Droga Damo, Drodzy Kawalerowie najważniejszych polskich orderów – Orderu Orła Białego i Orderu Odrodzenia Polski – Drogie Rodziny, Szanowna Kapituło na czele z Panami Kanclerzami, Drodzy Państwo Ministrowie, Szanowny Panie Prezesie, Panowie Prezesi, Drodzy Państwo,

zarówno 11 listopada, ta szczególna data w naszym kalendarzu, a więc najpiękniejsze święto naszej niepodległości, jak i siła i moc dwóch orderów, wokół których dzisiaj się spotykamy – Orderu Orła Białego i Orderu Odrodzenia Polski – dają mi jako Prezydentowi Polski, ale także nam wszystkim tu zgromadzonym w Pałacu Prezydenckim, i myślę, że także naszym obywatelkom i obywatelom, być może jedną z niewielu szans na to, aby na moment się zatrzymać. Na moment wyjść ze zgiełku spraw codziennych, informacji, które pojawiają się w mediach publicznych, które trwają przez moment, przez chwilę, spraw politycznych i politycznych batalii i wojen, przerzucania się argumentami. Zatrzymać się i zastanowić nad tym, co daje realną i prawdziwą siłę Rzeczypospolitej Polskiej, i skupić się dzisiaj przez chwilę na sprawach najważniejszych, które budowały siłę i ciągłość państwa polskiego – i w I, i w II, i w III Rzeczypospolitej Polskiej.

To jest możliwe dzisiaj dzięki Wam. Dzięki Waszym życiorysom, dzięki Waszym postawom, dzięki temu, co dla Polski zrobiliście, możemy oglądać obraz Polski idealnej. Ktoś powie: nazbyt idealistycznej, takiej, którą widzimy bardzo rzadko. Ale to dzięki Waszym życiorysom możemy na moment zatrzymać się w obrazie naszej ukochanej Ojczyzny, takiej, jak ona wygląda, jak jest rysowana przez wielkie osiągnięcia, zaangażowanie, wartości, odwagę. Za to chciałem Państwu serdecznie podziękować.

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Nie tylko gratuluję najważniejszych odznaczeń Rzeczypospolitej Polskiej, ale dziękuję też – mam głęboką nadzieję, w imieniu narodu polskiego – za to, że możemy się zatrzymać w refleksji o sprawach najważniejszych dla naszej Ojczyzny. Dzisiaj swoimi życiorysami rysują Państwo obraz pięknej, ambitnej, odważnej, stojącej mocno na fundamentach, na swojej tożsamości Ojczyzny – Polski.

Drodzy Państwo,

Pan Wiesław Kęcik rysuje obraz Polski z jednej strony odważnej, a z drugiej strony głęboko przywiązanej do wartości. Polski, która nie godziła się na system komunistyczny, ale Polski, która po roku 1989 szukała dialogu i z sąsiadami, i z wieloma kulturami. Zaledwie 19–letni Wiesław Kęcik podjął decyzję, że chce zostać zakonnikiem w zakonie jezuitów, odbył studia filozoficzne, ale Pan Bóg zdecydował inaczej i Pan Wiesław walczył pokojowo z systemem komunistycznym; w latach 70. i 80. przebywał w więzieniu komunistycznym. Zawsze gdy z więzienia wychodził, miał jednak moc i odwagę, aby uczestniczyć w rzeczach wielkich – zakładając, współpracując ze Studenckim Komitetem Solidarności, z Komitetem Obrony Robotników, a w latach 80. stając się w istocie twarzą, motorem, sercem Solidarności Rolników i Solidarności Chłopskiej.

Po roku 1989 wciąż służy Rzeczypospolitej Polskiej – prowadząc dialog i dzieląc się swoim życiorysem, budując polską tożsamość i jej moc – i do dziś jest człowiekiem aktywnym, misjonarzem w Islandii, a więc wciąż czyni dobro. Za to Polska jest Panu bardzo wdzięczna. Dziękuję.

Pan Profesor Mirosław Ząbek rysuje obraz Polski potrzebnej światu. Obraz Polski ambitnej, obraz Polski dowodzącej, że polska medycyna, neurochirurgia jest na najwyższym światowym poziomie. Jeśli statystyki mogą mówić o osiągnięciach Pana Profesora, to powiem jedną liczbę: trzy tysiące operacji przeprowadzonych tymi rękami, operacji tętniaka mózgu, umiejętność posługiwania się technikami znanymi tylko kilku specjalistom na całym świecie. Ponadto zaangażowanie i leczenie ludzi z zespołem Tourette’a, a także z chorobą Alzheimera. Oprócz tego, że Pan Profesor jest wielkim praktykiem, światowej sławy neurochirurgiem, jest także naukowcem, autorem setek publikacji w periodykach polskich i międzynarodowych.

Dzięki Panu Profesorowi mamy obraz Polski potrzebnej światu i gotowej do tego, aby służyć dobru pacjentów na wszystkich szerokościach geograficznych; to nasza chluba. Bardzo dziękuję, Panie Profesorze, i gratuluję.

Pani Halina Łabonarska – to z kolei obraz Polski silnej kulturą. Kulturą, która prowadziła sześć pokoleń Polaków w drodze do niepodległości, kulturą, o której nie możemy zapomnieć także w XXI wieku, bo buduje naszą tożsamość, odpowiedzialność za Ojczyznę, odpowiedzialność za to, co dla nas najważniejsze. Długa, piękna droga Pani Haliny z teatru w Kaliszu do największych scen polskich w naszej stolicy: Teatru Dramatycznego, Teatru Polskiego, Teatru Telewizji Polskiej.

Droga Pani Halino, Szanowni Państwo,

to nie moje słowa, ale krytyków: każda rola Pani Haliny Łabonarskiej była wielką kreacją, a były to role w klasykach polskich i światowych. To twarz także wielu ważnych i kluczowych produkcji telewizyjnych.

Ale przede wszystkim do dziś – przez całe lata 90. i kolejne lata III Rzeczypospolitej, aż do roku 2026 – to głos prawdy o Polsce i polskiej kulturze, który dzisiaj jest tak potrzebny.

To również odwaga, z którą mówi Pani o naszych wielkich osiągnięciach i o tym, czym jest w istocie Polska. Za to z głębi serca dziękuję jako Prezydent Polski w imieniu narodu.

Pan Profesor Krzysztof Szwagrzyk swoją działalnością maluje z kolei obraz Polski, która jest przywiązana do prawdy i pamięci. Obraz Polski, która nigdy nie pozwoli zapomnieć o naszych wielkich bohaterach. Pan Profesor konsekwentnie realizuje tak ważną dla Polski misję, której od dekad poświęca swoje życie naukowe i zawodowe – to przywracanie twarzy, imion, nazwisk, grobów naszych narodowych bohaterów, oddawanie nam do krajobrazu historycznego Rzeczypospolitej wielkich bohaterów, takich jak: Danuta Siedzikówna „Inka”, Zygmunt Szendzielarz „Łupaszka”, Hieronim Dekutowski „Zapora”.

Pan Profesor Szwagrzyk konsekwentnie powtarza – niezależnie od zmieniających się czasów, zmieniających się większości parlamentarnych, prezydentów, codziennych politycznych dyskusji, wspólnie ze swoimi wspaniałymi współpracownikami z Biura Poszukiwań i Identyfikacji Instytutu Pamięci Narodowej – że Polska zawsze wróci po swoich, po tych, którzy oddali za nią swoje życie.

Z pewnością Pan Profesor zdaje sobie sprawę, jak ta refleksja – historyczna, ktoś powie – jest ważna dla współczesnych żołnierzy, generałów i oficerów, na których właśnie patrzę. Za tę piękną misję, w której Pan Profesor i Instytut Pamięci Narodowej mówią, że każdy polski oficer i żołnierz, który służy Rzeczypospolitej, może liczyć na to, że Polska zawsze po niego wróci, dziękuję Panu, wszystkim współpracownikom i Instytutowi Pamięci Narodowej. Niech żyją prawda i pamięć.

Drodzy Państwo,

Pan Generał Andrzej Kowalski, generał służb specjalnych – i mam świadomość, że służby lubią ciszę, ale przy takiej okazji jak dzisiejsza muszę jednak kilka słów z wielką dumą, radością i szczerością powiedzieć – to nie tylko twardy i wierny Rzeczypospolitej generał polskich służb specjalnych, szef Służby Wywiadu i Służby Kontrwywiadu Wojskowego. To także znakomity pedagog łączący w sobie wartości, moglibyśmy powiedzieć, skrajne.

Z jednej strony zdecydowanie, twardość, wierność Rzeczypospolitej, a z drugiej pewna pedagogiczna wrażliwość, świadomość, jak ważne jest kształcenie kolejnych pokoleń Polaków, by Polska mogła trwać i być suwerenna i niepodległa.

Pan generał Andrzej Kowalski znał istotę zła postsowieckiej Federacji Rosyjskiej, publikując o tym książki, znacznie wcześniej, niż prawda o Federacji Rosyjskiej dotarła do głów wielkich przywódców Europy Zachodniej. To Pan Generał i jemu podobni mówili, czym jest Federacja Rosyjska i jak wygląda zagrożenie dla Polski i dla całej Europy Zachodniej. Za tamte refleksje, za publikacje i wierność Rzeczypospolitej Polskiej oraz za profesjonalizm i pedagogiczną wrażliwość dziękuję w imieniu narodu polskiego, wierząc, że jeszcze wiele dobrego przed Panem Generałem i przed naszą Ojczyzną. Bóg zapłać.

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Gratuluję wszystkim Państwu, gratuluję także rodzinom, bliskim, tym, którzy są dzisiaj z Państwem, bo mam świadomość, jak ważne jest wsparcie bliskich i rodziny w osiąganiu wszystkich sukcesów, o których dzisiaj mówimy.

Dziękuję też za to, że dzięki Państwu na moment mogliśmy się zatrzymać wokół spraw najważniejszych.

Niech żyje Polska.