Organizatorzy i Uczestnicy obchodów
50–lecia posługi sióstr serafitek w Teksasie

Ekscelencje Księża Biskupi,
Czcigodni Kapłani, Bracia i Siostry Zakonne,
Drodzy Rodacy, Panie i Panowie,

serdecznie pozdrawiam przybyłych do Kościoła św. Anny w Kosciusko. Siostrom serafitkom gratuluję wspaniałego jubileuszu 50–lecia działalności w Teksasie. Łączę się z Państwem we wspólnej radości i dziękczynieniu za długie dekady ich posługi na rzecz Kościoła, wspólnoty lokalnej i potrzebujących. Wszystkim duchownym, siostrom i braciom zakonnym oraz wiernym świeckim z hrabstwa Wilson i całego obszaru metropolitalnego San Antonio wyrażam wdzięczność za gorliwe pielęgnowanie w Stanach Zjednoczonych wiary ojców oraz polskiej kultury i tradycji.

Gdy w 1881 roku w Zakroczymiu bł. ojciec Honorat Koźmiński i bł. matka Małgorzata Szewczyk zakładali Zgromadzenie Córek Matki Bożej Bolesnej, nie mogli przypuszczać, że w przyszłości serafitki dotrą ze swoją misją aż za Atlantyk. Początki zakonu, który powstał jako zgromadzenie bezhabitowe ze względu na represje carskie w zaborze rosyjskim, były bardzo trudne. Dopiero dekadę później – już na terenach ówczesnej Galicji – siostry przyjęły habity z rąk ordynariusza krakowskiego kardynała Albina Dunajewskiego, by niedługo potem, już w XX wieku, zacząć intensywnie rozwijać działalność w całej Polsce.

Wielkie dzieła miłosierdzia – w tym pomoc biednym i chorym – po II wojnie światowej serafitki realizowały także poza Ojczyzną. Wraz z Państwem chylę czoła przed wszystkimi siostrami z tego zakonu, które przez 145 lat wypełniały swoje powołanie na wszystkich krańcach świata, od Europy i Afryki aż po Amerykę Północną. W sposób szczególny w dzień złotego jubileuszu wyrażam uznanie serafitkom pełniącym posługę w Teksasie, w społeczności, której historia – jak zauważył św. Jan Paweł II w 1987 roku podczas homilii wygłoszonej w San Antonio – stanowi „spotkanie kultur, rdzennych i imigranckich, nieraz naznaczonych napięciami i konfliktami, jednak stale zmierzających ku pojednaniu i harmonii”.

Dziękuję za wieloletnie podtrzymywanie tej harmonii poprzez krzewienie wartości chrześcijańskich i troskę okazywaną bliźnim. Zgodnie z charyzmatem zgromadzenia pełnią Siostry posłannictwo wśród najbardziej potrzebujących, pracując w prowadzonych przez zakon domach opieki w Kenedy i San Antonio oraz w domu rekolekcyjnym i sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w San Antonio.

Życzę, by odnowione dziś śluby umocniły Siostry w ich powołaniu. Proszę dalej pielęgnować biało–czerwone dziedzictwo w Teksasie. Dziękuję za aktywny udział w życiu tutejszej wspólnoty polonijnej i starania o utrzymanie silnej więzi z krajem przodków.

Szczęść Boże!

Z poważaniem

Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej