Uczestnicy i Organizatorzy obchodów
41. rocznicy męczeństwa

                                                                                   bł. księdza Jerzego Popiełuszki

                                                                                   w Warszawie

Szanowni Państwo,

błogosławiony ksiądz Jerzy Popiełuszko przyszedł na świat 14 września 1947 roku, a więc już w Polsce poddanej komunistycznemu imperium moskiewskiemu. „Urodzony w niewoli, okuty w powiciu” – w historii zapisał się jednak jako ten, który nie pozwolił nałożyć sobie najtrudniejszych do skruszenia, bo niematerialnych kajdan strachu i samozakłamania. Wychowany na podlaskiej wsi przez rodziców – głęboko religijnych patriotów, a także przez duszpasterzy miejscowej parafii w Suchowoli, odnalazł życiowe powołanie i przestrzeń wolności w Kościele powszechnym. Poświęcił się służbie na rzecz wspólnoty, którą uważał za skarbnicę prawd i dóbr duchowych, a jednocześnie za ważny znak dla Polski i świata; wspólnoty nieustępliwie broniącej swojej tożsamości i autonomii, konsekwentnie odmawiającej złożenia hołdu bożkowi czerwonego totalitaryzmu.

Wszystkie próby i szykany, którym go poddawano, jedynie wzmacniały jego determinację. Nie złamała go krytyka jego religijności przez nauczycieli ani przymusowa ciężka służba w przeznaczonej dla alumnów seminariów duchownych bartoszyckiej jednostce wojskowej o zaostrzonym rygorze. Nie odebrały mu siły ducha ani problemy ze zdrowiem zniszczonym w wojsku, ani trudy gorliwej pracy wikariusza, katechety, a potem duszpasterza pracowników służby zdrowia, warszawskich hutników i ludzi Solidarności. Nie złamały go esbeckie prowokacje, kampania oszczerstw i ataki medialne, nieustanna inwigilacja, wielokrotne przesłuchania, groźby śmierci, wreszcie atak fizyczny. Ksiądz Jerzy wspierał moralnie opozycjonistów, dbał o formację duchową i patriotyczną ludzi pracy, inspirował swoich braci w kapłaństwie. Odprawiane przez niego msze święte w intencji Ojczyzny przyciągały tłumy do żoliborskiego kościoła św. Stanisława Kostki, a zapisy i nagrania jego kazań przekazywano sobie z rąk do rąk w całym kraju. W noc stanu wojennego jego myśl przewodnia, zaczerpnięta z Listu św. Pawła do Rzymian: „Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj!” – była też mottem i motywem nadziei dla milionów Polaków.

Dzieło i myśl bohaterskiego kapłana przetrwały jego uprowadzenie 19 października 1984 roku i męczeńską śmierć z rąk funkcjonariuszy komunistycznego aparatu bezpieczeństwa. Do dziś niosą umocnienie wszystkim, którzy – tak jak on – wierzą w wyzwalającą moc prawdy. Przed 43 laty, 31 października 1982 roku, w tutejszej świątyni Ksiądz Jerzy mówił: „Na tym polega w zasadzie nasza niewola, że poddajemy się panowaniu kłamstwa, że go nie demaskujemy i nie protestujemy przeciw niemu na co dzień. […] Gdyby większość Polaków w obecnej sytuacji wkroczyła na drogę prawdy, gdyby ta większość nie zapomniała, co było dla niej prawdą jeszcze przed niespełna rokiem, stalibyśmy się narodem wolnym duchowo już teraz. A wolność zewnętrzna czy polityczna musiałaby przyjść prędzej czy później jako konsekwencja tej wolności ducha i wierności prawdzie”. Niech te słowa zawsze towarzyszą nam, Polakom, szczególnie w chwilach zwątpienia i zamieszania, w obliczu wspólnych trudnych wyzwań.

Błogosławiony Księże Jerzy, módl się za nami i wstawiaj się za Polską!

Z poważaniem, 

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Karol Nawrocki

__________________________________________________

List odczytał doradca Prezydenta RP Jan Józef Kasprzyk.