Uczestnicy
uroczystości pogrzebowych
Profesora Podpułkownika
Wojciecha Narębskiego

Szanowni Członkowie Rodziny Zmarłego!
Szanowni Zgromadzeni!

Serdeczną myślą i modlitwą towarzyszymy dzisiaj Panu Profesorowi Podpułkownikowi Wojciechowi Narębskiemu. Na wieczną wartę odszedł wspaniały patriota, weteran II wojny światowej, otaczany szczególnym szacunkiem przedstawiciel środowiska kombatanckiego, znakomity uczony, współtwórca dorobku krakowskiego świata akademickiego oraz autorytet kilku pokoleń Polaków.

Nie w tym jest wart człowiek, co przemyślał i co przeżył, ale co zrobił dobrego na świecie, pisał Aleksander Kamiński. Zmarły pozostawił nam zarówno wyjątkową historię swojego życia, jak i świadectwo ofiarnej służby dobru wspólnemu, pełnionej od lat szkolnych aż po sędziwy wiek. Silny, prawy charakter okazał już jako nastolatek, w okupowanym przez Sowietów Wilnie. Swoje członkostwo w młodzieżowym konspiracyjnym Związku Wolnych Polaków przypłacił aresztowaniem i pobytem w więzieniach NKWD. Odzyskawszy wolność, wraz z tysiącami rodaków opuścił Związek Sowiecki i podjął walkę z niemiecką III Rzeszą w szeregach 2 Korpusu Polskiego generała Andersa. Był kierowcą ciężarówki, którą, pod ostrzałem wroga, dostarczał amunicję artyleryjską bohaterskim zdobywcom Monte Cassino. Uczestniczył również w walkach o Ankonę i Bolonię. Po powrocie do kraju poświecił się pracy badawczej w zakresie nauk o Ziemi. Był uznanym specjalistą w dziedzinie geochemii, mineralogii i petrologii. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Geologicznego, zasiadał też we władzach Polskiego Towarzystwa Mineralogicznego, które przyznało mu tytuł członka honorowego.

W swoich wystąpieniach i publikacjach Pan Profesor często wracał do wojennych wspomnień. Bardzo zabiegał o godne upamiętnienie szlaku bojowego żołnierzy generała Władysława Andersa. Spod Jego pióra wyszło wiele artykułów poświęconych 2 Korpusowi Polskiemu. Ten były harcerz przedwojennej wileńskiej drużyny żeglarskiej zawsze był blisko młodzieży. Do ostatnich dni nie szczędził starań, aby znała ona bohaterów walk o wolną Polskę i darzyła ich szacunkiem. W maju 2019 roku, w swoim apelu do młodych, Pan Profesor Narębski wzywał: „Musicie zachować w pamięci dla przyszłych pokoleń prawdę o bitwie o Monte Cassino, prawdę o naszym poświęceniu (…). Liczymy, że okruchy tych wspomnień przekażecie kiedyś Waszym dzieciom i ciągłość tradycji zostanie zachowana”. O tym, że słowa te głęboko przemawiały do słuchaczy, że cenili oni otwartość i serdeczność Pana Profesora, świadczy również przyznany Mu Order Uśmiechu.

Żegnam Go dzisiaj z żalem i w poczuciu wielkiej straty. Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski – odznaczenie, które w imieniu obywateli wolnej Rzeczypospolitej przyznałem Panu Profesorowi pośmiertnie – jest wyrazem szczególnej czci oraz wdzięczności za wybitne zasługi dla niepodległości naszej Ojczyzny, za niestrudzoną walkę o pamięć historyczną przyszłych pokoleń i pracę społeczną na rzecz kombatantów.

Najbliższym, Rodzinie i Przyjaciołom Zmarłego przekazuję z serca płynące wyrazy współczucia. Cześć Jego Pamięci!

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

___________________________________________

List odczytał Zastępca Szefa Kancelarii Prezydenta RP Piotr Ćwik.