Drodzy Państwo,

ja również rozpocznę od podziękowań. Bardzo serdecznie chciałem podziękować Panu Prezydentowi Sulyokowi za zorganizowanie posiedzenia Grupy Wyszehradzkiej w tak wyjątkowym miejscu. Cieszę się, że jestem na Węgrzech, gdzie z naszymi partnerami z Węgier, z Czech, ze Słowacji mieliśmy okazję rozmawiać o bardzo ważnych, zasadniczych sprawach dla naszego regionu.

Drodzy Państwo,

jesteśmy w historycznym miejscu, więc nawiążę też do historii. Zjazdy wyszehradzkie, te z XIV wieku były jednym z pierwszych w historii Europy Środkowej projektów współpracy regionalnej, który wykraczał poza doraźną dyplomację i tworzył trwałą przestrzeń koordynacji interesów Polski, Węgier i wówczas Czech. Monarchowie spotykali się na neutralnym wówczas terytorium, by rozstrzygać najważniejsze sprawy regionu. I właśnie w Wyszehradzie pojawiła się logika, która jest z nami wciąż obecna i którą dziś kojarzymy właśnie z Grupą Wyszehradzką. Ta logika to współdziałanie sąsiednich państw w sprawach regionalnych, wspólna odpowiedź na zagrożenia zewnętrzne i próba pogodzenia sprzecznych nieraz interesów w imię trwałej stabilności Europy Środkowej.

Mimo że w ostatnich miesiącach czy w ostatnich latach ta częstotliwość spotkań w formatach wyszehradzkich jest mniejsza, to bardzo serdecznie jeszcze raz dziękuję Panu Prezydentowi Węgier i wszystkim Partnerom, że niejako na nowo – też ze mną po raz pierwszy jako z Prezydentem Polski – pokazujemy, jak ważny jest dla nas format Grupy Wyszehradzkiej i w jak wielu sprawach Polacy, Czesi, Słowacy i Węgrzy mogą mówić w istocie jednym głosem.

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Zacznę od współpracy energetycznej; o niej rozmawialiśmy w czasie naszego spotkania. Naszym wspólnym, jak wierzę, interesem jest dalsze wzmacnianie połączeń infrastrukturalnych między oczywiście krajami regionu – to był nasz temat w bilateralnych spotkaniach, które odbyłem wcześniej z prezydentami – w tym także połączeń gazowych oraz w zakresie energii elektrycznej. Niepodległość energetyczna jest także wyrazem suwerenności każdego z naszych państw. Jest to jedno z działań priorytetowych, szczególnie dla Polski, ważne także w regionie, które musimy oczywiście kontynuować. Polska przedstawiła i przedstawia regularnie swoje konkretne propozycje mające na celu wzmocnienie bezpieczeństwa energetycznego całego regionu. W ostatnich latach prowadziliśmy zaawansowane rozmowy nad możliwością dostarczania gazu ziemnego, między innymi poprzez rozbudowaną sieć interkonektorów – nas łączy historia, nas łączą wartości, ale łączą nas także interkonektory. Rozumiemy oczywiście – i o tym mówię regularnie, i o tym rozmawialiśmy – położenie geograficzne naszych partnerów, ale też jestem tutaj po to, aby powiedzieć, że Polska, która ma bezpośredni dostęp do morza, jest także współodpowiedzialna za dostarczanie energii, czy konkretnie gazu do naszego regionu, za sprawą właśnie dostępu do morza. Z każdym z Panów Prezydentów rozmawiałem o współpracy państw naszego regionu w zakresie dostarczania przez Polskę gazu ze Stanów Zjednoczonych. Polska może być hubem dla naszego regionu i już wstępne ustalenia poczyniłem z Prezydentem Stanów Zjednoczonych Donaldem Trumpem.

Oczywiście mamy świadomość, że musi to być oferta konkurencyjna, oferta, która da możliwość rozwijania gospodarek kolejnych państw, ale na tym też polegają partnerstwo i odpowiedzialność Polski w regionie. Cel jest oczywiście jasny – systematyczne ograniczenie rosyjskich wpływów w Europie, co myślę jest ważne dla bezpieczeństwa wszystkich naszych państw.

Drodzy Państwo, 

jesteśmy państwami flankowymi. Nasza perspektywa jest szczególnie istotna w obliczu dzisiejszych wyzwań; bezsprzecznie największym z tych wyzwań jest odradzający się rosyjski imperializm. Chciałbym powiedzieć – i o tym też mówiłem w czasie rozmowy Grupy Wyszehradzkiej – że przekonanie o tym, że wojna na Ukrainie jest konfliktem wyłącznie pomiędzy Rosją a Ukrainą, po ataku Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, jest oczywiście mrzonką. Działania hybrydowe, ataki na infrastrukturę krytyczną, coraz bardziej zuchwałe, prowadzone przez służby rosyjskie w wielu państwach Europy, w tym także w Polsce [to tylko przykłady działań]. Nie będę przytaczał danych statystycznych, ale podzieliłem się ze swoimi kolegami tym, jak atak Federacji Rosyjskiej na Ukrainę czy wojna hybrydowa przy polskich granicach, ataki sabotażowe wpływają także na funkcjonowanie państwa polskiego. O tym partnerzy powinni ze sobą rozmawiać.

W naszych rozmowach wyraziłem też przekonanie – i chcę je wyrazić publicznie – że tylko utrzymanie silnej obecności Stanów Zjednoczonych i Sojuszu Północnoatlantyckiego w naszej części Europy jest w stanie zapewnić bezpieczeństwo i obronę przed zagrożeniem rosyjskim. Jestem wielkim zwolennikiem, do czego przekonuję, o czym rozmawiam ze swoimi kolegami, co oczywiście nie budzi kontrowersji, że budowanie okrętu transatlantyckiego jest w interesie całej Grupy Wyszehradzkiej – w zakresie bezpieczeństwa militarnego, wojskowego i energetycznego. Oczywiście – tutaj byliśmy też zgodni – bez zamykania się na inne regiony świata, także te, które są kompatybilne pod względem wartości z Grupą Wyszehradzką. 

Polska, Czechy, Słowacja i Węgry w ciągu ostatnich dwóch dekad przeszły prawdziwą transformację gospodarczą, która stanowi model dla wielu państw na świecie. Myślę, Drodzy Koledzy, Drodzy Przyjaciele, że z wielką dumą patrzymy na nasze gospodarki, na naszą ekonomię, na to właściwie, jak rozwijają się nasze państwa, szczególnie po 1989 roku. Więc mam głębokie przekonanie, że ten szczyt jest także dowodem naszej prężności ekonomicznej, gospodarczej i gotowości do dalszej współpracy.

Nasze gospodarki rosną szybciej niż średnia unijna, a region pozostaje jednym z najbardziej dynamicznie rozwijających się centrów produkcyjnych, usługowych, technologicznych w całej Europie. To powinniśmy mówić z dumą i po to też jest spotkanie Grupy Wyszehradzkiej. Mimo turbulencji geopolitycznych spowodowanych rosyjską agresją na Ukrainę, pomimo kryzysu energetycznego wywołanego przez Rosję i zerwanych łańcuchów dostaw państwa Grupy Wyszehradzkiej zachowały stabilność i odporność także dzięki naszej współpracy, za co bardzo dziękuję.

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Drodzy Państwo, 

widzimy przecież w każdym z naszych państw rosnące zainteresowanie firm amerykańskich, japońskich czy koreańskich inwestowaniem w państwa V4 czy szerzej na obszarze objętych Inicjatywą Trójmorza. To także bardzo dla nas ważne. Oprócz wymiaru gospodarczego rozmawialiśmy także – i tu się w zasadniczych sprawach zgadzamy – o innych ważnych kwestiach, które jeszcze raz to powtórzę, nie budzą większych wątpliwości między nami. Są to choćby polityka klimatyczna Unii Europejskiej, którą – jak dyskutowaliśmy – jesteśmy wszyscy zaniepokojeni, myśląc o obywatelach naszych państw, kwestie zielonych podatków ETS2 były też przedmiotem naszej rozmowy czy kwestie migracyjne, przed którymi chcemy ochronić nasze państwa. 

Grupa Wyszehradzka jest także forum do tego, aby w imieniu Europy Środkowej mówić o tym, co wymaga konstruktywnej krytyki w ramach Unii Europejskiej, bo wszystkie nasze państwa – ja także jako Prezydent Polski – jesteśmy oczywiście zwolennikami bycia w Unii Europejskiej, ale demokracja polega na tym, że można korzystać z konstruktywnej krytyki, dialogu, dyskusji.

I po to jest Grupa Wyszehradzka, abyśmy mieli także i odwagę, i siłę powiedzieć naszym partnerom z Europy Zachodniej, że kwestie migracyjne, kwestie klimatyczne nam nie odpowiadają czy kwestie centralizacji Unii Europejskiej nie są w zakresie naszej wizji przyszłości Europy. To nie jest narracja antyeuropejska, tylko to jest narracja wynikająca z troski o nasze wspólne dzieło, jakim jest Unia Europejska. To także było przedmiotem naszych dyskusji.

Na sam koniec chciałem bardzo podziękować Pani Dyrektor Funduszu Wyszehradzkiego. Rzeczywiście to 25 lat ciężkiej, ważnej pracy – proszę pogratulować, podziękować wszystkim pracownikom. Pani Dyrektor, rozmawialiśmy o działalności Funduszu Wyszehradzkiego i chcę powiedzieć publicznie, że w czasie tej rozmowy zasugerowałem, że kto jak nie państwa Grupy Wyszehradzkiej, kto jak nie Polska, Węgry, Czechy i Słowacja ma się upomnieć – także w ramach tych wielu bardzo ważnych i ciekawych inicjatyw Funduszu Wyszehradzkiego, choćby w kontekście inwestycji w państwa Bałkanów Zachodnich – ma się upomnieć o chrześcijan na całym świecie i też projekty edukacyjne i pomocowe czy humanitarne dla chrześcijan w różnych regionach Europy czy świata, wobec których jako państwa stworzone na fundamencie chrześcijańskim czujemy odpowiedzialność. 

Panie Prezydencie, jeszcze raz bardzo dziękuję, za zaproszenie. Dziękuję kolegom za bardzo ciekawą, ważną i wartościową dyskusję. Wiele przed nami wspólnych sukcesów ekonomicznych, gospodarczych i kierunek: bezpieczne kraje Grupy Wyszehradzkiej.

Dziękuję bardzo.