Informacja
w sprawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2022 r. o zmianie ustawy o pracowniczych programach emerytalnych oraz ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych 
oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego.

Głównym celem ustawy z dnia 7 kwietnia 2022 r. o zmianie ustawy o pracowniczych programach emerytalnych oraz ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego jest poprawa funkcjonowania Pracowniczych Programów Emerytalnych (dalej – PPE). W związku z tym ustawa wprowadza szeregu zmian korygujących funkcjonujące rozwiązania, głównie w zakresie PPE. Ustawa w swoich założeniach ma wprowadzać ułatwienia dla pracodawców u których funkcjonują PPE oraz ma zachęcać do tworzenia nowych PPE.  
W zmianach do ustawy o pracowniczych programach emerytalnych:
1) wprowadza się ułatwienia w prowadzeniu PPE dla pracodawców poprzez przeniesienie z pracodawców obowiązków administracyjnych związanych z PPE na instytucje finansowe obsługujące PPE, które posiadają niezbędną do tego infrastrukturę techniczną i kadry (przeniesienie obowiązku sporządzania informacji rocznej dotyczącej realizacji programów przekazywanej corocznie organowi nadzoru, przeniesienie  obowiązku informowania organu nadzoru o zmianie danych zarządzającego); 
2) uproszczono trybu przekazywania organowi nadzoru przez pracodawców porozumień z reprezentacją pracowników o zawieszeniu odprowadzania bądź ograniczeniu wysokości składek podstawowych w PPE przez zastąpienie trybu ich rejestracji przez organ nadzoru w drodze decyzji administracyjnej na tryb postępowania, w ramach którego pracodawca zgłaszałby jedynie fakt zawarcia porozumienia, przekazując równocześnie to porozumienie;
3) znosi się fakultatywny zakaz wnoszenia składki dodatkowej wprowadzając pełną możliwość wnoszenia składek dodatkowych; obecnie wnoszenie składki dodatkowej do programu jest możliwe, jeżeli umowa zakładowa tego nie zakazuje;
4) wprowadza się możliwość odprowadzania składki dodatkowej z innych źródeł niż wynagrodzenie za okresy, w których uczestnik programu nie otrzymywał od pracodawcy wynagrodzenia; składka dodatkowa odprowadzana ze źródeł innych niż wynagrodzenie będzie przekazywana przez uczestnika na rachunek dodatkowy wskazany przez pracodawcę, z którego następnie pracodawca będzie odprowadzał ją na rachunek uczestnika w programie, w uzgodnionym z nim terminie;  
5) dookreślono niektóre kompetencje nadzorcze Komisji Nadzoru Finansowego; w wyniku nowelizacji organ nadzoru będzie mógł (poza obwiązującą obecnie możliwością odmowy rejestracji programu z powodu jego niezgodności z przepisami ustawy o PPE lub z powodu nieusunięcia nieprawidłowości w terminie przez niego określonym) odmówić również rejestracji zmian programu oraz wykreślenia programu z rejestru z powodu m.in.             niezgodności programu z przepisami ustawy lub nieusunięcia nieprawidłowości w terminie określonym przez organ nadzoru; 
6) wprowadzono do ustawy nowe rozwiązanie w postaci ‑ „przeniesienie środków”; zgodnie z ustawą „przeniesienie środków” będzie oznaczało przekazanie przez dotychczasowego zarządzającego środków zgromadzonych w ramach programu do nowego zarządzającego w związku ze zmianą formy programu lub zarządzającego. W przepisach uregulowano:
a) kwestię przenoszenia środków w sytuacji zmiany formy programu lub zmiany zarządzającego,
b) termin, w jakim powinno nastąpić przeniesienie środków.
7) modyfikacji uległy przepisy określające zasady zawieszania składki podstawowej i ograniczania jej wysokości. W zmianach tych:
a) uregulowano maksymalny termin jednostronnego ograniczenia składki odstawowej przez pracodawcę (w okresie obejmującym 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych łączny okres jednostronnego ograniczenia nie może przekroczyć 6 miesięcy),
b) wyraźnie wskazano w ustawie, że po okresie zawieszenia albo czasowego ograniczenia wysokości składki podstawowej pracodawca nie jest obowiązany do wpłaty kwoty składki, która nie została odprowadzona w związku z zawieszeniem albo czasowym ograniczeniem wysokości składki podstawowej; 
8) dostosowuje się przepisy ustawy do obowiązujących uregulowań ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz.2320, z późn. zm.), w zakresie dotyczącym zasad załatwiania spraw i sporządzania dokumentów z wykorzystywaniem systemów elektronicznych, a także używanej terminologii (wprowadzając właściwą terminologię – postać „papierowa” lub „elektroniczna”).
W zmianach do ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego ustawa doprecyzowuje:
1) przepisy wskazując, że IKE lub IKZE jest prowadzone na podstawie umowy zawartej przez oszczędzającego w formie elektronicznej pozwalającej na utrwalenie jej treści na trwałym nośniku, w formie dokumentowej pozwalającej na utrwalenie jej treści na trwałym nośniku lub w formie pisemnej,
2) art. 13a ustawy, w którym prostuje błąd polegający na braku dostosowania art. 13a ust. 2 – 6 i ust. 8 do zmian jakie wprowadzono w art. 13a ustawy w ust. 1a, który reguluje limit wpłat na IKZE przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; we wszystkich tych ustępach dodano odesłanie także do ust. 1a.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2022 r., z wyjątkiem części przepisów  dotyczących składki dodatkowej, które wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.  oraz art. 2, który dotyczy zmian do  ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych i indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.