Zmarł Jerzy Pilch – jeden z najwybitniejszych współczesnych prozaików. Autor m.in. uznanych powieści, zbiorów opowiadań i felietonów, w których w wyjątkowy sposób obserwował i komentował naszą codzienność.
Był mistrzem ciętego dowcipu, pisarzem przenikliwym, pełnym ironii, sceptycyzmu i dystansu wobec świata, a jednocześnie pogodnej refleksji i humoru. Ukazywał ludzkie błędy i słabości, ale robił to z właściwą sobie lekkością.
Wirtuoz pióra, który każde, nawet najtrudniejsze życiowe doświadczenie chciał i potrafił przekuć w literacki sukces. Jego oryginalny i błyskotliwy styl był ceniony przez czytelników i krytyków, a charakterystyczna wizja świata, w której uzupełniały się wątki protestanckie i katolickie, trwale wzbogaciła polską literaturę.
W latach 80. XX wieku współorganizował w Krakowie spotkania w ramach niezależnego „NaGłosu”, publikował też w londyńskim wydawnictwie „Puls”. W 1989 roku otrzymał emigracyjną, prestiżową Nagrodę Fundacji im. Kościelskich.
W książkach i wspomnieniach często wracał do dzieciństwa spędzonego w swojej małej ojczyźnie - rodzinnej Wiśle, którą nazywał kopalnią rozmów i tematów.