Organizatorzy i Uczestnicy
uroczystości dożynkowych rejonu wileńskiego
w Białej Wace na Litwie

Drodzy Rodacy, Szanowni Państwo,

spotykają się Państwo, by uhonorować ciężką, całoroczną pracę rolników, podziękować za jej owoce i cieszyć się dostatkiem w Państwa gospodarstwach. Łączę się z Państwem we wdzięczności za zbiory, w radości z wykonanej pracy, z pomyślności i bezpieczeństwa, jakie zapewniają Państwo sobie, swoim bliskim i sąsiadom. To jest głęboki sens dożynek: zmienia się życie na wsi, zmieniają się czasem uprawy i obyczaje, ale wdzięczność, radość i duma pozostają te same. Gratuluję tych plonów i tego ładu, którego dzięki swojemu wysiłkowi są Państwo ostoją.

Praca na roli wymaga współdziałania. Mawia się, że wieś jest obrazem i wzorem wspólnoty. „Razem pielęgnujemy ziemię” – głosi przesłanie tegorocznych dożynek. Ale przecież nie chodzi tylko o uprawę i dzielenie się plonami ani o kultywowanie sztuki rękodzieła czy miejscowych tradycji muzycznych. Wieś to społeczność złożona z rodzin i pokoleń, której dom jest wśród „tych pagórków leśnych, […] tych łąk zielonych” – w całym regionie. Wieś to także ciągłość pamięci i przeszłości, która stanowi fundament kultury narodowej oraz przyjaźni między państwami i narodami.

Polskę i Litwę, którą odwiedziłem już kilkakrotnie od początku mojej prezydentury, łączą dziś bliskie więzi przyjaźni. Zbliża nas też wspólne dziedzictwo dawnej Rzeczypospolitej, którego literackim pomnikiem są dzieła naszego wieszcza Adama Mickiewicza. Jego Dziady przywoływane były podczas niedawnej akcji Narodowego Czytania, której mam przyjemność patronować. Czytano je również niedaleko stąd, na dziedzińcu dawnego klasztoru bazylianów w Wilnie, gdzie poeta był więziony, a także w pałacu w Jaszunach i w szkole w Szumsku. Dziękuję za piękne świadectwo wierności rodzimej kulturze i za zaangażowanie w te wydarzenia.

Wers z pierwszej księgi Pana Tadeusza – „Widać, że okolica obfita we zboże” – można mimo upływu niemal dwóch wieków powtórzyć i dziś. Życzę Państwu, żeby działo się tak nadal: by następne pokolenia wciąż żyły razem na urodzajnej ziemi wileńskiej i by widać było, że wszędzie tutaj „dostatek mieszka i porządek”. Wszystkiego dobrego!

Z poważaniem

Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej