Uczestnicy
uroczystości pogrzebowych
śp. Bohdana Urbankowskiego

Szanowni Państwo!

Z głębokim smutkiem przyjąłem wiadomość o śmierci Bohdana Urbankowskiego. Smutek to tym większy, że zaledwie przed miesiącem składałem Mu gratulacje i życzenia z okazji 80. rocznicy urodzin. Tym trudniej też pogodzić się teraz z Jego odejściem. Łączę się w żałobie i modlitwie ze wszystkimi zgromadzonymi na uroczystościach pogrzebowych. Żegnam mistrza słowa, jednego z najwybitniejszych polskich pisarzy współczesnych, przenikliwego myśliciela i historyka. Oddaję hołd wspaniałemu i prawemu człowiekowi, żarliwemu patriocie, dziedzicowi ideałów romantyzmu.

Bohdan Urbankowski całe życie poświęcił służbie fundamentalnym wartościom, które formują człowieka i naród. Mężnie i wiernie kierował się wezwaniem Norwida: „Nie trzeba kłaniać się okolicznościom, / A prawdom kazać, by za drzwiami stały”. Tak jak Jego rodzice – żołnierze Armii Krajowej, uczestnicy powstania warszawskiego – bronił wolności, suwerenności narodowej, ludzkiej godności i podmiotowości. Swoim orężem uczynił słowo, któremu potrafił nadać potężną moc, celność i piękno. Zapisał się w annałach kultury polskiej jako znakomity poeta, prozaik, dramaturg, filozof i badacz dziejów. W czasach PRL – przygnębiających czasach zniewolenia i kłamstwa – był nieugiętym działaczem opozycji niepodległościowej, organizował i redagował wydawnictwa podziemne. Za to wszystko doznawał dotkliwych szykan reżimu, komuniści bowiem dobrze rozumieli, że w zmaganiach o polską duszę i tożsamość postacie tej miary, wytrwale walczące o prawdę i trafiające wprost do ludzkich sumień, są wyjątkowo groźnymi przeciwnikami. Dziś, odprowadzając Go w ostatnią drogę, dziękujemy za wszystkie Jego dokonania, które przyczyniły się do odrodzenia naszej wolnej Ojczyzny.

Zapamiętamy Bohdana Urbankowskiego jako konsekwentnego głosiciela idei mającej wymiar ponadczasowy – twórcę i teoretyka Nowego Romantyzmu. Ta myśl, głęboko osadzona w naszej historii i dziedzictwie kulturowym, wybiega jednocześnie w przyszłość, wskazując, jak ogromną siłę sprawczą ma potęga ducha. My, Polacy, doświadczając nawet najboleśniejszych losów, umieliśmy znaleźć oparcie i ocalenie w kulturze narodowej, z której czerpaliśmy dumę, nadzieję i inspirację. Również dzisiaj, w suwerennej Rzeczypospolitej, musimy zawsze dbać o tę bezcenną skarbnicę. Musimy pamiętać, kto ją z poświęceniem pomnażał, a kto z wyrachowaniem niszczył. Jesteśmy wdzięczni Bohdanowi Urbankowskiemu za Jego dzieła, przywołujące najszczytniejsze tradycje polskiej myśli i czynu niepodległościowego, ale również za poruszającą Czerwoną mszę, czyli uśmiech Stalina, obrazującą zaangażowanie części luminarzy naszej kultury w sowietyzację kraju.

W imieniu Rzeczypospolitej pochylam głowę nie tylko przed pisarskim, lecz także obywatelskim i społecznym dorobkiem Bohdana Urbankowskiego, jako działacza Solidarności, Związku Literatów Polskich, Związku Piłsudczyków. Pamiętamy o Jego osiągnięciach w roli doradcy ds. kultury i wychowania w Ministerstwie Obrony Narodowej w rządzie premiera Jana Olszewskiego. Pasja i wrażliwość, z którymi uczestniczył w debacie publicznej poświęconej najważniejszym polskim sprawom, niech będą przykładem dla nas, współczesnych, i dla następnych pokoleń.

Bohdan Urbankowski dobrze zasłużył się Ojczyźnie. Dla uhonorowania Jego wybitnych dokonań postanowiłem nadać Mu pośmiertnie Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Bliskim Zmarłego składam wyrazy współczucia.

Wieczny odpoczynek racz Mu dać, Panie!

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

____________________________________

Doradca Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Barbara Fedyszak–Radziejowska.