiotów określonych w ustawie – Prawo energetyczne jako sprzedawcy z urzędu paliw gazowych, zgodnie z art. 62c ust. 1 oraz art. 49b ust. 1 tej ustawy.  Przyjęte przepisy:  
1) określają, że pożyczki mogą być udzielane podmiotom, o których mowa w art. 62c ust. 1 oraz art. 49b ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne; 
2) przewidują, że udzielenie pożyczki następuje na podstawie umowy zawieranej przez ministra właściwego do spraw aktywów państwowych; 
3) określają maksymalną wysokość sumaryczną należności z tytułu kapitału udzielonych pożyczek; 
4) ustalają minimalną stawkę oprocentowania udzielanych pożyczek, na poziomie maksymalnej stawki oprocentowania środków przyjętych w depozyt przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 78g ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych powiększonej o jeden punkt procentowy; 
5) określają, że wszystkie przychody z tytułu spłaty pożyczek, dochodów z tytułu odsetek oraz innych dochodów należnych Skarbowi Państwa wskazanych w umowie pożyczki są gromadzone na rachunku Funduszu Przeciwdziałania COVID-19; 
6) dają upoważnienie ministrowi właściwemu do spraw aktywów państwowych do wydania rozporządzenia określającego szczegółowy sposób postępowania w zakresie udzielania pożyczek. 

Ustawa przewiduje, że przedsiębiorstwo energetyczne, któremu przed  dniem wejścia w życie uchwalonej ustawy Prezes URE zatwierdził taryfę na podstawie przepisów ustawy – Prawo energetyczne stosuje tę taryfę dla wszystkich odbiorców określonych zgodnie z zakresem uchwalonej ustawy, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2022 r.

W celu zapewnienia finansowania o charakterze obrotowym dla sprzedawcy z urzędu paliwa gazowego, o którym mowa w art. 62c ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne, oraz podmiotu, realizującego w 2021 r. obowiązek, o którym mowa w art. 49b ust. 1 tej ustawy, pozwalającego na zapewnienie odpowiedniego poziomu płynności w celu terminowego regulowania zobowiązań związanych z zapewnianiem płynności na rynku giełdowym, ciągłością dostaw energii lub pozostawaniem w gotowości do świadczenia usług sprzedawcy z urzędu ustawa wprowadza objęcie ustawową gwarancją Skarbu Państwa zobowiązań zaciąganych przez ww. podmioty z tytułu kredytów i wyemitowanych obligacji, przeznaczonych na cele związane z ich działalnością. 
Przyjęte rozwiązanie polega na objęciu gwarancją Skarbu Państwa zobowiązań z tytułu obligacji lub kredytów, zaciągniętych na rynku krajowym lub zagranicznym w okresie od dnia wejścia w życie uchwalonej ustawy do dnia 1 stycznia 2026 r., przez sprzedawcę z urzędu paliw gazowych, o którym mowa w art. 62c ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne, oraz przedsiębiorcę realizującego w 2021 r. obowiązek, o którym mowa w art. 49b ust. 1 tej ustawy. Środki pozyskane z tych kredytów i emisji obligacji mogą być przeznaczone jedynie na pozyskanie środków na zagwarantowanie ciągłości świadczenia usługi kompleksowej odbiorcom paliw gazowych w gospodarstwie domowym, w szczególności na wszelkie potrzeby bilansowania, zakupu lub rozliczenia zakupionego paliwa gazowego (w przypadku sprzedawcy z urzędu paliw gazowych) oraz na pozyskanie środków na zagwarantowanie ciągłości dostaw paliwa gazowego do odbiorców, w szczególności na potrzeby zakupu i rozliczenia paliw gazowych i zobowiązań związanych z tym zakupem i jego rozliczeniem, usług przesyłania paliw gazowych, usług dystrybucji paliw gazowych, usług regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego i usług magazynowania paliw gazowych (w przypadku przedsiębiorcy realizującego w 2021 r. obowiązek, o którym mowa w art. 49b ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne). 
Ustawa przewiduje również objęcie gwarancją Skarbu Państwa zobowiązań z tytułu obligacji lub kredytów, zaciągniętych na rynku krajowym lub zagranicznym w okresie od dnia wejścia w życie projektowanej ustawy do dnia 1 stycznia 2026 r., również gdy środki pozyskane z tych obligacji lub kredytów są przeznaczone na spłatę zobowiązań z tytułu innych kredytów lub obligacji, zaciągniętych przez te same podmioty na te same cele. 

Ustawa przewiduje również kary pieniężne dla przedsiębiorstw energetycznych prowadzących działalność w zakresie obrotu paliwami gazowymi, za niestosowanie się do obowiązków dotyczących stosowania do uprawnionych odbiorców ze skutkiem od dnia 
1 stycznia 2022 r. właściwych taryf na zasadach wynikających z uchwalonej ustawy. 

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.