Pani

                                                                                              Maryla Rodowicz

Szanowna Pani Marylo,

Droga Jubilatko,

jest mi niezmiernie miło złożyć serdeczne gratulacje i najlepsze życzenia w dniu Pani święta. Proszę również przyjąć słowa uznania dla Pani dorobku artystycznego oraz bardzo ciepłe podziękowanie za wszystko, czym nieprzerwanie od lat obdarza Pani polską publiczność. Trudno wyobrazić sobie współczesną kulturę w naszym kraju bez Pani twórczości.

Jest Pani gwiazdą wielkiego formatu, królową piosenkarskiej estrady, poruszycielką serc kolejnych pokoleń Polaków. Wspaniały talent muzyczny łączy Pani z ogromną wrażliwością, pracowitością i żywiołowym temperamentem. Te szczególne cechy osobowości artystycznej wypływają zapewne m.in. z korzeni rodzinnych, sięgających przedwojennego Wilna – miasta wyjątkowego na mapie polskiej pamięci i duchowej tożsamości. Wyróżnia Panią także śmiałość w podejmowaniu ambitnych wyzwań. To wymowne, że w młodości, jednocześnie z pierwszymi występami w szkolnym zespole estradowym, uczyła się Pani również baletu i z dużymi sukcesami uprawiała wyczynowo lekkoatletykę. Obce jest Pani myślenie, że cokolwiek może okazać się zbyt trudne czy wręcz nieosiągalne. Od zawsze też ciągnęło Panią do ludzi, do dialogu i do inspirowania ich własnym przeżywaniem sztuki. Powszechnie wiadomo, że ma Pani wyjątkowy kontakt z publicznością, a każdy Pani koncert stanowi niepowtarzalne, emocjonalnie porywające wydarzenie.

Wszystko to sprawia, że lista Pani dokonań artystycznych jest wprost imponująca. Już w czasach studenckich zdobyła Pani cenne konkursowe wyróżnienia za interpretowane piosenki. Do masowej świadomości Polaków trafiła Pani utworami Mówiły mu i Ballada wagonowa, potem zaś nastąpił cały nieprzerwany ciąg wielkich przebojów: Jadą wozy kolorowe, Do łezki łezka, Diabeł i raj, Damą być, Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma, Ludzkie gadanie, Sing–Sing, Bossa nova do poduszki, Remedium, Wielka woda, Niech żyje bal, To już było – i wiele, wiele innych. Zasłużenie zyskała Pani miano pierwszej damy polskiej piosenki, również dzięki długoletniej bliskiej współpracy z najlepszymi w naszym kraju autorami tekstów i kompozytorami, zauroczonymi Pani talentem. Do legendy przeszły szczególnie wykonywane przez Panią utwory do słów Agnieszki Osieckiej – z najsłynniejszą chyba w dziejach polskiej muzyki pop Małgośką. Jak wspaniałą jest Pani indywidualnością artystyczną, świadczy to, że potrafi Pani po mistrzowsku zarówno budować klimat zabawy i euforii, jak też nawiązywać intymną więź ze słuchaczami lirycznym, refleksyjnym czy wręcz głęboko duchowym przesłaniem – bo przecież w Pani dorobku są także wybitne interpretacje w spektaklu Szalona lokomotywa, w pięknych oratoriach czy śpiewanych przez Panią kolędach.

Z powodzeniem próbowała Pani również swych sił jako aktorka filmowa i telewizyjna oraz jako autorka pasjonujących wspomnień. Jestem pełen uznania dla Pani działalności charytatywnej. Imponująca jest Pani niewyczerpana energia i różnorodna aktywność. Dzięki licznym koncertom i nagraniom zapisała się Pani na trwałe w sercach wielomilionowej publiczności w Polsce i poza jej granicami. W uznaniu znakomitych osiągnięć została Pani uhonorowana wieloma zaszczytnymi odznaczeniami i prestiżowymi nagrodami. Jesteśmy wdzięczni, że Pani piosenki od lat towarzyszą nam na życiowych drogach i że możemy czerpać z nich radość, mądrość i pokrzepienie. Bo choć przecież niejednemu z nas zdarzało się pomyśleć, że chciałby „wsiąść do pociągu byle jakiego” i „patrzeć, jak wszystko zostaje w tyle”, to jednak otuchą napawa, iż „życie zachodu jest warte” i że „do przodu wciąż wyrywa głupie serce”.

Raz jeszcze proszę przyjąć gratulacje i serdeczne życzenia zdrowia, pogody ducha, dalszych sukcesów oraz wszelkiej pomyślności. Wszystkiego najlepszego z okazji jubileuszu i na kolejne lata twórczej aktywności!

Z wyrazami szacunku,

Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej