Informacja 
w sprawie ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych

Celem ustawy jest stworzenie ram prawnych umożliwiających realizację inwestycji wzmacniających bezpieczeństwo cybernetyczne zasobów administracji rządowej. Realizacji tego celu ma służyć budowa wydajnych, bezpiecznych i wysoce dostępnych usług cyfrowych z zabezpieczeniem infrastruktury krytycznej dla systemów teleinformatycznych i telekomunikacyjnych, co ma zostać osiągnięte poprzez utworzenie połączonych ze sobą ośrodków obliczeniowych stanowiących Krajowe Centrum Przetwarzania Danych. Utworzenie Krajowego Centrum ma zapewnić ciągłość świadczenia usług publicznych nawet w wypadku przerw w dostawach energii elektrycznej lub prób zakłócenia działania infrastruktury telekomunikacyjnej. 

Ustawa zakłada, że przygotowanie inwestycji w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych jak i inwestycji towarzyszących możliwe będzie w zarówno w oparciu o jej przepisy, jak i na podstawie ogólnych reguł, przewidzianych w ustawach obecnie obowiązujących. Inwestycje w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych oraz inwestycje towarzyszące stanowić będą cele publiczne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Do najważniejszych rozwiązań ustawy w tym zakresie można zaliczyć:
Ustawa wprowadza szczególne zasady udzielania zamówień publicznych na potrzeby inwestycji w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych – wyłączając, co do zasady stosowanie w tym zakresie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (dalej jako: „Pzp”). Do inwestycji regulowanych ustawą będą jednak stosowane przepisy Pzp dotyczące m.in.: 1) przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia w sposób przejrzysty, proporcjonalny i zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców; 2) udzielenia zamówienia w sposób zapewniający najlepszą jakość dostaw, usług oraz robót budowlanych oraz uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych; 3) odpowiedniego opisu przedmiotu zamówienia; 4) przesłanek obligatoryjnego i fakultatywnego wykluczenia wykonawców z postępowania. 
Ustawa wprowadza do systemu prawnego decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych, wydawaną przez właściwego wojewodę (dalej także jako „decyzja lokalizacyjna”) oraz procedurę jej wydania. Do lokalizacji inwestycji w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych nie będą miały zastosowania przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych będzie przesądzała o możliwości lokalizacji inwestycji na określonym terenie. Jej wydanie będzie wyłączać możliwość wydania innych decyzji dla tego samego obszaru (takich jak pozwolenia na budowę, decyzje o warunkach zabudowy, decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego - toczące się w takich sprawach postępowania zostaną zawieszone). 
Na podstawie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych inwestor uzyska tytuł prawny do nieruchomości niezbędnych w celu realizacji tych inwestycji. Nieruchomość znajdująca się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie oznaczonym w decyzji, będąca własnością państwowej osoby prawnej, stanie się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa, za odszkodowaniem. Przedmiotem wywłaszczenia (za odszkodowaniem) będą także te nieruchomości, które zostaną wskazane w decyzji jako mające być wykorzystywane dla potrzeb związanych z elementami liniowymi inwestycji – bez względu na to, czy są one własnością państwowej osoby prawnej, czy innego podmiotu. Ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych będzie wywierać także skutek wygaszenia (za odszkodowaniem) części lub całości ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na nieruchomości, a także wygaśnięcia trwałego zarządu na nieruchomościach, które są objęte decyzją. Wygaśnięcie ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na wywłaszczanych nieruchomościach nastąpi za odszkodowaniem. 
Pozwolenie na budowę dla inwestycji w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych wydawać będzie właściwy wojewoda. Ustawa upraszcza także tryb wydania warunków przyłączenia do sieci inwestycji w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych. Wnioskodawca, składając wniosek o wydanie warunków przyłączenia do sieci, nie będzie musiał legitymować się posiadaniem tytułu prawnego do nieruchomości. Ustawa wprowadza dla inwestora, działającego na rzecz Skarbu Państwa, prawo pierwokupu w odniesieniu do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych oraz w odniesieniu do udziałów lub akcji w spółek, które są właścicielem, użytkownikiem wieczystym takich nieruchomości. Prawo pierwokupu nie będzie miało zastosowania w razie zbywania nieruchomości, akcji lub udziałów ww. podmiotów na rzecz podmiotów lub osób wymienionych w ustawie, w tym osób najbliższych. 
W ustawie zaproponowano, aby decyzje w niej określone, w tym decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie Krajowego Centrum Przetwarzania Danych, decyzje o pozwoleniu na budowę takich inwestycji, decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji takich inwestycji, decyzje o pozwoleniu na użytkowanie takich inwestycji, a także decyzje o zezwoleniu na wejście na teren nieruchomości, podlegały natychmiastowej wykonalności z mocy prawa. Ograniczono także możliwość stwierdzania nieważności i uchylania wydawanych na podstawie ustawy decyzji w przypadku upływu określonego czasu od ich wydania i rozpoczęcia przez inwestora budowy. 

Ustawa zawiera ponadto regulację, która umożliwia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki udzielanie przedsiębiorcom pomocy publicznej na realizację projektów inwestycyjnych o znaczeniu strategicznym dla przejścia na gospodarkę o zerowej emisji netto. Szczegółowe warunki i tryb udzielania takiej pomocy określi minister właściwy do spraw gospodarki w rozporządzeniu. Pomoc taka będzie mogła być udzielana do dnia 1 stycznia 2026 r. 

Ustawa wejdzie w życie  po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i utraci moc z dniem 31 grudnia 2050 r.