Uczestnicy uroczystości pogrzebowych

                                                                                   śp. Bronisława Kawęckiego

                                                                                   w Radomiu

Szanowni Państwo,

z głębokim smutkiem przyjąłem wiadomość o odejściu Bronisława Kawęckiego – patrioty, działacza opozycji antykomunistycznej, świadka naszej historii najnowszej.

W działalność NSZZ „Solidarność” zaangażował się od pierwszych dni: był organizatorem Tymczasowego Komitetu Założycielskiego związku w radomskim Przedsiębiorstwie Zaopatrzenia Lecznictwa Cezal, za co ówczesne kierownictwo zakładu usiłowało Go zwolnić z pracy. Następnie został przewodniczącym tamtejszej Komisji Zakładowej. Wchodził w skład władz Regionu Ziemia Radomska i reprezentował go na historycznym I Krajowym Zjeździe Delegatów w Gdańsku–Oliwie. Był też sekretarzem grupy mediacyjnej, powołanej przez „Solidarność” do rozmów ze stroną rządową.

Za to zaangażowanie reżim odpłacił Mu po swojemu. Bronisław Kawęcki już 13 grudnia 1981 roku został osadzony w areszcie śledczym, a następnie był internowany przez ponad pół roku w tzw. ośrodku odosobnienia w Kielcach, skąd ze względu na stan zdrowia trafił do szpitala więziennego w Łodzi. Usunięty z pracy natychmiast po zwolnieniu z internowania, w latach 80. karany był grzywnami, zatrzymywany, stale inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Mimo to nie przestał działać jako kolporter i redaktor prasy podziemnej. Od jesieni 1988 roku wchodził w skład jawnej, choć formalnie nadal nielegalnej Międzyzakładowej Komisji Regionalnej NSZZ „Solidarność” Ziemia Radomska. Wiosną roku 1989 współzakładał Komitet Obywatelski Ziemi Radomskiej i współorganizował jego kampanię przed czerwcowymi wyborami „kontraktowymi”.

Osobna karta działalności Bronisława Kawęckiego – szczególnie mi bliska jako historykowi – to praca nad utrwaleniem pamięci o bohaterach i ofiarach Radomskiego Czerwca. Już w roku 1981 został przewodniczącym Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Protestu Robotniczego Czerwiec ’76 i organizował obchody piątej rocznicy tych wydarzeń. W stanie wojennym brał udział w licznych demonstracjach upamiętniających tamten Czerwiec. Już w wolnej Polsce był konsultantem i asystentem reżyserów Wojciecha Maciejewskiego i Jacka Gwizdały przy produkcji najważniejszych filmów traktujących o wydarzeniach z 1976 roku: Miasta z wyrokiem i Kamienia. W podobny sposób wspierał prace nad filmami poświęconymi księdzu Romanowi Kotlarzowi.

Jest wielce symboliczne, że w jubileuszowym Roku Robotniczych Protestów Czerwca 1976 żegnamy człowieka tak zasłużonego dla upamiętnienia tamtego zrywu. Bronisław Kawęcki już w roku 1981 był jednym z inicjatorów wmurowania kamienia węgielnego pod pomnik robotniczego protestu – i przez dekady niósł pamięć o Radomskim Czerwcu. W uznaniu zasług został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Wolności i Solidarności. Ojczyzna zawsze będzie o Nim pamiętać.

Bliskim i Przyjaciołom Zmarłego składam wyrazy serdecznego współczucia.

Świeć, Panie, nad Jego duszą!

Z wyrazami szacunku

Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

______________________________

List odczytał doradca Prezydenta RP Jarosław Margielski.