Uczestnicy i Organizatorzy
uroczystych obchodów 189. rocznicy
wybuchu powstania listopadowego
Pomnik Bitwy pod Olszynką Grochowską
w Warszawie
Szanowni Przedstawiciele Władz Państwowych i Samorządowych!
Czcigodni Kapłani!
Szanowni Działacze Organizacji Społecznych!
Szanowni Mieszkańcy Warszawy!
Drodzy Rodacy!
To już 189. rocznica wybuchu powstania listopadowego. W tych dniach, jak co roku, w sposób szczególny czcimy pamięć polskich patriotów, którzy po latach działalności konspiracyjnej wreszcie jawnie, czynnie i z całą mocą wystąpili przeciw zniewoleniu. Przeciw uciskowi i upokorzeniom, jakich nie szczędził Polakom despotyczny reżim rosyjski. Upamiętniamy talenty dowódców, męstwo żołnierzy oraz cierpliwą pracę polityków, którzy chcieli zapewnić Polsce nowe perspektywy swobodnego i wszechstronnego awansu cywilizacyjnego. Bez względu na to, jak odległe w czasie są tamte wydarzenia, zachowujemy w pamięci nazwiska ówczesnych bohaterów naszej wolności. Z dumą wymieniamy miejscowości wsławione zwycięstwami polskiego wojska. Otaczamy opieką miejsca uświęcone krwią naszych rodaków. Opowiadamy kolejnym pokoleniom o tych, którzy śpiewali, że pragną krok spóźnić olbrzymowi, co chce światu pęta nieść. O tych, którzy walczyli i umierali pod sztandarem z napisem: W imię Boga za naszą i waszą wolność.
Ta pamięć jest i pozostanie naszym obowiązkiem. Moralną powinnością wobec ludzi, którzy upomnieli się o wartość nam, Polakom, najdroższą – o wolność. Jednak obowiązek pamięci o powstaniu listopadowym, podobnie jak o innych przełomowych wydarzeniach w dziejach naszej Ojczyzny, to także wymóg rzeczowej, spokojnej analizy tego, co się stało. To konieczność przyswojenia lekcji, jakich udzieliła nam historia, ta najlepsza nauczycielka życia. Także dzisiaj, blisko dwa wieki po bitwach pod Olszynką Grochowską, pod Wawrem, Dębem Wielkiem i Iganiami, ale też po bataliach pod Ostrołęką i Łysobykami, nad mapami taktycznymi tych starć pochylają się słuchacze polskich uczelni wojskowych. Na dokumentach, aktach prawnych, listach i pamiętnikach z okresu powstania listopadowego koncentrują się zaś nie tylko historycy, lecz również politycy, pisarze i publicyści. Krajowe i międzynarodowe uwarunkowania, które zadecydowały o wybuchu, przebiegu i skutkach polskich powstań narodowych mogą i nadal powinny być przedmiotem badań i dyskusji. Musimy wyciągać z nich wnioski, które pomogą nam odpowiedzieć na wyzwania współczesności. Ufam, że zachowując wysoki poziom merytoryczny – a także szacunek wobec naszych przodków, którzy jeszcze nie wiedzieli, jak potoczą się dalsze losy Polski i świata – zyskamy dzięki tej analizie nie tylko umocnienie ducha patriotycznego. Równie ważnym owocem tych rozważań powinien być rozwój właściwie pojętej kultury politycznej w naszym kraju. Jeżeli tak się stanie, to będzie to kolejne dobro, do którego przyczynią się uczestnicy powstania listopadowego.
Serdecznie dziękuję Członkom Rad i Zarządów warszawskich dzielnic Praga-Południe i Rembertów, Księżom Proboszczom Parafii pod wezwaniem św. Wacława oraz pod wezwaniem Najczystszego Serca Maryi, a także Działaczom Stowarzyszenia Olszynka Grochowska oraz Kręgu Pamięci Narodowej im. Stefana Melaka. Dziękuję Państwu za współorganizację uroczystości patriotycznych upamiętniających czyn zbrojny powstańców listopadowych – oraz za to, co Państwo czynią dla swojej małej oraz dla naszej wspólnej, wielkiej Ojczyzny. Składam podziękowanie wszystkim, którzy swoją obecnością, refleksją i modlitwą włączyli się w te podniosłe obchody. To dowód tego, że tak jak przed wiekami, tak i dzisiaj największą siłą i nadzieją Rzeczypospolitej są jej zaangażowani, solidarni obywatele – dumni patrioci stojący na straży narodowej pamięci oraz naszych wielkich tradycji wolnościowych. Raz jeszcze dziękuję i gorąco Państwa pozdrawiam.
Chwała bohaterskim obrońcom Rzeczypospolitej!
Z wyrazami szacunku
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda
List odczytała Grażyna Ignaczak-Bandych, Dyrektor Generalny KPRP.