Informacja
w sprawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego oraz ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej

Celem ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego oraz ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, jest przyjęcie rozwiązań prawnych uzupełniających regulacje zawarte w ustawie z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (tzw. ustawa sankcyjna) o instytucję tymczasowego zarządu przymusowego oraz zapewnienie wsparcia pracownikom świadczącym pracę na rzecz pomiotów objętych sankcjami. 
Dzięki rozwiązaniom prawnym przyjętym w ustawie sankcyjnej stało się m.in. możliwe stworzenie – odrębnej od wykazów zawartych w aktach Unii Europejskiej – listy osób i podmiotów objętych sankcjami pozwalającej na ich stosowanie wobec podmiotów mogących wspierać agresję na Ukrainę. Jedną z sankcji jest zamrożenie (oraz zakaz przekazywania) podmiotom objętym tymi sankcjami wszystkich środków finansowych, funduszy i zasobów gospodarczych w rozumieniu przepisów unijnych: rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2015 r. 
Praktyka stosowania przepisów ustawy sankcyjnej pokazała jednak, że podmioty wpisywane na listę sankcyjną charakteryzują się złożoną strukturą kapitałową (w której kapitał rosyjski lub białoruski stanowią niekiedy część udziałów) oraz że konsekwencje wpisu podmiotu na listę sankcyjną ponoszą nie tylko właściciele firm, lecz także pracownicy, w tym obywatele polscy. W wyniku zamrożenia zasobów gospodarczych może dojść do sytuacji, w której nie otrzymają oni od pracodawcy należnych wynagrodzeń lub innych świadczeń. Ponadto stosowanie przepisów ustawy sankcyjnej może powodować problemy w zaspokajaniu potrzeb społecznych, np. gdy podmiot objęty sankcjami przestaje świadczyć usługi użyteczności publicznej. 
Dlatego, uwzględniając interes społeczny i publiczny, projektodawca uznał za celowe wprowadzenie instytucji tymczasowego zarządu przymusowego, który umożliwi czasowe funkcjonowanie podmiotów objętych sankcjami do momentu zbycia całości, należących do nich, zasobów gospodarczych albo przejęcia ich własności na rzecz Skarbu Państwa. 
Środki uzyskane ze zbycia zasobów gospodarczych objętych zarządem jak również odszkodowanie z tytułu przejęcia własności będą podlegały „zamrożeniu” w celu przyszłego zwrócenia podmiotowi gospodarczemu w razie zniesienia sankcji. Zarazem podmiotom zarządzanym nie będą przysługiwały roszczenia odszkodowawcze wobec Skarbu Państwa ani zarządcy (o ile działał w ramach ustawowych zadań).
Ustawa wprowadza ponadto możliwość wystąpienia przez podmiot objęty sankcjami na podstawie przepisów ustawy sankcyjnej jak również rozporządzenia 765/2006 lub rozporządzenia 269/2014 z wnioskiem o przyznanie świadczeń z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na zaspokojenie należności pracowniczych, o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 2020 r. poz. 7) w razie ich niezaspokojenia przez pracodawcę z powodu braku środków finansowych. 
Ustawa wchodzi w życie w dniu następnym od dnia ogłoszenia