Uczestnicy
uroczystości wręczenia
Nagrody „Rzeczpospolitej”
im. Jerzego Giedroycia
w Warszawie
Szanowni Państwo,
na kilka dni przed 25. rocznicą śmierci Jerzego Giedroycia oraz przypadającą 17 września rocznicą sowieckiej inwazji, która przypieczętowała los II Rzeczypospolitej, w przestrzeń powietrzną Polski wtargnęło kilkanaście rosyjskich dronów wojskowych. Incydent ten w sposób dobitny przypomniał o istocie i stawce dramatycznej walki, jaką toczy obecnie Ukraina, od blisko czterech lat stawiająca mężny opór rosyjskiej agresji. Wilk zmienia sierść, lecz nie zmienia natury – mówi znane przysłowie. Doskonale pasuje ono do imperium moskiewskiego i jego nienasyconej żądzy podboju, jedynie sporadycznie maskowanej pozorami gotowości do międzynarodowej współpracy na partnerskich, cywilizowanych zasadach.
Jerzy Giedroyc – jedna z czołowych postaci polskiej emigracji politycznej i życia literackiego w XX wieku – nigdy nie miał takich złudzeń. Ten wybitny redaktor naczelny paryskiej „Kultury” i „Zeszytów Historycznych” w duchu trzeźwego realizmu, troszcząc się nie tylko o los Polski, lecz także o ład, pokój i stabilny rozwój w jej najbliższym otoczeniu, promował koncepcję, która dzisiaj jest jednym z niekwestionowanych dogmatów dyplomacji i myśli strategicznej Rzeczypospolitej. Doktryna Giedroycia–Mieroszewskiego wyrasta bowiem z dwóch najważniejszych wartości definiujących naszą tożsamość narodową: z wolności i solidarności. Nie sprowadza się zatem do wizji państw ULB – Ukrainy, Litwy i Białorusi – jako strefy buforowej oddzielającej Polskę od odwiecznego nieprzyjaciela. Wskazuje również na potrzebę realnej, trwałej niepodległości i wszechstronnego rozwoju naszych wschodnich sąsiadów. Postuluje, by poza wspólnym dziedzictwem wielonarodowej Rzeczypospolitej i tradycji oporu wobec moskiewskiej satrapii zbliżała nas też wspólnota wartości, standardów cywilizacyjnych i wzajemnie korzystnej współpracy.
Ciesząc się, że idei tej służy tak wiele odważnych i światłych umysłów, składam uroczyste gratulacje wszystkim laureatom i nominowanym do nagrody imienia słynnego Samotnika z Maisons–Laffitte. Życzę Państwu wielu sukcesów w działalności na rzecz pokoju, dobrej sławy i dostatku Państwa ojczyzn oraz na polu utwierdzania wolności, przyjaźni i dobra wspólnego narodów Europy Środkowej i Wschodniej. Proszę o przyjęcie wyrazów uznania i serdecznych pozdrowień.
Z poważaniem
Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
_______________________________________________
List odczytał minister Wojciech Kolarski.
Najnowsze
