Uczestnicy uroczystości pogrzebowych

                                                                                   śp. Wandy Traczyk–Stawskiej

Szanowni Państwo,

w imieniu niepodległej Rzeczypospolitej Polskiej i jej obywateli żegnam dzisiaj śp. Wandę Traczyk–Stawską. Oddaję cześć pamięci mężnej harcerki Szarych Szeregów, żołnierza Armii Krajowej, w której szeregach walczyła pod pseudonimami „Atma” i „Pączek”, rannej w boju i odznaczonej Krzyżem Walecznych, bohaterki, która w powstaniu warszawskim z bronią w ręku biła się o wyzwolenie naszej stolicy z rąk okrutnych niemieckich okupantów.

Po gehennie niewoli w stalagach i zakończeniu wojny, podobnie jak wielu jej kolegów, chciała poświęcić się pracy, która wyrażałaby przenikającego ją ducha służby i pragnienie uczynienia świata lepszym. Ukończyła studia psychologiczne i przez dziesięciolecia pracowała jako nauczycielka w szkołach dla dzieci z niepełnosprawnościami. Zarazem energicznie zabiegała o utrwalenie pamięci o uczestnikach powstania warszawskiego, m.in. na czele Społecznego Komitetu ds. Cmentarza Powstańców Warszawy. Troszczyła się również o upamiętnienie cywilnych ofiar powstania. Przyczyniła się do otwarcia Izby Pamięci w Parku Powstańców Warszawy na Woli – w dzielnicy, w której w pierwszych dniach zrywu padły ofiarą niemieckiego ludobójstwa dziesiątki tysięcy cywilnych mieszkańców.

W odrodzonej, suwerennej Polsce Wanda Traczyk–Stawska pozostawała osobą aktywnie obecną w życiu publicznym, zabierała głos w sprawach, które uważała za ważne. Jej poglądy i oceny niejednokrotnie wywoływały spory i różnice zdań. Nie zmienia to jednak należnego jej miejsca w pamięci Rzeczypospolitej – jako żołnierza Armii Krajowej, uczestniczki powstania warszawskiego i niestrudzonej strażniczki pamięci o tamtych dniach.

Ufam, że hołd, który składamy Jej dzisiaj razem jako polska wspólnota narodowa, będzie zapowiedzią uleczenia ran podziału i wzajemnego niezrozumienia – by w obliczu wyzwań i zagrożeń obecnego czasu odrodził się znów duch jedności i solidarności, duch patriotycznego zaangażowania na rzecz wolności i bezpieczeństwa naszej ukochanej Ojczyzny – Polski.

Krewnym i Przyjaciołom Zmarłej składam wyrazy głębokiego współczucia.

Wieczny odpoczynek racz Jej dać, Panie!

Z poważaniem

Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

_____________________________________

List odczytał minister Wojciech Kolarski.