Organizatorzy i Uczestnicy

X Festiwalu Katolickiej Nauki Społecznej

w Warszawie

Szanowni Państwo,

serdecznie pozdrawiam organizatorów i uczestników X Festiwalu Katolickiej Nauki Społecznej. Gratulując jubileuszowej edycji tego wydarzenia, dziękuję działaczom Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” za cenną inicjatywę nawiązującą do ponadstuletniej tradycji tygodni społecznych, organizowanych w wielu krajach świata. Przekazuję wyrazy uznania i szacunku znakomitym prelegentom, uczestnikom debat oraz osobom dzielącym się swoim doświadczeniem wcielania w życie zasad katolickiej nauki społecznej. Gorąco dziękuję wszystkim, którzy zgromadzili się, by dać świadectwo duchowego, intelektualnego i praktycznego zaangażowania w urzeczywistnianie wizji sprawiedliwego społeczeństwa nakreślonej przez papieża Leona XIII w encyklice Rerum novarum, a następnie twórczo rozwijanej przez św. Jana Pawła II.

Nie brak osób, które tak zarysowany program uznają za pięknoduchostwo i przejaw braku kontaktu z realiami doczesnego świata. Jednak dla chrześcijan ta krytyka nie jest niczym nowym. Wszak ewangeliczne nakazy miłości bliźniego, bezinteresownej służby potrzebującym oraz wzajemnego przebaczania win napotykają na niezrozumienie i drwiny już od dwóch tysięcy lat. A przecież są to wskazania, które od starożytności aż po obecne czasy wciąż porywają, wewnętrznie przemieniają i inspirują do konkretnych działań miliony ludzi na wszystkich kontynentach.

Warto o tym pamiętać, ilekroć czytamy bieżące doniesienia medialne i analizy eksperckie opisujące gwałtowne, głębokie przemiany współczesnego świata. Te zagadnienia to np. daleko posunięta pluralizacja i demokratyzacja debaty publicznej za sprawą Internetu – a z drugiej strony cyfrowa kakofonia treści o, delikatnie rzecz ujmując, bardzo zróżnicowanej wartości. To błyskawiczny, niestety nie dość kontrolowany rozwój sztucznej inteligencji – czyli sługi, który może stać się tyranem; pomocnika uczonych i narzędzia do tworzenia niebezpiecznej nibyrzeczywistości; czynnika szeroko pojętego postępu, a jednocześnie bezwzględnego konkurenta na rynku pracy. To również gigantyczny postęp nauk przyrodniczych i biotechnologii – ratujący zdrowie i życie, pozwalający przeniknąć wiele tajemnic stworzenia, lecz także niosący ze sobą poważne zagrożenia. To wreszcie dramatyczne i niezwykle szybkie przeobrażenia globalnego porządku geopolitycznego, skutkujące także konfliktami zbrojnymi.

Spoglądając na te wyzwania jedynie przez pryzmat chłodnej, racjonalnej oceny obecnego kierunku przemian cywilizacyjnych, chrześcijanin pragnący żyć Ewangelią i wcielać w życie zasady katolickiej nauki społecznej z pewnością miałby powody do frustracji i niepokoju. Jednak – by sięgnąć po wspaniałą metaforę św. Jana Pawła II – dopiero na dwóch skrzydłach – rozumu i wiary – „duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy”. Dla chrześcijanina rozum i wiara to nie tylko nierozłączne podstawy poznania i rozważania prawd metafizycznych, lecz także zasadniczy fundament zaangażowania społecznego. Dlatego z satysfakcją przyjąłem myśl przewodnią tegorocznej edycji festiwalu: „Od teorii do praktyki”. Kiedy bowiem trafne rozpoznania i wskazania katolickiej nauki społecznej zdaje się oddzielać od praktyki przepaść obiektywnych trudności,
z pomocą przychodzi nam wiara – ufne otwarcie się na nadprzyrodzoną pomoc i umocnienie.

Chętnie zaświadczam o tym na podstawie moich osobistych doświadczeń. Choć doceniam wagę wszelkich badań, analiz i ogólnych postulatów teoretycznych, sam uważam się za człowieka czynu i konkretu. Studiując dzieje ojczyste i angażując się w działalność publiczną, wielokrotnie zetknąłem się z drastycznymi przejawami imposybilizmu – z wpływem fatalistycznego ducha kapitulacji wobec wyzwań na pozór przerastających ludzkie możliwości. Uważam, że tego ducha trzeba każdorazowo „egzorcyzmować” odwołaniem do przykładów wielkich polskich świętych i błogosławionych: Andrzeja Boboli, Urszuli Ledóchowskiej, Rafała Kalinowskiego, Maksymiliana Marii Kolbego, Jana Pawła II, Stefana Wyszyńskiego, Jerzego Popiełuszki. Ci uskrzydleni wiarą tytani ducha mierzyli przecież „siły na zamiary, nie zamiar podług sił” – i w ten sposób znacząco wpływali na otaczających ich bliźnich, na bieg historii Polski i świata.

Życzę Państwu, aby X Festiwal Katolickiej Nauki Społecznej był forum żywej, inspirującej dyskusji oraz wymiany cennych doświadczeń. Ufam, że obecne tu osoby i organizacje, które w swojej działalności społecznej, kulturalnej, naukowej i gospodarczej z powodzeniem kierują się Magisterium Kościoła, nawiążą lub wzmocnią owocną współpracę. Raz jeszcze dziękuję za to ważne i potrzebne przedsięwzięcie. Wszystkiego dobrego!

Z poważaniem

Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

______________________________

List odczytał ksiądz kapelan Jarosław Wąsowicz.