Uczestnicy uroczystego pogrzebu

                                                                                   śp. Nieznanego Policjanta –

                                                                                   ofiary zbrodni katyńskiej

                                                                                   w Katowicach

Szanowni Państwo,

za trzy dni, w Dzień Zaduszny, polskie cmentarze rozświetlą się milionami płonących zniczy. Te znaki pamięci, wdzięczności i czci pojawią się też na mogiłach i przy pomnikach ofiarnych obrońców wolności naszej Ojczyzny oraz życia, zdrowia i majątku Polaków. Szczególnym miejscem, w którym bohaterowie odbiorą należny hołd, będzie Grób Policjanta Polskiego – Miejsce Pamięci Narodowej w Katowicach, utworzone dzięki staraniom Ogólnopolskiego Stowarzyszenia „Rodzina Policyjna 1939 r.” oraz władz publicznych i kościelnych. Dziś spoczną w nim szczątki Nieznanego Policjanta – więźnia sowieckiego obozu jenieckiego w Ostaszkowie, zamordowanego w Twerze (ówcześnie Kalininie), ekshumowanego w Miednoje i pochowanego w Katowicach 17 września 1993 roku.

W kodeksie etycznym Policji Państwowej z okresu międzywojennego, znanym jako Przykazania policjanta, punkt pierwszy brzmiał: „Honor i Ojczyzna – oto hasła, którymi w życiu Twoim masz się kierować”. Ostatni zaś zaczynał się metaforycznym zdaniem: „Pamiętaj, że jesteś żołnierzem”. Jeszcze zanim Polska padła ofiarą agresji dwu totalitarnych imperiów, policjanci wypełnili te słowa treścią. Współdziałając ze Strażą Graniczną, Korpusem Ochrony Pogranicza i kontrwywiadem Wojska Polskiego, zwalczali wrogą infiltrację wywiadowczą i działalność dywersyjną. Reprezentujący moc i powagę Rzeczypospolitej, wierni przysiędze, sumiennie wypełniający powinność patriotyczną i służbową, funkcjonariusze Policji Państwowej słusznie byli postrzegani przez wrogów Polski jako zdeterminowani przeciwnicy. Tę opinię potwierdziło blisko 6 tysięcy policjantów – ofiar zbrodni katyńskiej, którzy nie ulegli namowom do zdrady i do końca dochowali wierności „władzy zwierzchniej Państwa Polskiego”. Jednemu z nich – bezimiennemu bohaterowi, wydobytemu z ukrytej mogiły i przepaści niepamięci – składamy dzisiaj uroczysty hołd i odprowadzamy Go na najgodniejsze miejsce wiecznego spoczynku.

Drogę do tego otworzyło zakończenie śledztwa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Niestety, nie ujawniono tożsamości zamordowanego i jego katów. Znamy jednak nazwiska „morderców zza biurka” – członków najwyższych władz Związku Sowieckiego, którzy podpisali się pod decyzją o wymordowaniu ponad 20 tysięcy polskich jeńców wojennych jako „zatwardziałych, nierokujących poprawy wrogów władzy sowieckiej”.

Znamy też dawne i współczesne dzieje zmagań z rosyjskim imperializmem, który od wieków usiłuje odebrać Polsce niepodległość, bezpieczeństwo, pokój, dobrobyt i prawo do rozwoju. Dlatego stojąc teraz nad trumną niezłomnego Policjanta z obozu jenieckiego w Ostaszkowie, deklarujemy z całą mocą: Jego ofiara nie była daremna. Pamięć o niej nigdy nie zginie. Ideały, którym służył, trwają i pozostaną w sercach Polaków. A Polska jest i pozostanie wolna, dumna i silna.

Cześć Jego pamięci! Chwała obrońcom Polski Niepodległej!

Z poważaniem,

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

Karol Nawrocki

___________________________________________________

List odczytał Doradca Prezydenta RP Jan Józef Kasprzyk.