Uczestnicy uroczystości pogrzebowych
śp. Antoniego Lenkiewicza
we Wrocławiu
Szanowni Państwo,
towarzyszymy w ostatniej drodze doktorowi Antoniemu Lenkiewiczowi – żarliwemu patriocie zasłużonemu dla wolności naszej Ojczyzny, kawalerowi Orderu Orła Białego. W głębokim smutku żegnamy legendę wrocławskiej opozycji antykomunistycznej, harcerza niezłomnie oddanego Polsce i skautowym wartościom, działacza „Solidarności”, znakomitego historyka, prawnika, społecznika i publicystę. Zapamiętamy Go jako wspaniałego człowieka, który całym sercem wierzył w zwycięstwo dobra nad złem i tej misji poświęcił swoje życie. Pamiętając o wybitnych dokonaniach Zmarłego, oddaję Mu cześć w imieniu niepodległej Rzeczypospolitej oraz wdzięcznych rodaków.
Antoni Lenkiewicz już od wczesnej młodości – która przypadła na czasy dramatyczne dla naszego narodu: najczarniejsze lata stalinizmu – podjął walkę o wolną Polskę. Etos służby Ojczyźnie i wierność tradycyjnym zasadom były dla Niego oczywistym imperatywem moralnym, gdyż takie wzorce panowały w Jego domu rodzinnym. Odważnie stawił czoła sowietyzacji naszego kraju oraz wrogiemu reżimowi – jako organizator i działacz Związku Skautów Polski Walczącej. Aresztowany i skazany przez komunistyczny sąd na 12 lat więzienia, mężnie znosił cierpienia w obozie pracy oraz za kratami wielu więziennych kazamat.
Po amnestii w 1956 roku Antoni Lenkiewicz wyszedł na wolność, ale doskonale zdawał sobie sprawę, że w zniewolonym kraju nie jest to wolność prawdziwa. Dlatego nigdy nie ugiął karku i mimo spadających na Niego kolejnych szykan podejmował różnego rodzaju działania opozycyjne: tworzył odnowiony ruch harcerski, czynnie przeciwstawiał się kłamstwom komunistycznej propagandy, budował niezależny obieg wydawniczy. Wykorzystując swoje znakomite kompetencje prawnicze, w 1980 roku organizował struktury NSZZ „Solidarność” na Dolnym Śląsku. Był rzecznikiem protestujących kolejarzy podczas słynnej głodówki w Lokomotywowni PKP Wrocław Główny. Działał w Konfederacji Polski Niepodległej i „Solidarności Walczącej”. Publikował artykuły w prasie podziemnej, prowadził wykłady w kościołach, niestrudzenie głosząc prawdę o tragicznej i chlubnej polskiej historii. Nigdy nie zszedł z obranej przez siebie drogi wolności, choć ceną za to było 40 lat nękania przez komunistyczny aparat bezpieczeństwa, kolejne wyroki i los więźnia politycznego oraz internowanie w latach stanu wojennego.
W Polsce demokratycznej Antoni Lenkiewicz zasłużył się rodakom, zwłaszcza tutaj, we Wrocławiu, jako jeden z animatorów autentycznego, odrodzonego samorządu lokalnego. Szczególną pasją, której poświęcił późniejsze lata życia, było badanie dziejów naszego narodu. Opublikował wiele cennych książek, monografii i artykułów poświęconych wybitnym postaciom polskiej historii. Dla rodaków stanowił wzór patrioty, autorytet moralny, przykład niezłomności, dumy i trwania przy wyznawanych wartościach. Niepodległa Rzeczpospolita uhonorowała Jego zasługi Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Solidarności Walczącej, a wreszcie najwyższym odznaczeniem państwowym – Orderem Orła Białego.
Zawsze będę pamiętał o tym, że Antoni Lenkiewicz wsparł mnie w drodze do urzędu prezydenckiego, wchodząc w skład komitetu poparcia mojej kandydatury. Chylę czoło przed świadectwem Jego wspaniałej biografii i zasługami dla Polski. Jestem przekonany, że zapisał się On w zbiorowej pamięci naszego narodu jako orędownik wolności i nauczyciel ofiarnej miłości Ojczyzny; człowiek pełen empatii, ciepły i skromny, a zarazem przecież wielki. To właśnie postacie takiego formatu jak Antoni Lenkiewicz wywalczyły suwerenną, bezpieczną i sprawiedliwą Polskę. Żegnając Go, obiecujemy, że będziemy ją umacniać i w ten sposób wypełniać Jego patriotyczny testament.
Rodzinie i Bliskim Zmarłego składam wyrazy serdecznego współczucia.
Niech odpoczywa w pokoju wiecznym!
Z poważaniem,
Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
_______________________________________
Najnowsze
