Pani
Krystyna Stanisława Kodymowska

Szanowna Pani, Czcigodna Jubilatko,

z okazji urodzin proszę przyjąć moje najserdeczniejsze gratulacje oraz życzenia dobrego zdrowia i satysfakcji z wszelkich życiowych dokonań.

Z wielkim wzruszeniem myślę o bogactwie doświadczeń, które składają się na Pani życie – życie obejmujące niemal całe stulecie naszej trudnej, a zarazem wielkiej historii. Jako człowiek od lat zajmujący się dziejami Polski wiem, jak bezcenne są świadectwa osób, które nie tylko były ich świadkami, lecz także współtworzyły losy naszego narodu – swoją postawą, pracą i przywiązaniem do wartości. Należy Pani do pokolenia szczególnie doświadczonego traumatycznymi przeżyciami wojny i okupacji niemieckiej oraz późniejszego zniewolenia komunistycznego. Wychowana w duchu patriotyzmu i odpowiedzialności za Rzeczpospolitą, a także harcerskiej służby Bogu, Ojczyźnie i bliźnim, już we wczesnej młodości stała się Pani świadkiem i uczestniczką wydarzeń, które na zawsze zmieniły bieg dziejów Polski oraz Pani własne losy. Przymusowe wysiedlenie z rodzinnej Bydgoszczy, lata terroru i prześladowań, wreszcie bohaterska i tragiczna epopeja powstania warszawskiego to doświadczenia, które trwale zapisały się w sercu i pamięci Pani oraz historii naszego narodu.

Mając zaledwie 16 lat, wzięła Pani udział w zrywie naszej nieujarzmionej stolicy – w jednym z najbardziej dramatycznych miejsc walk – na Woli, w pierwszych dniach sierpnia 1944 roku. Tam pełniła Pani z dwiema siostrami służbę w szpitalu przy ulicy Płockiej, jako sanitariuszka niosąc pomoc rannym, chorym i cierpiącym. Wkrótce jednak Niemcy i ich kolaboranci przystąpili do realizacji wstrząsającej, ludobójczej zbrodni – wymordowali dziesiątki tysięcy cywilnych mieszkańców dzielnicy, wśród nich Pani ojca. Ocalała z tej gehenny, zdołała Pani opuścić miasto wraz z matką i rodzeństwem, ale wspomnienie o tamtym okrutnym barbarzyństwie okupantów niesie Pani aż do dziś.

Jako Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej pragnę podziękować Pani za wierność Polsce, za pielęgnowanie pamięci o przeszłości oraz za przekazywanie młodszym pokoleniom wartości, które stanowią fundament naszej wspólnoty narodowej. Dla mnie osobiście spotkanie z osobami takimi jak Pani jest zawsze źródłem refleksji i inspiracji. Dziękuję również za wszystkie późniejsze lata, gdy – niezmiennie wierna dewizie „Bóg, honor, Ojczyzna” – z oddaniem i rzetelnością wykonywała Pani swoje obowiązki zawodowe i społeczne. Łącząc się z Panią oraz Pani rodziną i przyjaciółmi w przeżywaniu dzisiejszego święta, cieszę się także z tych najpiękniejszych owoców życia, jakimi dla każdego człowieka są inni bliscy mu i życzliwi ludzie. Jestem przekonany, że dla kolejnych pokoleń przykład Pani bohaterstwa i wierności etosowi niepodległościowemu pozostanie bezcennym dziedzictwem oraz źródłem dumy i inspiracji.

Życzę Pani zdrowia i pogody ducha oraz wielu dni pełnych serdeczności i miłości najbliższych. Niech towarzyszy Pani pomyślność i życzliwość tych, którzy Panią otaczają.

Z poważaniem

Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej