„Sięga potężnie od krańca do krańca”. Złoto przy niej to marny piach. Jest także dla wielu gwarancją nieśmiertelności. Tak, to mądrość, i tak pisano w Księdze Mądrości Starego Testamentu. Mądrość… Nie ma mądrości bez wiedzy, choć mądrość, jak wiemy, Drodzy Państwo, wiedzą wyłącznie nie jest. Dlatego potrzebujemy dzisiaj wiedzy, potrzebujemy rozwijających się uniwersytetów i akademii, odpowiedzialności za Rzeczpospolitą, za naszą narodową wspólnotę, aby mądrze iść w przyszłość Polski w XXI wieku. I z całą pewnością dlatego też 1200 studentów podczas nowego roku akademickiego podejmuje swój wysiłek właśnie na Akademii Zamojskiej – aby być mądrymi, odpowiedzialnymi obywatelami naszej ukochanej ojczyzny. I za to, Szanowny Panie Rektorze, Panowie Profesorowie, Wysoki Senacie, Drogie Władze Samorządowe, Panie Starosto, Panie Prezydencie, Drodzy Patroni Polityczni Akademii Zamojskiej, Parlamentarzyści, z całego serca chciałem wszystkim Państwu podziękować – że budując Akademię Zamojską, budujecie w istocie silną, świadomą swoich fundamentów, korzeni Rzeczpospolitą Polską. I z wielką przyjemnością, Panie Rektorze, będę patronem Akademii Zamojskiej jako Prezydent Polski.

Gdy w końcówce XVI wieku wspomniany przez Pana Rektora Jan Zamoyski budował i lokował sam Zamość, to miał tak ambitny plan, aby swoim urbanistycznym kształtem Zamość przypominał człowieka – aby był organizmem idealnym pod względem urbanistycznym.

Do tego zaprosił wybitnych architektów z Europy. W tym organizmie, pewnie Państwo to wiedzą, ale nie wszyscy to wiedzą, katedra i akademia miały być płucami Zamościa. Miały decydować o tym, że Zamość może oddychać. Może oddychać wiarą, wartościami, może oddychać słowem Pana Boga i właśnie mądrością i intelektem. I to Janowi Zamoyskiemu w końcówce wieku XVI się udało. Akademia Zamojska związała przecież swoje losy właśnie z Pierwszą Rzeczpospolitą. Rozwijała się, gdy Pierwsza Rzeczpospolita była silna, a gdy przyszły zabory, takich możliwości nie było, aż do końca wieku XIX, kiedy zamiast akademii powstało gimnazjum, a na początku wieku XX liceum. Swoją drogą, Drodzy Państwo, myślę, że powinniśmy też pozdrowić uczniów I Liceum Ogólnokształcącego, którzy są tutaj z nami i z całą pewnością będą studentami – czego im życzę – Akademii Zamojskiej.

Chciałem podziękować Panu Rektorowi, władzom uczelni i wszystkim Państwu także za to, że Akademia Zamojska w tak właściwy, odpowiedni i wyjątkowy sposób odpowiada na dzisiejsze potrzeby państwa polskiego i wyzwania, przed którymi stajemy. Te trzy fundamenty, wokół których toczy się edukacja akademicka na Akademii Zamojskiej, to przecież z jednej strony nauki społeczne, nauki humanistyczne, które dają nam szansę, aby w polskich urzędach, w polskich instytucjach, w polskich szkołach reprezentowali nas ci, którzy z jednej strony są profesjonalistami i mają wiedzę, ale z drugiej strony, żeby być urzędnikiem państwa polskiego, Polskę po prostu trzeba kochać albo przynajmniej Polskę szanować. I za ten fundament – i patriotyczny, i fundament wokół wartości tej uczelni, tak ważnych dla nas wszystkich Polaków – z całego serca dziękuję. Ale ta odpowiedzialność, którą Akademia Zamojska bierze na siebie, to także odpowiedzialność za nasze bezpieczeństwo. Bo żeby Polska była bezpieczna, to musi być bezpieczna militarnie, wojskowo, musi być bezpieczna żywnościowo, a na Lubelszczyźnie trzeba to powtarzać zawsze głośno i mocno. Polska musi być także bezpieczna zdrowotnie i te wydziały, które gwarantują przyszłość tych, którzy będą odpowiadać za naszą służbę zdrowia czy także za pomoc na potencjalnym polu walki, jest wielką zasługą Akademii Zamojskiej i reakcją na to, co dzieje się w otoczeniu międzynarodowym – tak niedaleko stąd, za naszą wschodnią granicą.

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Dziękuję też za to, że Akademia Zamojska nie pozostaje, Panie Rektorze, obojętna na rewolucję przemysłową, na rewolucję technologiczną – czwartą rewolucję przemysłową – a więc na rewolucję nowych technologii, która właśnie dzieje się na naszych oczach. Centrum Badań i Transferu Technologii Akademii Zamojskiej to także projekt, który być może w najbliższych latach da nam specjalistów z jednej strony od naszego bezpieczeństwa, z drugiej od naszej gospodarki czy życia codziennego. Bo tak to już jest, Drodzy Studenci, Drodzy Uczniowie, że dzisiaj jesteśmy częścią pewnego technologicznego przełomu, wobec którego nie możemy być obojętni.

Chcę także zapewnić, że jako Prezydent Polski – a to już nie są tylko słowa – będę dbał o zakres tych działań społecznych, w których kształci Akademia Zamojska. Już jako Prezydent Polski w ostatnich dwóch miesiącach przedstawiłem inicjatywy ustawodawcze, projekty, o których mówiłem w czasie kampanii wyborczej.

Tak, potrzebujemy Funduszu Technologii Przełomowych, aby także państwo polskie i Prezydent Polski mogli pomagać tym, którzy chcą zakładać swoje start–upy technologiczne, a którzy być może dzisiaj kształcą się właśnie w Akademii Zamojskiej. Tak, potrzebujemy, Drodzy Państwo, wielkich projektów, do których potrzebować będziemy profesjonalistów i absolwentów polskich uczelni wyższych – takich projektów jak Centralny Port Komunikacyjny, a także silne polskie porty i nasza żegluga śródlądowa. Potrzebujemy po prostu wierzącej w siebie, ambitnej, silnej, bezpiecznej Polski. A takiej nie uda nam się zbudować, Drodzy Studenci, bez Was. Bez Waszej pracy, bez Waszej wiedzy, bez Waszego poświęcenia i przywiązania do tego, co buduje naszą wspaniałą wspólnotę narodową od wieków. I o to Was bardzo proszę, rozpoczynając rok akademicki – wierząc tak bardzo i we władze polskich uczelni, wierząc w polskich studentów, i wierząc w siłę naszego narodu.

Drodzy Państwo, zakończę cytatem z Jana Zamoyskiego, którego dziś przywołujemy najczęściej. Odpowiadając jego słowami na to, czego dziś potrzebuje Polska, czego potrzebujemy my wszyscy. 450 lat temu, a brzmi tak współcześnie, Jan Zamoyski napisał tak:

„Spójrzmy tylko na królestwo nasze. (…) Czegoż nam brakuje? Oto rządu silnego i ustalanego ładu prawnego, a wtedy wszystko będziemy mieli i stać będziemy silni i pewni siebie”.

Niech żyje Polska!