Informacja
w sprawie ustawy z dnia 9 lutego 2022 r. o zmianie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych

Celem ustawy jest wdrożenie nowych wytycznych Unii Europejskiej w sprawie niektórych środków pomocy państwa w kontekście systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. W uproszczeniu chodzi o przeznaczanie części wpływów pochodzących z handlu uprawnieniami do emisji w ramach systemu ETS na wsparcie tych sektorów przemysłu, które podwyżki cen energii dotykają najbardziej.
W odniesieniu do kosztów poniesionych w latach 2021−2030 będą obowiązywać nowe wytyczne Komisji Europejskiej opublikowane we wrześniu 2020 r. – komunikat Komisji − Wytyczne w sprawie niektórych środków pomocy państwa w kontekście systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych po 2021 r. (Dz. Urz. UE C 317 z 25.9.2020, str. 5−19), zwane dalej „Nowymi Wytycznymi”. Komisja Europejska uznała, że w aktualnych realiach rynkowych i regulacyjnych, dotychczas stosowane zasady będą nieodpowiednie do efektywnego ograniczania ryzyka występowania zjawiska ucieczki emisji.
Przedmiotowa nowelizacja ma na celu dostosowanie ustawy o rekompensatach do wymogów wynikających z Nowych Wytycznych.
Najważniejsze zmiany to: 
1) zmiana formuły służącej do obliczania maksymalnej kwoty rekompensaty – zastąpienie produkcji referencyjnej i referencyjnego zużycia energii danymi rzeczywistymi z roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty, a tym samym rezygnacja z dokumentacji dotyczącej ewentualnego zwiększenia zdolności produkcyjnej instalacji; 
2) wprowadzenie możliwości zwiększenia pomocy, tak aby ograniczyć kwotę kosztów pośrednich pokrywanych na poziomie przedsiębiorstwa do 1,5% wartości dodanej przedsiębiorstwa, w przypadku przedsiębiorstw, w których intensywność pomocy w wysokości 75% jest niewystarczająca do zapewnienia odpowiedniej ochrony przed ryzykiem ucieczki emisji, jednakże w żadnym przypadku intensywność pomocy względem kosztów kwalifikowanych (koszty pośrednie w ramach sektorów uprawnionych do uzyskania pomocy) nie może przekroczyć 100%; 
3) wprowadzenie dodatkowych obowiązków dla wnioskodawców związanych z działaniem na rzecz zmniejszania emisyjności prowadzonej działalności. Tzw. warunkowość ma stanowić zachętę dla podejmowania wysiłku redukcyjnego gazów cieplarnianych dla sektorów objętych rekompensatami; 
4) zmiana listy sektorów i podsektorów energochłonnych uprawnionych do otrzymania rekompensat zgodnie z Nowymi Wytycznymi, tak aby wszystkie sektory uprawnione do otrzymania rekompensat zgodnie z załącznikiem 1 do Nowych Wytycznych zostały objęte wsparciem. Jednocześnie, aby pozostać spójnym z Nowymi Wytycznymi, część sektorów utraci prawo do ubiegania się rekompensaty; 
5) objęcie wsparciem całości zużycia energii elektrycznej, niezależnie od źródła jej pochodzenia. Zgodnie z Wytycznymi obowiązującymi do 2020 r. autoprodukcja była wyłączona z możliwości wliczania jej do wyliczenia rekompensat. 
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.