Szczęść Boże, Kochani Rodacy, Drodzy Mieszkańcy Wsi, Sołtysowie, Wójtowie, Rolnicy, Hodowcy, Kochane Polki, Kochani Polacy, Ekscelencjo, Księże Biskupie, Ojcze Generale, Ojcze Przeorze, Szanowny Panie Ministrze, Drodzy Państwo!

Dzisiaj spotykamy się u stóp Królowej Polski, Matki Bożej Jasnogórskiej, żeby Królowej i Panu Bogu podziękować za to, że mamy naszych wspaniałych rolników, mamy plony i Polska dzięki Wam jest bezpieczna żywnościowo. Za to dziękujemy dzisiaj Królowej Polski. Ale także ja jako Prezydent Polski chcę Wam z całego serca podziękować i za plony, i za trud pracy, za Waszą pasję, za miłość do polskiej ziemi, za przywiązanie do naszej narodowej tradycji, ale też za to, że dzięki Wam, Kochani Mieszkańcy wsi, Polska jest bezpieczna. Polska jest bezpieczna żywnościowo dzięki polskiemu rolnikowi. Zawdzięczamy Wam nasze bezpieczeństwo, dlatego jesteście tak ważni w całej architekturze bezpieczeństwa państwa polskiego. Wasza codzienna praca i trud, szczególnie w tym roku, w którym przekładały się i susze, i powodzie, tak jak ostatnio na Żuławach, pokazuje, jak ważna jest dla Polski praca polskiego rolnika.

Ale dziś polska wieś, co – uwierzcie mi – widać tak dobrze z tej perspektywy, to zawsze serce polskiej tradycji i naszego dziedzictwa narodowego. To nie tylko bezpieczeństwo żywnościowe, ale Polska zapisana jest w polskiej wsi właśnie w Waszym pielęgnowaniu tożsamości, naszej narodowej tradycji, naszych narodowych wartości, w naszej kulturze kulinarnej. Dziękuję z tego miejsca Ochotniczym Strażom Pożarnym i wspaniałym Paniom i Paniom z Kół Gospodyń Wiejskich. Dziękuję, że tu jesteście.

Tu jest Polska – Polska, która trwa także za sprawą polskiej wsi i mieszkańców polskiej wsi. Tak pięknie pisał o tym i mówił Wincenty Witos – jeden z ojców polskiej niepodległości – że w najtrudniejszych czasach polski chłop zachował i ziemię, i religię, i narodowość, i dzięki temu Polska po roku 1918 mogła się odrodzić. To się nie zmienia na przestrzeni wieków – polska wieś i polski chłopi i żywił, i bronił. Od insurekcji kościuszkowskiej, przez wojnę polsko–bolszewicką, do dnia dzisiejszego, bo my wszyscy jesteśmy z miast i wiosek polskich.

A dziś w Wojsku Polskim, w Polskiej Straży Granicznej i w innych formacjach mundurowych mamy wspaniałych patriotów z polskiej wsi, którzy bronią naszych granic i są częścią Wojska Polskiego. I im też dziękuję za służbę. I matkom, i babciom, i ojcom z polskiej wsi dziękuję, że wychowujecie kolejne pokolenia naszych patriotów.

Ale chcę prowadzić, Moi Kochani, Was do czasów i w czasach, w których polski chłop i polska wieś tylko żywi, a bronić nie musi. Chcę, żebyśmy żyli w świecie bez wojny. Jako Zwierzchnik Sił Zbrojnych zrobię wszystko, by tak się stało, by polska wieś żywiła, a nie musiała bronić, choć zawsze można przecież na Was liczyć. Dlatego będę i jestem głosem polskiej wsi i w Polsce, i na całym świecie.

W pierwszych tygodniach ogłosiłem projekt ustawy o ochronie polskiej wsi i wierzę, że polski parlament tę ustawę przyjmie. To ustawa, w której zapisany jest zakaz wykupu polskiej ziemi, bo my mamy tyle Rzeczypospolitej, ile mamy ziemi. Ale – Moi Kochani – jestem także Waszym głosem na arenie międzynarodowej. Bardzo dziękuję Ojcu Przeorowi, że o tym wspomniał. Tak, w moich rozmowach i z Prezydentem Włoch Mattarellą, i ze wspaniałą Premier Włoch Giorgią Meloni mówiłem o tym, że musimy zbudować mniejszość blokującą dla umowy Unii Europejskiej z państwami Mercosur. Nie jest to w interesie polskiego rolnika, a także rolników w innych regionach Europy. Jestem Waszym głosem.

Moi Kochani, z ludu, z polskiej wsi idzie też mądrość, która pozwala wygrać wybory prezydenckie, bo Wy w tym roku zebraliście także plon polskiej demokracji – więc dziękuję polskiej wsi za poparcie mojej kandydatury i za to, że mogę Was reprezentować – i będę przez całe pięć lat wywiązywał się ze swoich zobowiązań. Ta mądrość z polskiej wsi – w Bartoszycach podczas mojego spotkania z rolnikami – wypisała na jednym z gospodarstw hasło, któremu będę wierny przez całą swoją kadencję prezydencką: „Polski rolnik, polskie pole, polski chleb na polskim stole”. Niech żyje Polska wieś! Niech żyje Polska! Bóg zapłać!