Ekscelencjo, Szanowny Panie Ambasadorze, 
Szanowni Panowie Ministrowie,
Szanowni Panie i Panowie Prezesi, 
Wszyscy Wielce Szanowni Przybyli Goście na czele z Państwem Odznaczonymi, 
Drodzy Rodacy, 
Drodzy także Kenijscy Przyjaciele!

Bardzo jesteśmy wdzięczni z żoną, z Agatą, i z całą delegacją polską za tak bardzo gościnne przyjęcie nas tutaj, ale przede wszystkim za zorganizowanie tego spotkania z Państwem. Myśmy też długo czekali, bo nie byliśmy w Kenii jeszcze nigdy. To jest nasz pierwszy raz, który się zresztą odwlekał, ale lepiej późno niż wcale. Więc cieszymy się ogromnie, że dotarliśmy, że jesteśmy i możemy zrealizować to bardzo ważne zadanie dla Polski – wierzę w to głęboko – z dużym pożytkiem na przyszłość.

Proszę Państwa, Afryka jest kontynentem bardzo szczególnym. Pięknym, wspaniałym, niesamowitym, niezwykle zasobnym. A z drugiej strony: biednym, przez stulecia dotykanym strasznymi wojnami, takimi ludzkimi kataklizmami, powiedzielibyśmy – pełnym różnego rodzaju niesprawiedliwości, gdzie bardzo trudno jest znaleźć miejsca, w których długo goszczą stabilność, spokój i takie normalne życie. Także przez to, że – niestety – Afryka przez stulecia była eksploatowana przez ludzi cywilizacji europejskiej. Przykro to powiedzieć, ale takie są fakty.

Mamy to szczęście – mogę tak powiedzieć – wśród innych narodów świata, w szczególności Europy, że nigdy nie byliśmy kolonizatorami, nigdy nie byliśmy wyzyskiwaczami, nigdy nie żerowaliśmy na ciężkiej pracy drugiego człowieka, na jego dobrach naturalnych, na tym, co dała mu przyroda, na tym, co – jak niektórzy powiedzą – otrzymał od Pana Boga. Jesteśmy narodem, który sam przeżył w swoich dziejach wiele bardzo trudnych momentów. Niektórzy podkreślają, że niejednokrotnie cudem przetrwał próby wynarodowienia, zniszczenia, wywózki, deportacje. Są wśród Państwa także i potomkowie tych, którzy sami przeżyli straszliwą tułaczkę, którzy przeżyli katorgę Syberii, II wojny światowej i tutaj dotarli, osiedlili się, tutaj znaleźli spokój, szczęście i normalne życie, choć z dala od ojczyzny. Ale wszyscy wiemy, jakie były tamte czasy – trudne po II wojnie światowej.

Polska jest tutaj obecna także w sensie państwowym, dyplomatycznym od 1964 roku – od wtedy istnieje tutaj nasza ambasada, od wtedy są tutaj polscy dyplomaci. W tamtych czasach, kiedy byliśmy za żelazną kurtyną, ten wymiar był szczególny. Można tak powiedzieć – nie każdemu było dane móc zobaczyć Afrykę, móc zobaczyć Kenię. Polacy przyjeżdżali w ramach różnych kontraktów polskich firm budować, realizować wielkie inwestycje. Ale w sensie turystycznym niewielu było takich, którzy mogli sobie pozwolić na to, by odwiedzić Afrykę, zwłaszcza tę słynącą na świecie z niezwykłej, pięknej przyrody, będącej symbolem tego, co wszystkim w Polsce – i pewnie na świecie – kojarzy się jako właśnie najbardziej afrykańskie: niesamowite sawanny, busz.

Dzisiaj czasy dla Polski i dla Polaków, na szczęście, są zupełnie inne. Zmieniły się. Dzisiaj tutaj, wśród Państwa, jest – można powiedzieć – pełen przekrój tych, którzy na przestrzeni dziesięcioleci przybywali tutaj, do Kenii, i przybywają. Są ci osadnicy właśnie z czasów II wojny światowej, ich potomkowie, a więc ci, którzy także i tutaj się urodzili. Są ci, którzy tutaj przybyli po to, by nieść pomoc i wsparcie drugiemu człowiekowi, jak nasi misjonarze, ojcowie, bracia, księża, siostry zakonne, które do dzisiaj wykonują tutaj wiele niezwykle potrzebnych zadań serca i ducha, po prostu wsparcia codziennego. Są wśród Państwa ci, którzy przybyli tutaj po to, by pomagać – wolontariusze, którzy wspierają różnego rodzaju działania.

Są wśród Państwa ci, którzy dziś tutaj pracują z wyboru, bo tak zdecydowali w swoim życiu – żeby wyruszyć w jakimś sensie na podbój Afryki, znaleźć dla siebie nowe miejsce, szukając go sobie w życiu. Są wreszcie tacy, którzy przybywają w ostatnim czasie po to, by robić interesy, po to, by budować biznes, po to, by rozwijać siebie, rozwijać swój rodzinny biznes, ale także i rozwijać Rzeczpospolitą Polską – co zawsze bardzo mocno podkreślam – ale we współpracy z Kenią, co bardzo chwalę, i za co dziękuję, i za co dziękowałem także dzisiaj w czasie naszego spotkania gospodarczego, biznesowego wysokiego szczebla, które prowadziliśmy razem z Panem Prezydentem Ruto.

Szanowni Państwo!

Jesteśmy tutaj z Agatą po to, żeby Państwu podziękować. O Polsce i o Polakach mówi się tutaj tylko dobrze. Polska i Polacy wzbudzają tutaj, w Kenii, tylko dobre skojarzenia. To wielka, ogromna Państwa zasługa. Wielka i ogromna wszystkich, których wymieniłem – tych, którzy byli tutaj od dawna, o których wspomniał Pan Ambasador, że dzisiaj bardzo często w społeczeństwie kenijskim zajmują ważne miejsca wśród klasy ludzi wykształconych, wykonując ważne zawody, ratując życie. Są tacy, którzy rozwijają naukę i współpracę z Polską, jak całe grono dzisiaj odznaczonych.

Są tacy, którzy rozwijają się dzisiaj biznesowo i też dają Polsce dobre świadectwo, pokazując naszą myśl techniczną, naszą myśl gospodarczą, naszą pomysłowość na rozwiązywanie różnego rodzaju problemów, której tak bardzo wiele trzeba było, żeby zmieniać Polskę po 1989 roku. Wszystkim Państwu z całego serca dziękuję – nie tylko Państwu Odznaczonym. Odznaczenia proszę traktować też w jakimś sensie nie tylko jako to osobiste osiągnięcie, ale także jako pewien symbol dla całej wspólnoty, która tutaj realizuje różnego rodzaju zadania, podtrzymując zarazem polskość. Dziękuję za to, że są z nami też tutaj najmłodsi rodacy. Dziękuję, że przyszliście, Kochani. Dla nas to bardzo ważne, że jesteście tutaj – brawo.

Szanowni Państwo!

Cieszymy się ogromnie z tego spotkania. Jeszcze raz dziękujemy Panu Ambasadorowi i całemu personelowi tutaj, naszej ambasady, wszystkim naszym dyplomatom i pracownikom ambasady za zorganizowanie tego spotkania. Dziękujemy wszystkim Państwu, że zechcieliście Państwo poświęcić ten swój czas, tego poniedziałkowego popołudnia, po to, żeby tutaj być, czekać na nas, dać się sprawdzić, stracić dużo czasu, żeby pobyć z nami.

Dziękuję także wszystkim tym z Państwa, którzy nas w tych dwóch dniach tutaj, w Kenii, w Nairobi, przyjmują w różnych miejscach. Dbają o to, by ta wizyta była rzeczywiście ważna. Ważna nie tylko w tym znaczeniu, że gdzieś pokażą ją w mediach, ale ważna też w tym znaczeniu, żebyśmy my byli tam, gdzie trzeba, tam, gdzie jest potrzeba, żeby była Pierwsza Dama Rzeczypospolitej Polskiej, tam, gdzie jest potrzeba, żeby był Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

Mówiłem dzisiaj kilkakrotnie na spotkaniach z Panem Prezydentem Ruto, że mam nadzieję, że ta wizyta prezydencka – pierwsza w dziejach wizyta Prezydenta Rzeczypospolitej tutaj, w Kenii – będzie impulsem; takim jak najbardziej pozytywnym również dla Państwa, w Państwa codziennej działalności, w Państwa pracy, w Państwa służbie. Że przez te kilka dni, będzie się tutaj mówiło o Polsce, a potem zawsze zostanie jakiś ślad tego, że polski Prezydent był, że była dobra atmosfera, że będziecie Państwo może mogli łatwiej realizować swoje zadania, może znajdziecie nowych kontrahentów. Tego życzymy i na to bardzo liczymy.

Ale bardzo też liczę na rewizytę Pana Prezydenta Ruto z małżonką w Polsce – że ta rewizyta będzie takim drugim impulsem do współpracy. Wierzę w to, że i oni, i przedsiębiorcy kenijscy, którzy z nimi przyjadą, będą dobrze przyjęci, znajdą u nas w kraju także ciekawe dla siebie miejsca, które będą wzmacniały i budowały tę relację polsko–kenijską, tę przyjaźń. Kenia jest państwem stabilnym. Kenia jest państwem pięknym. Kenia jest państwem także i wielkich zasobów.

Budujmy wspólnie w oparciu o to, co tutaj jest – poczynając od zasobów ludzkich, a na zasobach naturalnych i przyrodniczych skończywszy – przyszłość z jak największym pożytkiem dla obu narodów. Dla tych, którzy tu się urodzili i tutaj mieszkają, tu żyją – to jest ich ojczyzna – i dla nas, Polaków, którzy także chcemy żyć w spokoju, jak najzasobniej. Czyńmy to razem. Państwo to czynicie, za co jeszcze raz ogromnie dziękuję i bardzo serdecznie Państwa pozdrawiam.

Dziękuję bardzo.