Organizatorzy i Uczestnicy obchodów
82. rocznicy agresji sowieckiej na Polskę
przy pomniku Poległym i Pomordowanym na Wschodzie
w Warszawie

Czcigodni Weterani!
Ekscelencje, Dostojni Goście!
Żołnierze Rzeczypospolitej!
Mieszkańcy Warszawy!

Serdecznie pozdrawiam wszystkich Państwa przybyłych na stołeczny skwer Matki Sybiraczki z okazji 82. rocznicy agresji sowieckiej na Polskę. W tym dniu tradycyjnie gromadzą się Państwo tutaj, przy pomniku Poległym i Pomordowanym na Wschodzie, aby złożyć hołd obrońcom Ojczyzny i uczcić pamięć setek tysięcy rodaków – ofiar czerwonego najeźdźcy. Łączę się z Państwem w uroczystej chwili ciszy i zadumy przed tym wymownym symbolem tragedii Września ’39.

Nasi przodkowie i poprzednicy musieli zmierzyć się z wyzwaniem ponad siły któregokolwiek państwa i narodu ówczesnej Europy. Dwa totalitarne imperia – Trzecia Rzesza Niemiecka i Związek Sowiecki – ściśle współdziałając, zgodnie z zawartym niespełna miesiąc wcześniej paktem Hitler-Stalin, unicestwiły Niepodległą. Klęska militarna, poniesiona mimo heroicznego wysiłku żołnierzy Wojska Polskiego, była dopiero początkiem gehenny, jaka czekała obywateli Rzeczypospolitej. Zaraz za nieprzyjacielskimi armiami na terytorium naszego kraju, podzielone między agresorów, wkroczyły Gestapo i NKWD, rozpoczynając masowe mordy, deportacje do niewolniczej pracy, powszechny systematyczny terror i prześladowania. Obozy koncentracyjne i łagry, więzienia na wschodzie i zachodzie zapełniły się polskimi patriotami. Nie było rodziny ani miejscowości na naszych ziemiach, w której zbrodnie okupantów nie dosięgnęłyby kogoś z bliskich i sąsiadów.

Wspominając tamte dramatyczne wydarzenia, pochylamy dzisiaj głowę nad bohaterstwem i poświęceniem rodaków, którzy – poddani najcięższej próbie – nigdy nie utracili nadziei na odzyskanie własnego suwerennego państwa. Walcząc w partyzantce i na wszystkich frontach II wojny światowej, prowadząc działalność konspiracyjną i dywersyjną, samokształceniową i wywiadowczą, Polacy angażowali się z pełną determinacją, wierząc w wyzwolenie Ojczyzny. Czekać na nie przyszło długo, bo aż pół wieku, lecz właśnie pamięć o tych, którzy pierwsi padli ofiarami komunistycznych represji, była zobowiązaniem do trwania w wierności wobec wolnej Rzeczypospolitej. Teraz zaś, kiedy na powrót cieszymy się niepodległością i pełnią swobód, pamięć o ofiarach sowieckiej agresji jest niezbywalnym elementem patriotycznego etosu i dziedzictwa. I jestem przekonany, że będzie ona trwać, pielęgnowana przez następne pokolenia, inspirując do służby na rzecz dobra wspólnego: silnej, bezpiecznej wolnej Polski.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

Podczas obchodów list odczytała – w imieniu Prezydenta RP – Minister Małgorzata Paprocka.