Uczestnicy i Organizatorzy uroczystych obchodów
Narodowego Święta Pracy w Małopolsce w Krakowie

Ekscelencjo Księże Arcybiskupie! Czcigodni Kapłani!
Szanowni Przedstawiciele Społeczności Krakowa i Małopolski!

Gromadzą się Państwo na uroczystości z okazji Narodowego Święta Pracy, ustanowionego przez Sejmik Województwa Małopolskiego. Jestem pełen uznania dla tej inicjatywy i dla idei, która stała się jej źródłem. To znamienne, że właśnie Małopolska kultywuje z taką pieczołowitością chrześcijański oraz nasz narodowy etos pracy. Z tej ziemi i z dawnej stolicy Polski, Krakowa, wyrastają korzenie wielu naszych doniosłych osiągnięć gospodarczych i cywilizacyjnych, odniesionych dzięki wytrwałemu trudowi w sferze materialnej, intelektualnej i duchowej. Z tego narodowego sanktuarium, Katedry Wawelskiej, rozciąga się widok zarówno na dumną historię naszej Ojczyzny, jak i na jej pomyślną współczesność. To znakomita sposobność do refleksji nad przesłaniem, jakie płynie ze Święta Pracy.

Praca jest jednym z najważniejszych sposobów ludzkiej samorealizacji. Cały dorobek ludzkości opiera się głównie na pracy. Ludzka praca ma swoją wielką godność, nie jest ona tylko ekonomiczną koniecznością, bez wypełnienia której nie moglibyśmy zaspokoić życiowych potrzeb. Jest również, a może przede wszystkim, twórczością, doskonaleniem naszego świata, budowaniem społecznej więzi dla wspólnego dobra. Święty Jan Paweł II naucza, że Praca stanowi podstawowy wymiar bytowania człowieka na ziemi. Człowiekowi wierzącemu ogromne natchnienie daje świadomość, że ludzka praca jest naśladowaniem dzieła samego Boskiego Stwórcy. Każdy zaś, niezależnie od światopoglądu, przyzna, że praca, która niesie spełnienie ludzkich aspiracji i przyczynia się do cywilizacyjnego rozwoju, stanowi piękną służbę bliźnim i jest po prostu sposobem na bycie szczęśliwym.

Dlatego Święto Pracy ma swoje głębokie uzasadnienie. W Polsce jego tradycja sięga 1890 roku, gdy po raz pierwszy w dniu 1 maja obchodzono Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy. Już rok później na polskich ziemiach znajdujących się pod rosyjskim zaborem ekonomiczne postulaty robotników stały się także wyrazem dążeń wolnościowych.

Kolejne pokolenia ludzi pracy w naszym kraju marzyły i domagały się tego, aby godność ich trudu były doceniona, a dobrze zorganizowana i wynagradzana praca mogła dawać poczucie spełnienia. W epoce PRL w te marzenia brutalnie wdarł się komunizm ze swoją zakłamaną ideologią. Pozornie czcił on wartość pracy, ale w istocie głosił walkę klas, burzył ład społeczny i czynił pracownika nieliczącym się trybikiem w totalitarnej machinie. Pamiętamy fasadowość pierwszomajowych  pochodów,  gdy  na wyżynach trybun górowali reżimowi dygnitarze, a dołem maszerował lud pracujący, właściwy bohater tych uroczystości. Święto Pracy, święto o głęboko uniwersalnym, humanistycznym przesłaniu, zostało zawłaszczone przez komunizm. Przeciwwagą dla propagandowej farsy stały się przypadające na 1 maja katolickie obchody Święta Józefa Rzemieślnika. Przypominają one o godności ludzkiej pracy, o solidarności pracujących i o sensie twórczego wysiłku.

Zrządzeniem polskiej historii święto 1 maja bardzo blisko sąsiaduje z radosnym świętem trzeciomajowym, ustanowionym na pamiątkę Konstytucji uzdrawiającej nasze państwo, pierwszej w dziejach Europy nowoczesnej ustawy zasadniczej. W tej zbieżności dat można odnaleźć znaczący symbol. Mówi on, że wielkim historycznym wydarzeniom, takim jak Konstytucja 3 Maja, zawsze towarzyszyła osnowa ofiarnej, cierpliwej, powszedniej pracy. Że osiągnięcia narodu nie biorą się jedynie ze spektakularnych rozbłysków, kiedy zegar historii gwałtownie przyspiesza, ale są one również wynikiem codziennego, wytrwałego trudu. Równie istotny jak patriotyzm walki i heroicznego poświęcenia jest patriotyzm budowania, patriotyzm gospodarczy, patriotyzm pracy. Wspólnotowe przesłanie Święta Pracy jest niezwykle ważne. Pracę każdy z nas wykonuje indywidualnie, ale niemal zawsze potrzebne jest współdziałanie, mądre i harmonijne połączenie wysiłków, aby powstał pożyteczny dla wszystkich efekt synergii. Dlatego też problemy i wyzwania dotyczące świata pracy powinny być rozwiązywane tak, aby pomnażało to społeczną solidarność i spójność. Nawet najpoważniejsze dylematy, których nie szczędzi nam gospodarcza rzeczywistość XXI wieku, dadzą się uregulować w duchu dialogu, wzajemnego poszanowania, sprawiedliwości i odpowiedzialnego kompromisu. Niech dzisiejsze święto będzie manifestacją takich właśnie postaw i deklaracją naszej wspólnej pracy dla dobra Ojczyzny.

Serdecznie pozdrawiam ,wszystkich zgromadzonych w Katedrze Wawelskiej na uroczystych obchodach Narodowego Święta Pracy w Małopolsce. Dziękuję za Państwa zaangażowanie na rzecz pielęgnowania i rozwijania polskiego etosu pracy. Łączę się z Państwem w modlitwie i w staraniach, aby trud Polaków był szanowany i służył naszej wspólnej pomyślności.

Z wyrazami szacunku
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

List został odczytany podczas uroczystości przez ministra Wojciecha Kolarskiego.